———

Akronomiæ cognitio, Ahtrorumd; obſéruatis aa artem medicam plurimum quoa conferat, non ſölum d morbos præcognoſcendos ſédetiam ad eoſaem aiiudi-

zandos& curandos teſtatur idem] Hippocrate⸗

eodem libro de aere aquis& locus: verbus ſequentibus trans- Latus.

CYV M enim temporum mutationes& aſtrorum

ortus ac occaſus quis obſeruauerit, que madmo- dum ſingula horum eueniant, prænoſcet vtiq́;& de anno, qualis hic ſit futurus: Hoe namq́; modo ſi quis rimatus fue rit ac præcognouerit temporum occa- ſiones, maximè de ſingulis ſciet, vt plurimumq́ ſa- nitatem adſe quentur,& recta via procedet, non minima artis ſuæ gloria: Quod ſicui hæc ſublimiora videantur, is ſi ab hac ſententia diſcedat, diſcet ſanè non minimam partem conferre ad rem medicam ipſam Aſtronomiam, ſed omnino plurimam, cum vna cum temporibus& ventriculi in hominibus mutentur. Idem Hippocrates deinceps eodem libro inquit: Maxime vero in morbis obſeruare oportet magnas temporum mutationes, vt neq; medicinas in illis libenter exhibeamus, neq; vramus, quæ circa ventrem, neq́; ſecemus, priuſquam prætereant dies decem aut plures& non pauciores: periculoſiſsimi ſunt etiam ambo ſolſtitia, maxime verò æſtiuum: periculoſiſsimum etiam æquinoctium vtrumq́; ma⸗ gis verò autumnale: Oportet autem& aſtrorũ exor- tus conſiderare, præcipue Canis, deinde Arcturi& pleiadũ occaſum: Morbi enim in his maxime diebus iudicantur, aliiq́; perimunt, alti verò deſinunt, aut in aliam ſpeciem, aliumq́; ſtatum tranſmutantur,&c.

FINIS.

*“

8 8 *

—

—

— —