Liber

lares vniꝰ vlis /tunc opponens 5 eũ debet inkerre vlem/ ac ſi omnes ſingulares cõceſſiſſet. Tertia: ſi velimꝰaliquã ꝓpõnẽ cõcedi a rñdẽte/nos debemꝰ eã interrogare cũ ſua 5ꝛia: qꝛ falſitas ſue /ꝛie facit ipſam videri ꝓbabilioꝛẽ:ex q̊ hr̃ iſta auẽtas: Op/ poſita iuf ſe poſita mag eluceſcunt. Deinde dat duas cautelas 5 rñdẽtes fatuos. Pꝛia: ſi rñdens cõceſſerit aliqð impꝛobabile/ opoꝛtet laudare ſuã cõcłonẽ.Scða:opoꝛtet inſpicere ſi dixerit aliq̃ con traria. ¶ In tertia ꝑte ponit qnq; cautelas cõtra rñdentes ſubtiles. Pꝛĩa:opponẽs debet ſibi dare aliqð młtiplex:et ſꝑ in alio ſenſu capere qᷓ; rñdẽs. Scða:ſi opponẽs videat ſolonẽ rñdẽtis oꝑtet ꝙ nõ inſtet 5 eũ nerñdens der illã ſolonẽ. Tertia:qꝙ; opponẽs ſe trãſferat ad ꝓpoſitũ in q̊ poſſit argue re ſicut fecit lycophꝛon:qͥ cũ neſciret niſi tangere lyrã ⁊ ꝓponeret᷑ ſibi aliud inſtrumẽtũ /ſemꝑ extol lebat lyram inter oĩa alia inſtrumenta. Quarta:ſi reſpondens querat ab opponente quam cõcluſio/ nem vult inferre/ debet eam tacere. Qutnta: non opoꝛtet interrogare cõcluſionẽ neq; pꝛemilſas: ſʒ opoꝛtet vti eis tanqᷓ; conceſſis. Qu erit vtrũ oĩs ſyllus ſophiſticꝰ ſit bonꝰ

ſyllus. ¶ Arguit᷑ pumo ꝙ ſyllus peccãs in materia/ nõ ſit bonꝰ ſyltus:qꝛ in oĩ ſylło oꝑret cõctonẽ ſequi ꝓpter pᷣmiſſas:ſʒ in ſylło pec/ cante in materia/ cõcto nõ ſequi᷑ ꝓpter pꝛemiſſas

cũ pᷣmiſſe ſint falſe:igit᷑. ¶ Scðo: Syllus peccãs

in materia non eſt argumẽtatio:&ᷓ non eſt ſyllus. AVñs prʒ:qꝛ ſyllus peccãs in materia/nõ facit fidẽ de re dubia/ cũ pcedat ex falſis: ⁊ falſum de nullo facit fidem. ¶ Tertio ſic: Syllus peccãs in mate ria/ deficit etiã in foꝛma: igitur nõ eſt bonꝰ ſyllus. Añs ptʒ:qꝛ materia ſylłli ſunt due ꝓpõnes ⁊ tres termini:mõ ſi aliquis ſyllus in hoc deſiciat nõ eſt bonꝰ. ¶ Quarto ſic:Ois ſyllus ẽ bonꝰ in qͥ ſerua tur natura ſylhi ſimpfr:ſʒ in ſylło peccãte in foꝛma ſeruot᷑ natura ſylłi ſimpłr:igit. Minoꝛ ptʒ:qꝛ na/ tura diuiſi debet ſeruari in vnoquoq; diuidentiũ. ¶ Quinto ſic: Paralogiſmi peccãtes penes falla/ ciam petitionis pꝛincipij ſunt boni ſylłi ſimplr: et tñ illi peccant in foꝛma: qꝛ peccãt in vᷣitate ⁊ ꝓba tione/ qᷓ ſunt foꝛma ꝓpõnis ⁊ ſylli:igit᷑. ¶ In op/ poſitũ eſt phus in n Ieme rune tres ar⸗ 2* 7 ᷣ(ticuli. Atum ad pꝛimũ. Pꝛĩo ſciẽdũ ꝙ ſyllus ſophiſticus põt capi dupkr. Anoo vt ſophiſticꝰ idẽ ẽ ꝙ apparẽs ta lis q̃lis non eſt:⁊ bᷣm ·ʒ ðꝛ ſyltus ſopbhiſticꝰ qͥ appa ret aliqͥd ꝓbare ⁊ nõ ꝓbat.Alioo vt idẽ ẽ ꝙ appa/ rens eẽ bonꝰ ⁊ nõ eſt:⁊ ſᷣm hoc ſyllus ſophiſticꝰ q̃ videt᷑ inferre cõclonẽ:quã tñ nõ infert/ ðꝛ ſophiſti cus. ¶ Et aduerte ꝙ ſicut hr̃ in textu: Triplex eſt ſvllus ſophiſticꝰ.ſ.peccãs in materia/ peccans in foꝛma/peccãs in materia et foꝛma ſil. Añ materia in ꝓpoſito capit᷑ duptr. Anoo vrt iã als viſum ẽ ꝓ tribꝰ terminis ⁊ duabꝰ ꝓpõnibꝰ: ⁊ ſic dico ꝙ ſylls peccãs in materia illo mõ nõ ẽ bonꝰ ſyllus. Alioo capit᷑ ꝓ cõditione materie.ſ.ꝓbabilitate /vitate /⁊ neceſſitate: ſic videlʒ ꝙ ille ſylts ðꝛ peccare in ma/ teria/qͥ peccat in ꝓbabilitate.i.cuiꝰ pᷣmiſſe nõ ſunt ꝓbatiue cõclonis.Sʒ ꝑ foꝛmã in ꝓpoſito nos in/ telligumꝰ modũ et figurã: ſic videlʒ ꝙ ilie ſyltus qͥ nõ eſt diſpoſitꝰ in mõ ⁊ in figura ðꝛ peccare in foꝛ ma?⁊ talis nõ eſt ſylls Ex qͥ ſequit᷑ ꝙ diuiſio ſylłi in ſyllm pe cãtem in materia et foꝛma/eſt diuiſio equoci:vt ałs viſuʒ eſt. ¶ Et aduerte ꝙ ſicut ſylts habet ſuã materiã ⁊ foꝛmã:ita etiã dictio Añ ma/ teria dictiõis ſunt lr̃e et ſyllabe:ſʒ foꝛma dictionis ðᷣꝛ modus ꝓferẽdi.Ex ã̃ ſequit᷑ ꝙ identitas lr̃arũ/

7

1

fyllabarũ /⁊ dictionũ nõ facit oronẽ eſſe vnã foꝛma liter/ ſz materiafr:ſʒ modus ꝓferẽ di facit oronẽ eẽ vnã foꝛmałr.Ex q̊ ptʒ ꝙ orones que habẽt aliũ ęt alium modũ ꝓferendi ſunt diuerſe:ſicut ſunt oro cõpoſita ⁊ diuiſa:ałs eadẽ or̃o eſſet ſil vᷣa et falſa. , gG pamplioꝛi declara

Gcdo ſciẽ di anoaatontomoucꝭ talis difficultas:vtrũ ſyilus peccãs in materia/ſit bonꝰ ſyllus dialecticꝰ aut demõſtratiuꝰ?ö Ad quã rñdet᷑ bꝛeuiter ꝙ neq; eſt ſyllus dialecticꝰ neq; de monſtratiuꝰ: qꝛ oĩs ſyllus dialecticꝰ aut demõſtra tiuus debet eẽ ꝓbatiuꝰ ſue cõctonis:ſʒ ſic nõ ẽ de ſyllo peccãte in materia:igit᷑:lʒ tñ poſſit eſſe bonꝰ ſylkus ſimpkr. Dicit᷑ vltra ꝙ ſi talis ſyllus videat᷑ ꝓbare concłonẽ quã nõ ꝓbat /tunc peccat 5 ſyllm dialecticũ ⁊ etiã demõſtratiuũ:ſʒ ſi videat᷑ ꝓcede⸗ re ex neceſſarijs ⁊ ſᷣm ꝙ ipᷣm/ peccat ꝓpꝛie 5 ſyllm demõſtratiuũ:nõ tñ opoꝛtet ꝙ qlibet ſylls peccãs in materia ſiue pꝛocedens ex falſis/peccet 5õ̊ ſyllm dialecticũ /vel ꝙ ſit ſylls ſophiſticꝰ:vt ptʒ de ſyllo qͥ ꝓcedit ex manifeſte falſis: in q̊ nulla eſt cã appa rentie ꝓbabilitat: nõ opoꝛtet etiã quẽlibet ſylm ſophiſticũ peccantẽ in materia ꝓcedere ex falſis: ſed ſufficit ꝙ ꝓcedat ex pꝛemiſſis q̃ vident᷑ ꝓbare concluſionem quam non pꝛobant. lchat follacla ᷣ, g cum ãlibet fallacia Tertio ſciẽdũ ſit deceptio/ quereret aliqs qͥd ĩtelligẽdũ eſt ꝑ deceptionẽ? Rñdet᷑ ꝙ de ceptio ẽ aſſenſus alicuiꝰ falſi/ vel diſſenſus alicuiꝰ veri. Ex q̊ ſequit᷑ ꝙ contingit aliquẽ decipi dupłr. Ano mõ aſſentiẽdo falſo. Scðo aſſentiẽdo vero. ¶ Sʒ auereret aliqͥs vtrũ talis aſſenſus ſit aſſen/ ſus ↄclonis vł pᷣmiſſarũ.Et arguit᷑ ꝙ ſit ↄclonis: nã fallacia dʒ eẽ aſſenſus illiꝰ a q̊ locus ſophiſtic⸗ denoĩat᷑:ſʒ denoĩat᷑ a cõclone ⁊ nõ a pᷣmiſſis:igit᷑. ¶ Sʒ in oppoſitũ arguit᷑:nã alicuiꝰargumẽtatio/

nis ſophiſtice/ cõclo ẽ necaria: ᷣ aſſenſus ei nõ eſt

deceptio:qꝛ nullꝰdecipit᷑ aſſentiẽdo vero ⁊ neceſſa rio. Añs ptʒ de orone peccãte penes fallaciã igno rantie elenchi:cuiꝰ cõcło vt plurimũ eſt neceſſaria. Añdet᷑ bꝛeuiter ꝙ fallacia ẽ aſſenſus huiꝰ ꝓpõnis: he pᷣmiſſe ꝓbant hanc cõclonẽ:nã aſſenſus ẽ falla/ cia ꝑ quã hõ foꝛmalr decipit᷑:ſʒ in fallacia petitio/ nis pᷣncipij ⁊ in młtis alijs hõ decipit᷑ ſic aſſentiẽ/ do:igit᷑. Scðᷣo ðꝛ ꝙ fallacia qñq; eſt aſſenſus hui⸗ ꝓpõnis:he pᷣmiſſe ꝓbant hanc cõclonẽ ↄꝛiam vel /dictoꝛiã poſitidi rñdẽtis: ptʒ in ſyllo peccãte pe/ nes fallaciã igrantie elenchi/ vbi nõ eſt defect niſi ex ꝑte cõclonis. Dicit᷑ tertio ꝙ fallacia qñq; duo aſſenſus.ſ.huiꝰ ꝓpõnis /he pᷣmiſſe ꝓbãt bãc cõclo/ nẽ:⁊ aſſenſus cõctonis:qꝛ ſĩ aliã cõcto alicuiꝰꝑalo giſmi ẽ falſa:he pᷣmiſſe apparẽter ꝓbant illã cõcło⸗ nẽ:ſic ꝙ ibi cauſet aſſenſus cõcłonis /tũc bõ in tali paralogiſmo decipit᷑ aſſentiendo an Sneluodie ,4 g adhuc incidit ta Quarto ſciẽdũ difficultas: vtꝝ ſtet aliquã fallaciã eſſe in dictiõe ⁊ extra dictionẽ. Pꝛo cuiꝰ ſolone ſupponit᷑ ꝙ fallacia in dictione ſumit cãm apparẽtie ex parte dictiõis: ſic ꝙ nõ põt flert ſine dictionibꝰ. Sʒ fallscia eỹ dictionẽ /eſt q̃ ſumit cãm apparẽtie ex ꝑte rei ſcate vxintẽtiõis vł cõce ptionis: ſic ꝙ põt fieri ſine dictiõibꝰ ad placitũ in/ ſtitutis vel earũ conſiderationibꝰ.MRoc ſuppoſito rñdet᷑ ad dubiũ ꝙ nõ: qꝛ vocat᷑ fallacia in dictiõe: qꝛ nõ põt fieri ſine dictionibꝰ ad placitũ inſtitutis vel earũ ↄſideratiõibꝰ.Sʒ vocat᷑ fallacia eỹ dictio/ nem:qꝛ põt fieri ſine dictiõibꝰ ad placitũ inſtitutł. Si; eadẽ fallacia eẽt in dictiõe et ey dictionẽ/jilla poſſet fieri ſine dictionibꝰ ad placitũ inſtitutis:et

Sco.b