minem cui honeſtas cordi eſt videmus, qui uon ia peculiati quodam negotio vitam tra nſigat: ſiquidem vrauem ad volaa- dum, equum ad curreadum, ad arandum bolem, Lanemad he dagandum, ſic ad labores exan tlandos hominem diuinum de- ſtinauit iudicium. In omnibus autem excellunt ij- quorum ope- ca victus nobis cæteraq; ſuppetunt quorum vtilitatem cuiut- quam mens aut cogitatio capere vix poteſt. At verò ſunt alia maiora. Nam ſi duæ potiſsimum res homini contigerunt, qut bus à brutis differat, ratio& oratio: ex autem ab his artibus expoliuntur& confirmantur: quid dubitamus? aut cur non

duce recta ratione hæc ſtudia tantùm omnibus reliquis ſtudijs

2

nimi ſape-

—

fuerunt moribus, imperio, poteſtate, proſperis rebus immutem

ſiliatur excelſo inuictoq́; animo propugnant. Fortuna vultu blanditur: conſtat, inquiunt, æterna poſitumq́; lege eſt, vt con- ſtet genitum nihil. Ab excelſis ad ima pr xcipitat: ita aleeno vt ſemper deſcendendum mihi putarim. Opes aufert: vtendas accepi; tollas licet quod dediſti. Mortem iatentat: Vixi& quem dederat en rſum fortuna peregi. Breuis eſt impetij illius & nulla niſi quis vtatur occaſio. Quid mirum ſi q ui dueibus literis in hac vitæ ſcena incedit, ſibi omnium animos maximo amore beneuolentiad; deuincit? cum imbecillitatem ponde- rantes ab ambitione nos auellant, ex diuerſo autem digaitatem commanſtrantes ad virtutem attrahant. Quando enim ſtabile & firmum permanere non poſſe conuincunt, quod fragile& caducum imminere ſibi ſentit interitum: abſq; negotio ſuper⸗ biæ fla tibus poſitis ſedatam humilitatem introducunt. quo quid vtilius? quid ad conciliandum amorem aptius? Sup erham Deus exſccratuf, angeli fogiunt, ip ſa den 1, hominu m ſogiern

3 odio

,„f„—