—
Elenchoꝛum
aillð qð nõ habes.Cõſequẽ᷑ter ponit tres ſolutio
nes antiqᷓrũ. Pꝛĩa/ ꝙ tu habes vnã ſolã manũ: qꝛ qͥ hʒ płes/hʒ vnã ſolã manũ.Scða/concedit ꝙ tu habes vnã ſolã manũ q̃ percuſſiſtinegat tñ te hr̃e vnã ſolã manũ. Tertia/ cõcedit ꝙ aliqͥd dat qð nõ bʒ: qꝛ ſi aliqᷣs det alicui bonũ vinũ qað poſtea fiat acetũ:tunc ille dedit qð nõ habuit. Iſtas tres im/ pꝛobat:qꝛ nõ ẽ recte ſoluere/ſʒ tm̃ ad hoĩem: 5ᷣ nõ bñ. Añs ptʒ:qꝛ cõcedendo oppoſitũ illarũ ſolutio num adhuc pñt ſolui ꝑ diſtinctionẽ q̃ ẽ inter pꝛedi cta.Conſequẽter ponit vnũ paralogiſmũ in ã mu tat᷑ qͥd in q̃le:vt iſte hõ diſcit tarde ⁊ non cito didi cit:& didicit qð diſcit. Conſequẽter dat vnũ exem plũ in q̊ mutat᷑ qͥd in vbi:vt qͥcqͥd bibiſti ẽ in te:cy/ phũ bibiſti:gᷣ cyphꝰeſt in te. Aliud exẽplũ in ã mu tat ſingkare in plurale:vt qͥcqd ſciuiſti/ꝑ doctrinã vel inuentionẽ ſciuiſti: ſʒ iſtas cõcłones ſciuiſti:a
eas ꝑ doctrinã vel inuetionẽ ſciuiſti:ſʒ tu nõ ſciui/
ſti ꝑ doctrinã:ᷣ tu ſciuiſti ꝑ inuẽtionẽ:qð tñ eſt fal ſum ꝑ caſum demõſtratꝭ duabꝰcõcłlonibꝰ:q̃rũ vnã ſcis ꝑ doctrinã /⁊ aliã ꝑ inuẽtionẽ. Soluit negãdo ↄñam:qꝛ numerꝰ ſingulart mutat᷑ in numerũ plu/ ralẽ.Cõſequẽter dat vnũ exẽplũ in ã mutat᷑ dd in ꝗle qͥd: vt coꝛruſcꝰẽ alter ab hoĩe:coꝛruſcꝰ eſt hõ:g coꝛruſcꝰ ẽ alter a ſeipſo. Soluit negãdo ↄñam:qꝛ ibi mutat᷑ qͥd in ãle qͥd:oẽ em̃ cõe ẽ qle qͥd: ⁊ ſingu lare hoc aliqͥd. ¶ Ex pᷣdictis infert phus vnã ſolu tionẽ gñalẽ oĩm paralogiſmoꝛũ in dictione:dicẽs ꝙ rñdẽs dʒ 8 dicere ꝙ accipit ꝓpõnẽ in ſenſu oppoſito in quo capit opponẽs. Querit vtrũ ſint tm̃ duo modi ſoluẽdi pa/ ralogiſmos.ſ.ꝑ interẽptionẽ /et ꝑ diſtinctionẽ᷑. Et arguik᷑ pꝛĩo ꝙ nõ:qꝛ tot ſunt modi ſoluẽdi qͥt ſunt modi ſylloꝛũ peccãtiũ:ſʒ tres ſũt modi taliũ ſyllo/ rũ:qꝛ qͥdã peccant in materia tm:qͥdã in foꝛma tm̃: qͥdã in materia ⁊ foꝛma ſil. Scðo ſic: Nullꝰ ſyllus dʒ ſolui ꝑ diftinctionẽ:g nõ ſunt duo modi ſoluen di. Añs ꝓbat᷑: qꝛ oĩs ſyllus hñs falſitatẽ dʒ ſolui ꝑ interẽptionẽ falſitatꝭ:ſʒ oĩs ſyllus q̊ ſoluit᷑ eſt fal fus:igit᷑. Tertio ſic: Multiplex ſᷣcat ſua ᷣcata diſ⸗ iunctiue: nullũ młtiplex dʒ diſtingui. Añs ptʒ p phm.⁊.topicoꝝ:dicentẽ ꝙ ad ↄſtruẽdũ vł deſtruẽ dum mltipler/ ſufficit ivm ↄſtruere vł deſtruere in vno ſenſu:qð nõ eẽt/niſi impoꝛtaret ſua bcata dil/ iunctiue. Quarto ſic: Multiplex bᷣcat ſua ſᷣcata co pulatiue:q̊ nullũ mkeiplex eſt diſtinguẽdum. Añs ꝓbat᷑ ꝑ phᷣm.i.periher.vbi dicit: q ſi tunica impo natur ad ſᷣcandũ hoĩem equũ:erit idẽ dicereſtu/ nica ẽ alba:⁊ dicere hõ ẽ albꝰ ⁊ eqͥuꝰ ẽ alb. Quiĩto ſic: Solutio ad hoĩem ⁊ ad tẽpꝰ ſunt ſolutlões re cte:& ſunt płes qᷓ; due. In oppoſitũ eſt phus in
textu. In queſtiõòe erunt tres vei A ad pꝛimũ 7[J0 qꝙ ꝓ declaratiõe qᷓſtionis Pꝛio ſciẽdũ ſupponit᷑ pꝛio/ ꝙ ſolutio
recta ẽ manifeſtatio falſi hm quãcũq; poſttionẽ ac
cidat falſum: cuiꝰ declaratio viſa ẽ in textu:ſʒ ſolu/ tio apparẽs ẽ mãifeſtatio apparẽs alicuiꝰ falſi nõ reddendo cãm. Scõo ſupponit᷑ ꝙ interẽptio idẽ ẽ ꝙ negatio:⁊ ẽ dux.ſ. interẽptio ↄſe ⁊ ꝓpõönis po⸗ ſite in ↄña. Interẽptio ↄñe hʒ fieri in ſyllis peccã/ tibꝰ in foꝛmia:⁊ interẽptio ꝓpõnis hʒ fieri ĩ ſyllis/ qrũ aliꝗᷓ pᷣmiſſe ſũt falſe: vñ interẽptio ↄñe hʒ fieri in oibꝰ paralogiſmis fallacie figure dictiõis:et in oĩbꝰ ꝑalogiſmis fallaciarũ eỹ dictionẽ exceptꝭ illis qͥ fiunt penes fallaciã petitiõis ᷣncipũ:ꝗͥ directe ⁊
imedtate nõ ſoluunt᷑ nec ꝑ interemptionẽ nec ꝑ di
ſtinctionẽ: ſed rñdens dʒ dicere opponẽti ꝙ petit ðᷣncipiũ. Iſte tñ modus ſoluẽdi reducit᷑ ad interẽ/ ntionẽ:qꝛ dicẽdo ꝙ petit pꝛincipiũ/jinterimit᷑ ꝓba
bilitas:interẽptio vᷣo ꝓpðnis hʒ fieri in oibꝰpara logiſmis accipiẽtibꝰ aliquã ꝓpõnẽ falſam. Tertio ſupponit᷑ ꝙ diſtinctio eſt manifeſtatio alicuiꝰmłti plicis dictiõis vł oronis.Ex q̃ͥ ptʒ ꝙ oĩs ſolutio re cta fit ꝑ interemptionẽ aut ꝑ diſtinctionẽ.Et ſi qͥg arguat nulla eſt ſolutio recta:igit᷑. Añs ptʒ:qꝛ vet eẽt argumẽti veri vł apparẽtꝭ:nõ apparẽtis:qꝛ tał dʒ eẽ apparẽs.nec veri:ꝗꝛ argumẽtũ verũ ẽ inſolu bile. Dr̃ ꝙ ad argumẽtũ apparẽs nõ ſolũ dz dart ſoło apparẽs/ſʒ etiã recta:vñ in ſyllo apparẽti ſũt duo.ſ.cã apparẽtie ⁊ cã defectꝰ. qͥ ad pᷣmũ dʒ dart ſolutio apparẽs:q̊ ad ſcðm dʒ dari ſolutio recta. S, qG circa textum incidũt GScdo ſciẽdũ ali q̃ difficultates. Pꝛi/ ma:vtrũ ſit neceſſe ibi determĩare de ſolutiõibꝰ pa ralogiſmoꝛũ.Rñdet᷑ ꝙ ẽ neceſſe ſᷣm qᷣd.i.ſi velimꝰ hre ꝑfectã ſciam de ſyllis ſophiſticis:⁊ ſi nos non velimꝰredargui:ſʒ nõ ẽ neceſſe ſimpfr/ cũ poſſumꝰ bñ eẽ ſine talibꝰ ſolutiõibꝰ.Et ſi qͥs arguat: qcũq; ſcit aliqͥd cõponere /ſcit ijm ſoluere:ſed ꝑ pꝛimũ ſi bꝛũ ſcimꝰcõponere ſyllos ſophiſticos:̊ etiã ꝑ illũ ſciemꝰreſoluere.Rñdet᷑ ꝙ bᷣ fuit ſat ſolutũ ĩ textu: põt tñ dici ꝙ nõ oꝑtet ꝙ qcũ q; ſcit.i.hʒ ſcĩaʒ cõpo nẽdiſhabeat etiã ſcĩaʒ reſoluẽdi illð:imo młtotiẽs videmꝰoppoſitũ.Et ſi qͥs inferat:dialecticꝰhʒ cõſi derare de iſtis ſolutiõibꝰ:qꝛ hʒ ↄſiderare de illis qᷓ peccãt d ſylim dialecticũ. Añdetur ꝙ nõ oꝑtet niſi foꝛte ꝑ accñs: ſed hʒ Aaeron ri eſ ſe qtr cõpo ,(nant ſylli dialectici. Tertio ſciẽdũ ꝙ ſcðᷣa difficuitas eſt iſta:vtrũ aliqͥs ſyltus ſophiſticꝰ ſit ſoluẽdus ꝑ ne/ gationẽ ↄñe? Et videt᷑ ꝙ nõ:qꝛ tʒ maxie eẽt: qꝛ tal ↄña appareret eẽ ⁊ nõ eẽt:ſʒ h nõ:qꝛ nihil apparet eẽ aliud qᷓʒ ſit:qꝛ nihil apꝑet eẽ alið qᷓ; ens: 5 nihil appet eẽ alið qʒ eſt.ↄna videt᷑ eẽ bona ab equalẽti bus. ¶ Pꝛo ſolutiõe ſupponit᷑ ꝙ iſta duo ſigna.ſ. idẽ ⁊ aſiud /ſſũt ſigna q̃ tmmmõ referũt termios ſub/ ſtãtiales:iõ dicunt᷑ ſigna pᷣdicamẽti ſube:ſicut iſta tale ⁊ ãle dicunt᷑ ſigna termĩioꝝ accñtaliũ /⁊ nõ re/ ferũt niſi termĩos accñtales.Exẽplũ pꝛimi:vt ſoꝛ/ tes eſt altud qᷓ plato.i.ſoꝛtes ẽ alia ſuba qᷓ; plato. Exẽplũ ſcðᷣi:vt ſoꝛtes ẽ tał q̃lis ẽ plato.i.ſoꝛtes ẽ aliqlis ⁊ tal ẽ plato.Ex ã ſeqt᷑ ꝙ dꝛñaẽ inter iſtas duas ꝓpõnes /ſoꝛtes apꝑet eẽ alið q; ipm ẽ: ⁊ ſoꝛ tes appet eẽ alið qᷓ ẽ.pꝛia valet tãtũ ſic iſta /ſoꝛtes appet eẽ ens alicuiꝰ ſpẽi/⁊ ipᷣe nõ ẽ illiſpẽi:⁊ ſcð̃a valet tãtũ ſit ſoꝛtes apꝑet eẽ alid qᷓ ens/ ⁊ ẽ falſa. Ex iſto ponunt᷑ tres conclones. Pꝛĩa/ aliqͥd apꝑet eẽ tale qle nõ ẽ: vt ſyltus ſophiſticꝰ apꝑet eẽ bonꝰ et nõ ẽ. Scða ſaliqͥd apꝑet eẽ aliud qᷓ; ipm ẽ:nã ali/ qͥd apꝑet eẽ alicuiꝰ ſpel/⁊ tñ illiꝰ nõ ẽ:vt ſi ſoꝛtes a longe videat᷑ gradiẽs ſicut aſinꝰ ⁊ indut pelle aſi nina apperet eſſe ſpẽi aſin⁊ tñ nõ eẽt. Tertia/ali qͥd nõ apparet aliud qᷓ ẽ:ivo iſta eſt falſa/aliqͥd ap paret ee aliud qᷓ; eſt:qꝛ ſenſus eſt/ aiiquid apparet eẽ aliud qᷓ; ens.Et ꝑ hoc ſoluit wfäculroe. ,41 qCéalia difficultas: Qu arto ſciẽdũ vtrũ iſta ſit cõceden da/aliqͥs ꝓpõnẽ verã credit eẽ falſaʒ? ̃t videt᷑ ꝙ nõ:qꝛ ex ipſa in bona ↄña ſequit᷑ vna falſa:igitur. Añs ꝓbat:qꝛ bñ ſequit᷑// aliqs ꝓpõnẽ verã credit eſſe falſam:ͥ alids credit ꝓpõnẽ verã eẽ falſam.ſʒ ↄñs ẽ falſuʒ:⁊ bona ↄña:qꝛ noĩa ⁊ vᷣba trãſꝑoſita idem Bᷣcant. Pꝛo ſolutiõe ſupponit᷑ ꝙ dꝛña&nter iſtas ꝓpõnes /aliqͥs credit ꝓpõnẽ eẽ falſaʒ:⁊ aliqs ꝓpõnẽ verã credit eẽ falſaʒ: nã ſcðᷣa ẽmodalis di⸗ uifa:et eſt ſenſus/ aliqͥs ꝓpõnẽ ꝗᷓ ẽ vera credit eſſe falſam/ et hoc eſt verũ.pꝛia ẽ modalis cõpoſita:et eſt ſenſus/ aliqs credit iſtam ꝓpõnẽ eſſe verã: ꝓpõ
Fo. 98
C