—
„»—
Elenchoꝛum
ſtatua ẽ opꝰ/x⁊ hec ſtatua ẽ tua: ¶̊ ſtatua ẽ opꝰ tuũ. Quart⸗/ ille canis ẽ tuꝰ/⁊ ẽ pr̃:gᷣ ẽ pr̃ tuꝰ.Quintꝰ/ in foꝛo ſunt raro pauca/⁊ pauca ſunt pauca:; pau ca ſunt raro pauca: et ibi cõmittit᷑ fallacia/ eo ꝙ in ipſis indebite arguit᷑ a diuiſis ad cõiuncta. Et ſuᷣ/ dit phᷣus ꝙ ſi aliqͥd attribuat᷑ accñti/ ꝙ nõ opoꝛtet illð attribui rei ſBiecte/niſi ſᷣiectũ et accñs ꝓ eiſdẽ adeãte ſupponerẽt. ¶ Deinde impꝛobat tres ſolu tiones antiquoꝛũ ad dictos paralogiſmos. Pꝛĩa/ ꝙ nõ eſt incõueniẽs aliquẽ cogᷣſcere ⁊ ignoꝛare:ſʒ erat incõueniens aliquẽ cosſcere ⁊ igrare ſᷣm idẽ. Repꝛobat hanc ſolutionẽ:qꝛ oĩm paralogiſmoꝛũ eiuſdẽ fallacie dʒ elſe idẽ modus ſoluẽdi gñalis:ſʒ talis nõ eſt hmõuigit᷑. Et ſbᷣdit ꝙ nõ ẽ incõueniẽs eandẽ or̃onẽ hr̃e płes defectꝰ:⁊ tũc talis nõ pote/ rit ſolui ꝑ talẽ modũ dicẽdi antiquoꝝ. Scða ſolu tio antiquoꝛũ dicẽtiũ oĩa eſſe multũ ⁊ paucũ/eo ꝙ multũ ⁊ paucũ dicunt᷑ relatiue. Repꝛobat hanc ſo lutionẽ:dicẽs ꝙ talis ſolutio nibil valet: qꝛ nõ ma nifeſtat falſitatẽ. Tertia ſolutio antiquoꝛũ erat ꝙ iſta ẽ diſtinguẽda/iſte canis ẽ pr̃ tu'. Panc repꝛo/ bat phus: dicẽs ꝙ ſolũ nomẽ młtiplex vł oro mul tiplex ẽ diſtinguẽda:ſʒ ibi nõ ẽ nomẽ nec oꝛo mul tiplex:igit᷑. Zubdit etiã ꝙ nulla or̃o truncata ẽ di. ſtinguẽda ſicut iſta/pꝛudẽtia eſt diſciplina maloꝝ/ vel iſta aufert mihi irã. ¶ In ſcða ꝑte docet ſolue re paralogiſmos hᷣm qͥd ad ſimpfr:et pꝛio dat ſolu tionẽ generalẽ.ſ.negãdo ↄñam:qꝛ nõ eſt idẽ dictũ ſimplr ⁊ dictũ ſᷣm qͥd: dicẽs ꝙ cõſiderandũ eſt ad ʒdictionẽ /ſi ſcʒ ſumat᷑ in pᷣmiſſis ſᷣm qͥd ⁊ in cõcło ne ſimpkrꝛet ponit nouem paralogiſmos. Pꝛimꝰ/ qð nõ eſt/ẽ opinabile: qð nõ eſteſt. Scðᷣus /ali/ qͥd qs eſt/non eſt hõ:ꝗͥ aliqͥd qð eſt/ nõ eſt. Tertiꝰ/ ſoꝛtes iurat ſe periurare:;̊ bñ iurat.Soluit negan do ↄñam:qꝛ iurare ſe periurare nõ eſt bene iurare ſimpkr/ ſed folũ ſᷣm qͥd. Quartꝰ/qͥ ſuadet furtũ/ diſ/ ſuadet nõ furtũ:&ͥ qͥ ſuadet/ diſſuadet.Quint/ego dico falſuʒ.Soluit:dicẽs ꝙ ille qͥ dicit illã ꝓpõnẽ dicit falſum ſimpłr ⁊ verũ hᷣm qͥd. Sextus/ diuitie ſunt bone bñ vtenti/ et nõ ſunt bone male vtenti:g ſunt bone ⁊ nõ bone. Septimꝰ/iuſtũ eſt magis eli gẽdũ qᷓʒ iniuſtũ:g moꝛiiuſte ẽ magl eligẽdũ qᷓ; mo ri iniuſte.Soluit:dicẽs ꝙ moꝛi eſt magꝭ eligẽdũ qͥ ad agere qᷓʒ iniuſtũ/ſʒ nõ q̊ ad pati. Octauus /ſcio hanc rẽ eẽ mihi adiudicatã: ſcio hanc rẽ eẽ meã · Bitimꝰ/ iniuſte paſſus diẽ ſe fuiſſe paſſum iniuſta: 6ᷓ dicit iniuſta. ¶ In tertia ꝑte docet ſoluere para logiſmos igrãtie elenchi:dicẽs ꝙ oẽs ſoluunt᷑: ꝗꝛ obmittũt aliquã cõditionẽ nec̃ario reqͥſitã ad 5di/ ctionẽ:vt tu ſcis de coꝛruſco ꝙ ẽ veniẽs ⁊ ignoꝛas ꝙ eſt muſicꝰ:g tu ſcis ⁊ ignoꝛas. ¶ In ãrta parte docet ſoluere paralogiſmos petittonis pꝛincipij: dicẽs ꝙ omnes ſoluunt᷑ dicẽdo opponẽti ꝙ petit pꝛincipiũ. ¶ In qͥnta ꝑte docet ſoluere paralogiſ⸗ mos fallacie ↄſtis:dicens ꝙ oẽs ſoluunt᷑ ꝑ nega tionẽ ↄñe:qꝛ lʒ pꝛĩa ↄſña ſit bona/ nõ tñ opoꝛtet ꝙ ſcða ſit bona:vt᷑ qñ arguit᷑ a deſtructiõe añtis/ ad deſtructionẽ ↄñtis:vel a poſitiõe ↄũtis/ ad poſitio nem añtis. ¶ In ſexta ꝑte docet ſoluere paralogif mos ſᷣm nõ cãm vt cãm:dicẽs ꝙ tales ſoluunt᷑ di cẽdo ꝙ ꝓpt pᷣmiſſam ſupfluã nõ ſequit᷑ ĩpoſſibile. ¶ In ſeptima parte docet ſoluere paralo giſmos ſᷣm płes ĩterrogatiões vt vnã:dicẽs ꝙ ad paralo/ giſmos huiꝰ fallacie nõ ẽ rñdendũ vnica rñſione/ cũ ĩterro gatio fuerit płes:ſʒ debẽt dari płes rñ ſio/ nes. Et hoc ꝓbat ꝑ vnũ ſile:nã lʒ ꝓpõ habens ter minũ eqͥuocũ ſit vᷣ̃a in vtroq; ſenſu:vł falſa in vno et cᷣa in alio: nõ tũ debet dart vna ſolutio ſimpłr:
ſcʒ cõcedendo vel negando: qꝛ apparẽter ducereĩ
ãd metham. Siliter dicẽdũ eſt de interrogatione plures.Et ponit vnũ exẽplũ: vt ſi querat᷑jſunt ne illa bona vel mala demonſtrato vno bono et vno malo:ſi reſpõdeat᷑ ꝙ ſunt mala:̊ bonũ eſt malũ:⁊ ſi reſpõdeat᷑ ꝙ ſunt bona: 6̊ malum eſt bonũ:ideo debet dici/ hoc eſt bonum et hoc eſt malum.
¶ In illis autem que deducũt ad idem
frequenter dicere manifeſtum.
¶ Iſtud eſt q̃rtũ capłm in qͥ ſoluit paralogiſmos ducentes ad nugationẽ ⁊ ad ſoleciſmũ:⁊ intendit duas cõcłones. Pꝛia: ad ſoluendũ paralogiſmos nugatiõis/ oꝑtet negare illð pꝛincipiũ: ſophiſticũ nomẽ hᷣcat idẽ ꝑ ſe ſumptũ ⁊ iunctũ cũ alio:qꝛ illð nõ videt᷑ verũ ſaltẽ in relatiuis ⁊ paſſionibꝰ:qꝛ du/ plum ꝑ ſe ſump:ũ ſᷣcat dimidiũ:iunctũ vᷣo cum di midio nõ plus ſᷣcat ipſum.Ptʒ etiã in paſſionibꝰ: qꝛ ſimitas ꝑ ſe ſᷣcat naſum:ſʒ ꝗñ iungit᷑ cũ iſto ter mino naſus/nõ ſᷣcat naſum. Scða:volẽs euitare nugationẽ deber addere ſbiecto determĩationẽ vł nomen ad ſuũ adiectiuũ.Docet ſcðo ſoluere para logiſmos ducẽtes ad ſoleciſmũ: dicẽs ꝙ debet re/ ſpõderi ꝙ nõ bñ arguit: qꝛ incõgruũ nõ eſt verum neq; falſum: et ponit exẽplũ quod vere dicis eſſe/ hoc eſt:ſed lapidem vere dicis eſſe: ̊ lapidem eſt.
Poꝛtet etiam itelligere: quoniã omnium oꝛationum alie quideʒ ſunt faciles conſpici.
Iſte El vltimꝰtractatꝰ huiꝰ libꝛi in q̊ deter
minat de his qᷓ ſũt digna ſolutio/ ne:⁊ de his q̃ nõ ſunt/⁊ de ſylto fatuo:⁊ diuidit᷑ in tria capła.In pꝛĩio oñdit q̃ opones ſunt faciles ad ſoluẽdũ ⁊ q̊ difficiles: et dic pꝛĩio ꝙ oẽs or̃ones q̃ᷓ fiunt hᷣm eqͥuocationẽ ſunt faciles:vñ fere oẽs or̃o nes bᷣm dictionẽ ſunt faciles ad ſoluẽdũ /⁊ ãſi ridi
culoſe.Et ponit duo exẽpla de eqͥuocatione. Pꝛi- mumꝛvir ſedens ferebat᷑ gradatim:iſta eſt dux:nã
pꝛĩo bᷣcat ꝙ ſedens ferebat᷑ ꝑ gradus:⁊ ſic põt eſſe
vera.ſcðᷣo ſᷣcat ꝙ vir ſedẽs gradiẽdo ferebat᷑:⁊ ſic eſt falſa. Scðm exẽplũ:boꝛeas nõ eſt purus: qꝛ af fligit pauperẽ. Añ purꝰ duo bᷣcat.Anoo idẽ eſt qð innocẽs:⁊ ſic boꝛeas nõ ẽ purus:qꝛ deſtruit pau/ perẽ. Aliod idẽ ẽ qð ſerenꝰ vł purgãs /⁊ ſic ẽ purꝰ. Sub dit tñ ꝙ aliqͥ opones facte hᷣm equocationẽ dicunt᷑ difficiles:qꝛ ille ſunt difficiles/ de qͥbꝰ ſapiẽ tes iudicãt diuerſimode:ſʒ aliꝗ̃ opones eqͥuocatio nis ſunt hmõi: nã Zeno credebat ꝙ ens tm̃ñ vnũ ßᷣcaret:alij vo dicebãt ꝙ ens ⁊ vnũ mulaipłr dice/ bant᷑. ¶ Cõſequẽter ſoluit oronẽ ſolubilẽ:dicens ꝙ dux ẽ.ſ.acris ⁊ nõ acris. Añ orf̃o acris ſiue diffi cilis ad ſoluẽdũ ſeſt q̃ maxĩe dubitare fac̃ ⁊ rñden. tem maxie alligat.Et dicẽ̃ ꝙ ẽ dux.ſ.peccãs in ma/ teria ⁊ peccãs in foꝛma.Eỹt dicit ꝙ orones peccan tes in materia ſunt acrioꝛes /hoc ẽ difficilioꝛes ad ſoluẽdũ qᷓ; peccãtes in foꝛma: qꝛ peccãtes ĩ foꝛma
nõ decipiũt niſi igrãtes logicã:ſʒ ꝑ peccãtes in ma
teria peritiſſimi decipiunt᷑. Et dicit ꝙ or̃o peccãs
in materia ðꝛ eẽ acerrima qñ ex pᷣmiſſis valde ꝓba
bilibꝰ infert᷑ ꝓpõ valde impꝛobabilis. Sʒ ðꝛ minꝰ acris/ qñ pꝛemiſſe nõ ſunt multũ ꝓbabiles: ſunt tñ̃ aliq̃lit ꝓbabiles et cõcludũt vnũ manifeſte falſuʒ: Diẽ etiã ꝙ ĩterro gatiões peccãtes in foꝛma illa ẽ marje acris de ꝗ̃ ẽ dubiũ ſi ſit ſyllogiſtica vł nõ:ſ illa ðꝛ minꝰ acris q̃ facilr apparet ꝙ nõ eſt ſyllogi ſtica.Ex qͥ infert ꝙ or̃onũ peccantiũ in foꝛma aliqᷓ ſunt digne ſolutiðe et aliq̃ nõ:vt in qͥᷣbꝰ nõ eſt aliãᷓ pꝛemiſſarũ ꝓpter quã ſequat᷑ cõclo:ſʒ illa ẽ digna folatiõe qñ facilr neſcimꝰ diſtinguere an ſit ſyllo⸗
Fo. 99
KE
—