nu on
Snehih,
eſlteetn breinpnhut Audüut ni uzinin etmüin ianeſemun etanefern. conchn ſun orc Unne ntlas hu⸗ womumg⸗ nenopene eiginge ngeic ptut
ſcomeletu unn
(. II.
oumpun
boriiticbiecti ſel onneni nbotümüuß upietcim purnatlue intendt Sct utichinoe er nbenteh⸗ echaglitt egſoineiſlu⸗ un cdipi. sbunzus
pent . int alonoiin
„ 4 6
0 guodn“ zinans und nuns
—
—
*
DE Intel..
eiu ſec. r„ implicilumine a deo iluſtratur/in deũ fertur flch deus. Omns eri intellelis id feti eius aſimilari natus eit: quod vi naturalis intelligentie capeſſit·& poientia omms/ aqidn atu„ initituta& facta eſt: vt trãſeat euadatq; in obicctũ.ſed que piðxma⸗ attigua& cõiuncta eſt
obrecto eidẽ duoch ſimilor fit:& pri⸗ 1atqʒ altius iniert?amphoreqʒ lucc donat Que vero 1
ab obieco enunꝰ diſtat: cõgruo ordine ꝑ ꝓpiorẽ: iliĩfeſe lumẽ adnuttiti udqʒ ſubuchit.
nus vero mobilis& per multa diſcurrens:priuſq in obiectum perueniat. ¶ Omnis inotus: fit de extremo/ in extremũ/ per mediũ.vbi autẽ nullum fuerit mediũ: exx 1 trema attiguã ſint& proxma oportet /nullumq; ibi motũ poſſibile ẽ reperii. Eſt enim diſtã⸗ tia:cuiufuis motus imtiũ. Angelicꝰ ⁊gitur intellect/ vt attiguus& proximus deo:ſine notu 2 erſecius eſt:& conũctus deo. Nullo eni medio:in eũ nixurit/ ac fertur.fedfixus& imobils: limplici ſtatui quo iugiter deo aſtatin feipſo perficitur. Humanus vero intellectuꝝ:& ange⸗ lico intellectu& omn ſenſibih materiahue creatura poſterior/ cõmuned& admxtus ſenfui: imnprimis per ommũ fenibiliũ creaturarũ gradus diſcurrit/ qᷓ ad angelicã fimplicgatẽ& di⸗ uinam vntatem peruehatur pluribuſqʒmediis ad optatũ finem/ diuinãqʒ noticiam ꝑtendit. ¶ Tantũ in extremis ſui operis jeſi& inhabitat deus: in medijs non eſt. GAd huius ꝓpoſitionis yeritatem: finge deũ haud ahudeſſeqᷓ(vt K& Mercurius& pleriq; aiunt menſã lucem.ſiue(vt diuus Dionyfius ſẽtit infiniti lumiris pẽſagus! quod ipſã mẽtis hebetat aciem. adeo vt tenebrarũ/ potiuiꝭ jumimnis nommecenſeatur. Aio hunc ĩmodũ.des lux eſt: lux autẽi iis eſt ſolis que lucisfũt capacia.& que natura pᷣparata/ atqʒ adſiſcipiẽdã lucem ionea: qualia funt ſpecula. Atqui duo tantũ fůt naturalia diumelucisfpccula/ duoue ingentia luminariaangchcus& hũanus intelledus. angelicus vt ſol humanus vt luna. Ab lus verointellectibus:diximus vniuerſum dei opus claudi/cingiꝰcõtineꝝi.& eſſe vtrũq; ĩtel⸗
¶Vnde fit vt angelicus intellectus ſit natura immobilis et ſumplex.huma⸗
5 5n
lectũ:diuni totiꝰ operisextrema.angelicũ/ initiũ: humanũ/ finẽ. Tãtũ igitur in extrem Is ſui
opers id eſt ĩ angelo atq; hoĩne:ſiue in ãgelco atqʒ hũano intellectu heii& ihabitatdeꝰ.in 1 medus vero vt ĩ ceteris fẽnibilibꝰt materiaſibuſue creaturis nõ eſt.q nullã dei ſpixitalẽ& in⸗ uibilẽ recipiuntlucẽ: nullã eiꝰ ſcientiã et agntionẽ cõſequũtur. Ft ꝓfectodicete tantũ ĩſui ⁊n· ⸗ deA en7ſc
opens extremis eſſe deũ:ẽ diceredeũ ſolis exttemis creaturis/ angelo atq; hõi cogmtũ per⸗ eprnn ene
ſpectũq; eẽ.& haud plura qᷓ duo:eẽ naturalia diuine lucis ſpecula/ totiuſq; diuimtatis tõpla. Speculũ diuine lucis primũ eſt angelicus intelledus: ſimiis corpori trãſparenti qd in pro fundũ lumẽ admittit/ totũqʒilluſtrat. Speculũ vero dmuine lucis fcm: eſt hũanus intellect?. ſunils hus ſpeculis: que dũtaxat vna ſuiſuperſcie iluſtrata/ rerũ imagines in ſeſuſcipiũt:in)— profundo vero et reſiqua ſupficie/ gnefoſa manẽt& obſcura. Celeſte quoq; dei tẽplũ eſt un⸗v elustemplũ verodei in terris homo. habitat eni deus ꝑ ni in celo/ ꝝ hoiem:imn terra. 3 ½ ¶ Peus vtvtriuſqʒ intellectus obiectũ: actus eſt& fubſtantia vtriuſqʒ. vterq; vero intellectꝰ: vt eiꝰ q̃dã emanatio/ ſplẽdor/ apparitio& cognitiua potẽtia. CObiectum adus eſt/cognitmue potentie.adtus autẽ& obiectũ: natura pꝛjus eſt/ potẽtia& 3 cognitrice facultate. Omnis enim potentia id fit: quod actꝰ antea ſubſiſtit& naturaliter eſt. prius eſt igitur obiectũ/ cognitiua poteſtate. vt inteſligibile/ prius eſt intellecku:& ſenſibile/ 3 priusſenſu. omniſq;veritas ſua fimilitudine:& ſubſtãtia/ accidente prior. Pnximus autem 3 deumivtriuſq; intellectus/ angelci atqʒ humani naturale eſſe obꝛectũ:fontẽc; totiu ipſorũñ i ununis/ ſcientie/ veritatis& agnitioni s. dedit emm ſubſtantiã Lttiq intelerlm: atqᷓ; ad ſui imaginem vtrũq; proẽreauit. quos et circa ſemtentos/ne decidãt: fulcit fouet ſua lampade iluſtrat /iũgitq; ſibi. Vrerq; igitur intellertus ad deũ: eſt vt potẽtia quecã ipſius cognitiua⸗ diuiuminis receptaculũ/ſpeculum diume imaginis⸗ diuinitatis emanatio⸗ ſplendòr& apparitio. Erat enim deus ab eternd: veraeiteret in ſemetiplo ſubſiſtens ſolus anteemne 1 cteaturam. Vondũ tamen vli innotuetat: necdũ extra ſe profectus/ cuiqᷓ apparehãt. Appa⸗ rurautẽ primũ/ in initio& conſũmatiõe ſun operis: binaq;ʒ lãpade prima angelici/ extremã humani intellectus jin fuo opere! ſplendeſcere cepit. ¶ Id funt angelicus atq; humanus inteſlecus: quod eſt actudeus.
Omnis potẽtia feri dicitur obiecium:& aſſimilari obiecto. eſt eni obieckũ acus et prius.
dus auiem poſitus eſt vtriuſqʒ intellectus obiectum d igitur fiunt perpetus in deũ Inten⸗