2„ Thopitoni.. qꝛ duplũ eſt in diſcretis ⁊ ↄtinuis.ſuꝑans aũt ꝓpꝛie in diſcretis vt abundãs nũerus dã. ⁊ ſic duplũ ⁊ ſupans nõ ↄuertunt᷑ Aſtruẽti aũt iſta ſid erat ione oppoſito mõ vtẽdũ eſt. etia ſi eiꝰ ſubiecti qð eſt ad aliud.id qð eſt ad aliud erit ꝓpꝛiũ.⁊ eiꝰqð eſt ad alið ſicut ꝓpꝛij ſubiecti coꝛꝛelatiuũ erit ꝓpꝛiũ relati ue dictũ ad ꝓpꝛiũ alterius coꝛrelatiui.cuius exẽplũ eſt qm̃ relatiue dẽ duplũ ad dimidiũ.duo aũt coꝛrelatiua dicunt᷑ ad vnũ.eſt aũt duplicis ꝓpꝛiũ habẽ ſe. erit dimidij ꝓpꝛiũ habere ſe ſicut vnũ ad duo.Et attẽdẽdũ ꝙ vnũ ⁊ duo nec ſcðm intẽtiois nominũ adinuicẽ ſunt relatiua.neq; ſcðm rẽ ⁊ eſſe.ſed in rõne ſuꝑantis ⁊ ſuꝑati referũt᷑ adiuicẽ ⁊c ⁊ de illis oĩdꝰpaꝝ ẽ mathematici

Bertothomto:

gik noug rundentiora gundẽ ditidinitionk du.

Mic phᷣus docet ſpecialit quomõ diffinitio dz dari b nocioꝛa. Sʒ qja aliqᷣd dẽ mitiplicit nociꝰ ideo p̃mo pᷣmittiꝭ qᷣt modis d⁊ aliqͥd nociꝰalio. Vnomõ ſimpliciter zm naturã vt pũctũ linea qꝛ eiꝰ terminꝰeſſentialis et foꝛmalis. ⁊ ſimilit ſuꝑficiei linea.⁊ coꝛpis ſuꝑficies.⁊ vnitas nũero.⁊ ſic vlit᷑ ſimplici oꝛa via nature ſũt notioꝛa.Alio mõ nociꝰdẽ qð capaciꝰẽ ſenſui ⁊ a via ꝑfec tõis ſumit᷑.qꝛ ꝑ ſenſũ pᷣmo noticiã obiecti ſumimꝰvt ſolidũ ſiue coꝛpꝰnobis ẽ notiꝰ q́; ſuꝑficies ⁊: ſuꝑficies maioꝛꝭ capacitatꝭ ſenſui ꝙ́ᷓ; linea. ⁊ linea q;ᷓ pũc tus ⁊ hoc a poſterioꝛi ↄgnoſcẽtes vłe ꝓut via ꝑfectiõis nociꝰſit cõſtituẽtiũ ꝑtiũ qꝙ́; a poꝛi iudicãtes eaſdẽ ꝑficere totũ tãq́; pncipia iᷣm ↄponẽtes.⁊ ſic aliqd nociꝰeſt via reſolutiõis ⁊ ↄpoſitõis. reſolutiõis ⁊ ſic pᷣncipia nocioꝛa ſunt pncipiatis.ſʒ via cõpoſitionis ipᷣm totũ ꝑfectiusſenſ tq́; pꝛincipiatum eſt q́ᷓ; pᷣncipiũ.⁊ de hijs parũ eſt mathematici diſſerere.qͥd aũt coꝛpus ſoli⸗ ditas.ſupficies.linea ⁊ punctꝰ ſit.in pᷣdicamẽtis explanauimus. b

2

Eius autẽ quod non eſt exprionbustres ſunt luͤri

Mic areſtoteles docet interimere diffinitionẽ ſpecialit qñ nõ dat᷑ ꝑ poꝛa. Et ponit q̃tuoꝛ ↄſideratões. Pꝛima eſt. ſi vnũ oppoſitoꝝ diſfiniat᷑ ꝑ alterũ talis diffinitio eſt interimẽda vt ſi qs diffiniret bonũ ꝑ malũ.diffinitio eſſet mala qꝛ nõ dat᷑ ꝑ poꝛa et nocioꝛa eo ꝙ oppoſita ſunt ſimul naturaæt eoꝛũ eſt vna diſciplina In opoſitẽ tñ relatiue nõ ↄtingit vnũ diffinire niſi ꝑ alið ßhoc nõ ↄuenit eis.qꝛ vt oppoſita ſunt.ſed inquãtũ relatiua ſunt Scða eſt ſi idẽ diffinit᷑ ꝑ ſeipſum licet ſub alio noĩe diffinitio eſt interimenda qꝛ non dat᷑ ꝑ p̃oꝛa.eoꝙ idẽ nõ eſt pᷣus ſe ip̃o.vt ſi quis diffiniat ſolẽ.Eſt ſtella alba lucens de die. Ibi em̃ idẽ diffinit ꝑ ſeip̃m.quia dies ſua diffinitiõe includit ſolẽ.Eſt em̃ di es latio ſolis ſup nim hemiſperiũ. Modũ aũt depbẽdẽdi ta lẽ defectũ phᷣs inſinuat dicẽs ꝙ debemꝰ ponere diffinitionẽ loco talis noĩs vt ſi accipiat᷑ diffinitio dieip̃dicta.tũc patet ꝙ dies includit ſolẽ cũ ſit latio ſolis ſup nĩm hemiſperiũ.qui ergo dicit lationẽ ſolis dicit diẽ.⁊ ergo qͥ ſole vtit.die vtik. Sʒ cũ diceret aliqᷣs ſol ſemꝑ lucet ⁊ tñ nõ ſemꝑ eſt dies.ęrgo qᷓ dicit diẽ nõ dicit ſolẽ. Reſpõdet licet ſemꝑ ſol luceat nõ tñ ſemꝑ lucet ſupꝛa nẽm hemiſperiũ ex quo dies cauſat᷑.; vbicũq; ſol lucet ibi eſt dies.Et ergo dicũt ibi pſpectiui.ꝙ differũt ſol.lux.dies.lumẽ. ſplendoꝛ. claritas.aꝛ coloꝛ Solẽ q̃lificãs lucẽ.lux eſt q̃litas q̃lificata a pᷣma q̃litate.dies eſt latio ſolis lumẽ eſt ſpẽs multiplicata a luce Sʒ ſplẽdoꝛ eſt lumẽ reflexiuũ a coꝛꝑe terſo vl polito ⁊ lucido.claritas eſt lux ſecundaria.coloꝛ eſt q̃litas generata ex ac tõe pᷣmay q̃litatũ.⁊ de hijs ĩ de ſenſu ⁊ ſenſato in nĩa ſcða ꝑte laciꝰtractabi⸗ mus. Tercia ↄſideratio ſi aliq̃ duo e diuerſa diuidũt aliqð genꝰ.ſi vnũ po nat loco alteriꝰ talis diffinitio eſt interimẽda qꝛ nõ dat᷑ ꝑ poꝛa.ſil em̃ nã ſũt q̃ e diuerſo diuidũt aliqð genꝰſicut abũdãs ⁊ ꝑfectũ diuidũt nũeꝝ id ẽ par ⁊ ipar. ⁊ ergo ſi vnũ poneret᷑ ĩ difinitõe alteriꝰ talis diffinitõ ĩterunẽda ⁊ de hijs paꝝ ẽ mathe.quãtũ ad q̃rtã ↄſideratõeʒ quã bꝛeuitate tꝛãſcurrims.

Nmplius ſi negatiðe diuidtt gruns velud ij linã. Poſtqᷓ pbus docuit intimere difinitionẽ reſpiciẽdo ad dꝛam 2 ſbi qtu⸗ b