Ziber

vera eſt falſa:⁊ in illo ſenſu eſt falſa:æ ꝑ hoc ſoluit difficultas.vñ credere aliquã ꝓpõnẽ nõ eſſe verã vnon eſt aliud qᷓ; aſſentire firmiter illi ꝓpõni tanqᷓ; vere.Et hec de pꝛimo articulo. Diirufm ad Kadni, 1 A vtrũ iſta ſit cõceden/ Dubitat PalO aa ad diſputandum vocalr reqͥrit᷑ ßᷣmo.E&t ꝓbat᷑ ꝙ ſit vera: qꝛ diſputa tio vocalis nõ põt fieri ſine pPᷣmone:ͥ ad diſputan dum vocatr redrit ßᷣmo. ↄña patet ab eqͥualẽtibꝰ. ¶ In oppoſitũ arguit᷑:qꝛ bñ ſequit᷑/ad diſputãdũ vocarr redrit᷑ ſermo:&ᷣ ſᷣmo reqͥrit᷑ ad diſputandũ vocałr.ↄſia tenet ꝑ illã regulã:noĩa ⁊ vᷣba trãſpo/ ſita idẽ ſᷣcant:ſʒ ↄns ẽ falſum /cũ nullꝰ ſᷣmo reqͥrat᷑ ad diſputandũ vocałr. Itẽ cõuertẽs iſtiꝰ ad diſpu/ tandũ vocałr reqͥrit᷑ hᷣmo/ẽ falſa: igit᷑. Añs ptʒ:ꝗꝛ ↄuertẽs ẽ iſta/qð reqͥrit᷑ ad diſputãdũ e iſte vł iſte hᷣmo:mõ iſta ẽ vna affirmatiua falſa/cuiꝰſhᷣiectũ ꝓ nullo ſupponit. Itẽ /dictoꝛia eiꝰ ẽ vᷣa:igit᷑ ipſa eſt falſa.Añs ꝑptʒ:qꝛ /dictoꝛia ẽ iſta/nullꝰ ſᷣmo reqͥrit ad diſputãdũ vocałr:⁊ iſta ẽ vᷣa:igit᷑. ¶ Pꝛo ſolu/ tione ſupponit᷑ pꝛĩio ꝙ actũs poſitꝰ poſt ly rearit/ et rectꝰ a parte añ ſupponit cõfuſe tm̃. Supponit᷑ ſcdᷣo ꝙ aliqͥ dicũt ꝙ ꝓpõ tantũ valet ſiẽ iſta/ diſpu tatio vocalis nõ põt fieri ſine ßmone: vł ſicut iſta/ ĩpoſſibile ẽ diſputationẽ vocalẽ fieri ſine ßmone. Alij dicunt ꝙ ex quo iſtud vᷣbũ reqᷓrit/ ↄfundit ter minũ ꝙ in ipſo includit᷑ actꝰ ſyncathegoꝛematicꝰ/ q̃ nõ ẽ ꝑs extremi:;̊ totũ h̊ qð reqͥrit ad diſputan/ dum /nõ ẽ pᷣdicatũ:&̊ dʒ reſolui in vnã aliã vbi nõ ponit talis actꝰ ſyncathegoꝛematicꝰ: puta in iſtã/ ad diſputãdũ vocałr cõuenit ᷣmo/⁊ poſtea tũc dʒ conuerti.Supponit᷑ tertio ꝙ de iſta/noĩa ⁊ verba trãſpoſita idẽ ſᷣcant diuerſi diuerſimode gloſant. Nã dicũt alidͥ ꝙ ſic eſt ĩtelligẽda /noĩa et ỹᷣba vbi/ cunq; ponant᷑ idẽ ſᷣcant /ſʒ nõ eodẽ mõ.Alij dicũt ꝙ eſt va retẽta eadẽ ſuppoſitiõe/ ampliatiõe/⁊ re/ ſtrictione.Alij dicũt ꝙ ẽ iĩtelligẽda/dũmõ ponant᷑ ex eadẽ ꝑte extremi: et iſta magꝭ videt᷑ eẽ de mẽte Ariſto. Et ꝑ iſta pñt facitr ſolui rõnes.de ↄdicto/ ria als dictũ eſt quõ terminꝰ qͥ ſupponit cõfuſe tm̃ rõne ſigni ↄfuſiui ſpeciał/in Zdictoꝛia dʒ ſuppone re ↄfuſe ⁊ diſtributiue diſtributione imꝑfecta. Di cunt tñ aliqui ꝙ nõ hʒ /dictoꝛiũ niſi pꝛiꝰ reſoluat᷑. 3 vtrum oĩs ꝓpõ in q̃ Dubitat ſcðo ponit᷑ terminꝰeqͥuo⸗ cus ſit diſtinguẽda.Et arguit᷑ ꝙ ſic: qꝛ aliã põ in ã ponit᷑ terminꝰeqͥuocꝰẽ diſtinguẽda:ꝗ ⁊ oĩs.ↄña ptʒ:qꝛ nõ videt maioꝛ rõ de vna qᷓ; ð alia.Itẽ oĩs ꝓpõ płes ẽ diſtinguẽda:ſʒ oĩs ꝓpõ in q̃ ponit᷑ ter/ minꝰeqͥuocꝰ eſt ꝓpõ płes:igit᷑ ois ꝓpõ in q̃ ponit᷑ oĩs talis terminꝰ eſt diſtinguẽda.¶ In oppoſitũ arguit᷑:qꝛ nulla ꝓpõ vna ẽ diſtinguẽda /oĩs ꝓpõ ẽ ꝓpõ vna:igit᷑ nulſa ꝓpõ ẽ diſtinguẽda.ↄña tenet in celarẽt.Et mĩoꝛ ꝓbat᷑ ꝑ phᷣum dicẽtẽ/ ꝙ idẽ eſt ꝓpõ ⁊ ꝓpõ vna.Pꝛo ſolutiõe ſupponit᷑ ꝙ ꝓpõ ca pit᷑ dupkr. Anoo ſtricte ꝓ ꝓpõne vna:⁊ ſic nulla ẽ diſtinguẽda.Alioo capit᷑ large ꝓ oĩ orone habẽte modũ ꝓpõnis:⁊ ſic ꝓpõ płes eſt bñ ꝓpõ. Suppo nit᷑ ſcvo ꝙ vt cõiter ðꝛ/ ꝓpõ ðꝛ eqͥuoce de ꝓpõne vna ⁊ ꝓpõne płes/ ⁊ hoc a ↄſilio.ſ.de ꝓpõne vna pꝛĩo/⁊ de ꝓpõne płes ſcðᷣario:⁊ ſic tenẽdo illã re/ gulã:talia ſũt ſiegta q̃lia ꝑmittunt᷑ a pᷣdicatt tã in eqͥuꝑcis a cõſilio qᷓ; a caſu iſta ẽ cõcedenda/ ꝓpõ ẽ diſtinguẽda:oĩs ꝓpõ ẽ diſtinguẽda:ꝓpõ eſt ꝓpõ płes:oĩs ꝓpõ ẽ ꝓpõ ples:qꝛ in oĩbꝰ iſtis a ꝑte ſie cti ponit᷑ terminꝰ eqͥuocꝰa ↄſilio.ſ.iſte terminꝰ. ꝓpõ et pᷣdicatũ.ſ.diſtinguẽda vł ples ſolũ cõuenit ſibi ꝓ vno ßcato.ſ.ꝓ ꝓpõne ples: etꝑ ↄñs vðᷣtute illi⸗ regule/ pꝛedicatũ reſtringit ſᷣiectu ad ſtandum ad

II

ppõn ẽ ples:tñ logici nõ aduertentes ad talt acce

ptionẽ negãt tales ꝓpõnes. ¶ Iſto ſuppoſito po nunt alĩ cõckones ꝓbabiles.Pꝛia: nuila ꝓpõ in q̃ ponit᷑ terminꝰeqͥuocꝰ a ↄſilio ẽ diſtinguẽda/ ⁊ iſta iam pꝛifuit ꝓbata.Scða:aliq̃ ꝓpõ inñ q̃ ponit᷑ ter minꝰequocꝰa caſu ẽ diſtinguẽda rõne iliiꝰ termint eqͥuoci:qꝛ illi ꝓpõni coꝛrñdẽt płes cõceptꝰ ꝓpõna les ↄiuncti:vt iſta/canis ẽ ſuba: ꝓ qͥ ponit᷑ talis re gula:Oiĩs ꝓpõ in q̃ ponit᷑ terminꝰeqͥuocꝰ cui coꝛ/ rñdẽt płes cõceptꝰ ꝓpõnales/ẽ diſtinguẽda.Ter/ tia:aliᷓ ꝓpõ in q̃ ponit᷑ terminꝰ eqͥuocꝰ reſtrictꝰ/ẽ diſtinguẽda:vt ꝑptʒ de iſta/canis ẽ coloꝛatꝰ. Quar ta:nulla ꝓpõ in q̃ᷓ ponit᷑ terminꝰeqͥuocꝰ reſtrictus ad vnũ ſolũ ſᷣcatũ/ẽ diſtinguẽda:ſicut iſta/canis ẽ latrabilis:⁊ ꝑ iſtas ꝓpõnes facitr ſoluunt᷑ rõnes.

5 39 vtrũ iſta ſit conce Dubitat ter tio denda ſine ãcũ diſtinctiõe /hõ ẽ pictꝰ? Et videt᷑ ꝙ nõ:qꝛ bñ ſequit᷑/ hõ ẽ pictꝰ: ¶̊ pictũ ẽ hõ/ꝑ cõuerſionẽ ſimplicẽ.ↄñs

eſt falſum/ cũ ſᷣiectũ nõ reſtringat pᷣdicatũ. Itẽ bñ

ſeqt/ hõ eſt pictꝰ:̊; aĩal rõnale ẽ pictũ:ſʒ ↄnñs ẽ fal/ ſum: igitf᷑.ↄña patet ꝑ locũ a diffinitiõe. Itẽ nulla ſuba aĩata ẽ picta:oĩs hõ ẽ ſuba aiata:g nullꝰhõ ẽ pictꝰ. ¶ In oppoſitũ arguit᷑ ꝑ illã regulã:talia ſũt ſbtecta ⁊c.q̃ ſic ĩtelligit/vt dicũt aliqͥ:qũ a ꝑte ſub/ iecti ponit᷑ terminꝰ equocus:⁊ a ꝑte pᷣdicati ponit᷑ terminꝰ ſibi cõueniẽs ſolũ ꝓ vno hᷣcato/ tunc ſtat pꝛeciſe ꝓ illo:ſʒ̊ hõ ẽ terminõeqͥuocꝰ ad hoĩeʒ verũ et hoĩem pictũ:igit᷑. Sʒ 5 5 arguik: qꝛ ſi ſic/ leq̃ret ꝙ iſta eẽt cõcedenda/ deꝰ ẽ accidẽs: ỹᷣgo maria eſt lignũ:⁊ ſic de alijs.ↄñs ẽ falſuʒ:ptʒ tñ ↄña:qꝛ iſte terminꝰ des/ equoce bᷣcat deũ ⁊ iſtũ terminũ deꝰ:⁊ pᷣ dicatũ ſolũ ſibi cõuenit ꝓ termino:igit. Pꝛopter iſtã dicũt aliqͥ ꝙ pᷣdicta regula ſolũ ĩtelligẽda ẽ de termĩo equoco a caſu:iõ dicũt ꝙ iſte ſunt cõceden de/ canis ẽ ſidus celeſte: canis ẽ latrabilis. Scðᷣo

inferũt ꝙ iſta ẽ negãda/ hõ eſt pictꝰ/ et ſibi cõſites.

Alij ſunt qͥ nõ vidẽt rõnẽ ãre in vna magꝭ reſtrin/ gat qᷓ; in alia:iðo dicũt ꝙ regula dʒ ĩtelligi/ſi ꝓpõ affirmatiua cathegoꝛica ẽ vera ꝓ aliqͥbꝰ ſuppoſit et falſa ꝓ aliqͥbꝰ:tũc verificatio fiet ꝓ illis ſuppoſi tis ꝓ qͥbꝰ ꝓpõ vera:vt iſta/hõ eſt currẽs:dato ꝙ alid hoĩes currant ⁊ alid nõ:⁊ ſic pñt ſolui rõnes: iðovideas qͥd enoci Mer beeee 155 Arrjents.

Arſalis a Etũ ad tertiũ ſit. Cõcluſio queſitũ:tm̃ ſũt duo modi ſoluẽ/ di paralogiſmos.ſ.ꝑ ĩterẽptionẽ ⁊ ꝑ diſtinctionẽ. Et hec cõclo relinquit᷑ ꝓbata ex dictis. Ad rõnes ante oppoſitũ. ¶ Ad pꝛimã ðꝛ ꝙ paralogiſmi pec cantes in materia ⁊ in foꝛma ſoluunt᷑ eiſdẽ ſolutio nibꝰ ſicut alij:iðo,ꝓ ipſis nõ eſt ponẽdus vnꝰ mo/ dus ſoluẽdi. Dicit᷑ vlteriꝰ ꝙ cõceſſio nõ ẽ ſolutio/ ſed magꝭ debet dici rñſio: cum nõ ſit manifeſtatio falſi. Ad alias ſatis patet ſolutio in.i.articulo.

¶ Ad illos autem qui ſᷣm accidẽs /vna quidem et eadem ſolutio eſt ad omnes.

¶ Iſtud ẽ tertiũ capIm in q̃ docet ſoluere paralo giſmos er dictionẽ:et diuidit᷑ in ſeptẽ partes. In pꝛima docet ſoluere paralogiſmos accidentis: di⸗ cens ꝙ ad oẽs paralogiſmos fallacie accidentis vna ſolutio.ſ.negatio ↄñe: qꝛ nõ oꝑtet ꝙ ſi pᷣmiſſe vniank vel diuidant᷑ cũ medio in pᷣmiſſis/ꝙ ꝓpter hoc vniant᷑ vł diuidant᷑ inter ſe in cõcłone:⁊ ponit diuerſos paralogiſmos. Pꝛimꝰ/tu ſcis bonum/ et bonũ ẽ qð intẽdo ĩterrogare:&; tu ſcis illð qð intẽ/ do ĩterrogare.Scðᷣus /tu cognoſcis coꝛuſcũ/et co ruſcus eſt veniẽs:q̊ tu cogſcis venientẽ:⁊ ſoluunt᷑

iſti duo:qꝛ eſt variatio appellationis. Tertihec