—
de Aqua liber 7 Percipiunt᷑.nam nõ ſentiũt hi peruſti.ltemq;ʒ profundæ ac magnæ luxatio„ nes. Nã calidioris ac frigidioris corpus ipſum perfuſum iudex eſt Verum„ utrarumq; paucitas debile quid eſt, multitudo uerò efficax. Sed tñ ſinere o⸗, portet, donecid fiat, cuius genera talia fiunt: anteꝗᷓ aũt ad finẽ ipſum deue⸗, nianð᷑ ceſſandum eſt. Manifeſtum eſt igit᷑, quemadmodum Galenus dixit. Etiã huius doctrina ſemina, imò totã methodum nobis bonusreliꝗt Hip⸗ pocrates. Nã& quibus calida aut frigida, aut calida aqua, aut frigida aqua aut calidiſſima, aut frigidiſſima intus uel extra,& quæ nam ſint opera illius non ꝓpria,& quibus ſucceſsio conueniat,& quomodo in ſingulis ſitad⸗ miniſtranda, ipſe idẽ diffusè ac quaſi præter ſolitũ morẽ ob rei ipſius utili⸗ tatem tractauit. Quamobrem& facilior nobis etiã diſputatio dehis erit, ac doctrina agendorum. Iam uerò cum duo ſint ſcopi artis medicæ, ſanitatè quidẽ tueri,& mor- bos propellere, de ſanitatis primũ conſeruatione agendum eſt. Nam& ex illa ſcopos curandorum morborum uenabimur. Icaq; haud dubiũ eſtcon ſeruandæ ſanitatis præcipuã cauſã eſſeaquarum bonitatẽ, nam& aèr ma⸗ Ahuæubĩop lus fit ab aquis prauis:& ſt bonæ ſint aquæ, aer malus eſſe nõ poteſt. Cum ane Lee ergo hęc duo elementa neceſſariò in unum conueniant, erunt& fructus& zua. 7 olera etiã optima:& animalia etiã quæ utrunq; elementũ hauriunt, hisq́; ueſcuntur, etiã optimo prædita habitu. Qua de cauſa etiã homines uiua⸗ ciſsimi,& optimæ temperaturæ, qui& utroq; elemento probè utantur,& cibis optimis ueſcant:& condimenta etiã, quæ ex aquis fiunt, pręcipua ha beant᷑. nam in frigidis regionibus ob id uiuaciſsimi eſſe nequeunt, ꝙ fru⸗ ctus& olera abſolutæ bonitatis eſſe nequeant, cũ in his necaẽr purus, nec aqua tenuis licet pura eſſe poſsint. Ob id quanꝗᷓ robuſtiſsimi,& caloris in tegri ob frigiditatẽ acris, nõ tamen centeſimũ annũ excedere queunttat in calidis regionibus hominibus, ſi hęcomnia quæ dicturus ſum, ad ſint, li⸗ cet ad ducentos annos peruenire. Quę em̃ ad longitudinẽ uitę maximè ne ceſſaria ſunt, ſunt quatuor, aqua& aer optima:& cũ his fructus, olera&car nes:bona temperies:& bonum regimẽ uitæ, Hęc aũtomnia exaqua pen- dent᷑ nã deaere fructibus& oleribus ꝙ aquę naturã ſequanĩ᷑, iam dictũ eſt. Temperamentũ etiã generaliter ſi non delinquat᷑ in regimine tale eſt quale acris aquarũ fructuũ olerum. Nã cum hęcſola ab animalib. uelquæ ex his fiunt hauriantur, neceſſe eſt percontinuam generationẽ eo ut deueniant, ut hominũ temperies ſit qualis aquarũ. Quod Cardani uidemus, neq; em̃ ſoli incolæibi bonam temperiẽ bonumꝗ́; habitum habent, ſed alio migrã⸗ tes uſq; ad aliquot generationes eam retinent. Bonum aũtregimẽ hoc cõti net ut aquę potu nõ uini utatur. Namq́; aqua ad uitę prolixitatem& inco lumitatẽ plurimum confert, eſtq́; uino longè pręſtantior. Qum em̃ tenuior ſit, alimentum in partes liquidiores penetrans intimius diuidit, nec adurit quicquam& præcipuè pinguiorem alimenti ſuccũ, nec cogit uinum illud ante coctionem penetrare ad iecur,& ex iecore ad membra. Longeq́ʒ ui⸗ no utilior eſt uentriculo, licet ob conſuetudinem& intemperiem iam uini A 4 uſu