Morbi inquit Diuinus Hippocrates libro 2. de natura himana, alii fiunt à victu, alii vero, aà ſpiri- tuß, cuius attractione viuimus: Vhi duo conſtituun- tur præcipua morborum genera: Vnum eorum qui omaàdes(ræcis dicunturaσν †ι οαπνπν hoc eſt à ſemi- nando, eò quod ceu ſemina diſtincta non confertim vel agminatim ſed hinc inde difiecta telluri eom- mittuntur: ita morbi σπmQπρν:v⁷σ dicti, ſparſi ſunt,& di, uerſi diuerſis in hominibus ſeparatim ſingules com præhendunt,& vnumquemq; priuatim inuadere ſolent: Atq; hi morbi neq; ab aere, neq; ab alia qua- dam communi cauſa proficiſcuntur, ſed tantum à victus ratione, quam ſinguli homines propriam ha⸗- bent& peculiarem. Alterum morborum genus eſt corum, qui græcis 2uν⁶νέάηαα, νσπἀď ννdicuntur, hoc eſt morbi vulgò graſſantes ſeu totius plebis morbi, qui omnes propemodum aut quamplurimos eo- dem tempore corripiunt, nulla habita ratione aut diſerimine ætatum, ſexus, ſortis, eminentiæ, condi-⸗ tionis vel gradus hominum, vnde& ouv a roi, id eſt ceommunes& vniuerſales appellantur, quod abſq; delectu vniuerſum quaſigenus humanum affligant.

Horum cauſa communis eſt, videlicet aer, quem haurimus, qui Spiritus Hippoerati dicitur, in quo verſamur, qui corpora cireumdat, eademque per continuam reſpirationem attractus intrat per arterias receprus, minutiſsimas etiam particulas bermeans, longe quidem communior victu cenſen- dus. 8.

BHoc poſterius morborum genus ſubdiuidi- tur rurſus in Ende mios& Epidemios. Endemii di- auntur latinis patrii„Vernaeuli, ordinarii, quiquo-

1„ UIE