Pꝛioꝛum. eſt equidiſtantia.quare nò cõcurſus ꝓpter hoc effectꝰ eſt quare q̃ per pꝛincipiũ nata ſunt oſtẽdi.nõ valent demõſtrare ꝓpoſitũ eo ꝙ poſte rioꝛa ſunt ꝓpoſito et potius ꝓbant᷑ per ꝓpoſitũ q́; ꝓpoſitũ ꝑ pla de nõ valet demõſtrare ꝙ nõ cõcurrunt ſipᷣmo nõ ponant᷑ ꝑalelle. ꝓpt quod ſipꝛioꝛa ex poſterioꝛibus.ſilogiſantibꝰ accidit ꝑ rationẽ argu mẽtatiõis ſingulũ eſſe dicere ſic vel ſic eſſe ꝓpter hoc qð eſt ſingulum ſi eſt. eſt. et ſi nõ. non eſt. et ita ſunt ſingula ꝓbata ex ſe ipſis.Et ex

hoc ſequit᷑ ꝙ om̃ia ſunt ꝑ ſe nota qð eſt impoſibile.quia ſic om̃ia eſ⸗

ſent pꝛincipia et nihil eſſet pꝛicipiatũ. quare petere id qð eſt in pꝛin cipio eſt idẽ ad ꝓbationẽ ſui ipᷣius ſumere.ſtatim nomẽ idẽ et ratio⸗ ne vel ad aliud tranſgrediendo qð nõ ꝓbat niſi pꝛincipij virtute qð petit. Vt ſi ꝓbemus qð c d non goncurrat cũ e f. cadat ſuꝑ eas linea recta ab et arguat᷑ hoc mõ. Oĩm lineaꝝ ſeinuicẽ ſecãtiũ ꝑ quĩdecimã pᷣmi elementoꝛũ om̃es anguli cõtra ſe poſiti ſunt equales Sʒc d et a betef⁊ ab ſunt huiuſmõi in pũctis g⁊ h.Ergo om̃es anguli eoꝝ cõ tra ſe poſiti ſunt eq̃les.eſt aũt hg d eq̃lis cg a ꝑ quĩdecimã vts Sed cga eſt eq̃lis eh g per tredecimã pꝛimi Ergo hgdetehg coalterni ſunt eãᷓles int̃ſe q̃re concludit᷑ ex terdecima et viceſima ſeptima pꝛi⸗ mi ꝓpoſitum eas eſſe equidiſtantes Q ſi ponat᷑ ab aduerſario equi diſtantes cõcurrere. et ꝓbare quis conat᷑ equidiſtantes nõ cõcurrere ꝓbat et petet pncipiũ NMoc modo arguendo f hg maioꝛ eſtcoalter no cgh Sed per tredecimam eh gcũ fh g ſunt equales duobus rec tis Ergo e hgeũ cgh ex eadẽ ꝑte ſunt mioꝛes duobꝰ rectis ꝑ quar⸗ tã peticionẽ pꝛincipij Si linea recta ſuꝑ duas rectas ceciderit duoq; anguli ex vna ꝑte duobus rectis minoꝛes fuerint iſtas in eandẽ par tem ꝓtractas pꝛoculdubio cõiũctim ire qð eſt argumẽtũ ↄtra yppo theſym cũ coalterni erant eqᷓ̃les conceſſi q̃re ſi ꝓbemꝰ equidiſtantes nõ cocurrere petimꝰpꝛĩicipiũ.ſi vo demõſtramꝰ nõ cõcurrẽtes vemõ ſtremꝰꝑ eddiſtãtes qͥre ſolus mathematicꝰinfert petiõs in p̃ncipio. Ergo manikeſtiſſum quidt mod' eſt nõ yter. Nic phus declarat de nõ ꝓpter hoc accidere falſum oſtẽdẽs modos quibus nõ ꝓpter vpotheſym accidit falſum dicens ꝙ manifeſtiſſimꝰ modus eiꝰeſt qñ vpotheſis eſt incõiũcta ad teꝛminos ꝑ quos ↄcludi tur impoſſibile et qñ in nullo termĩo cõmunicat cũ ſilogiſmo qui cõ⸗

tra ypotheſim inducit᷑ et hoc eſt nõ cauſam vt cauſaʒ ponere et ibi ex

emplificãdo dicens vt ſi cõcluſio ꝓbanda ſit iſta dyameter eſt aſſime ter et ſumat᷑ ꝓ ypotheſi iſta dyameter eſt ſimeter cũ ratione zenonis qᷓ ꝓbauit motũ nõ poſſe fieri.ſic arguẽdo impoſibile eſt infinita ptrã

ſire. Sed in quolibet ſpacio ſunt infinita ẽrgs impoſſibile eſt aliqð

etiã iſta vpotheſis dyametẽ ſimet eꝛgo hecẽvera dyamet eſt aſſi Eſtaũt ciaca illð notãdũ ꝙ hocpᷣmũ ⁊ pꝛicipalit ĩ ſilogiſmis ↄtig ſũt ad impoſſibile in quibus pᷣmũ ſupponit᷑ falſum vt iam in pᷣmiſ⸗ ſis oſtenſum eſt. ꝙ ponebamꝰ vnũ coaltnũ maioꝛem eſſe reliquo cuiꝰpꝛius oppoſitũ fuerat cõceſſum et demõſtratũ ex quo dicit᷑ ſequi aliud falſum qð eſt magis incõueniens qᷓ; pᷣmũ.ſcʒ ꝙ ex vna ꝑte eh gcum egh ſunt minoꝛes duobuſrectis quod eſt manifeſtiꝰ falſum p vltimã ꝑtem viceſeme none pᷣmi. quando quidẽ falſum qð iã con cludit᷑ ex falſo dato eſt ad cõtradictionẽ eius falſi quod demõſtratũ eſt in fllogiſmo qui pᷣmo fuit ad impoſſibile.qð fuit angulũ coalter⸗ nũ vnũ eſſe maioꝛẽ reliquo in eqͥdiſtantibꝰ. qð fuit falſum q̃re acci⸗ dit falſum hoc cõcluſum ſcʒ ꝙ ex vna ꝑte minoꝛes ſunt duobꝰ rectis opter vpotheſim falſam ß iſta ypotheſis eſt cõiuncta p̃miſſarũ ſic nõ eſt ad ꝓpoſitum Sʒ manifeſtiſſimꝰ modus eſt ſcʒ nõ ſcom poſitionẽ

ſpaciũ ptrãſire et ꝑ ↄſequẽs nihil poteſt moueri.ↄcluſio ẽ falſa ergo et Ld