Elenchoꝛum

2 ri ,414.2 greirca textũ incidũt Tertio ſciẽdũ Noe difficultates.

Pꝛia:quõ eſt poſſibile ꝙ ſyllus ſophiſticꝰpoſſit eẽ ſpiectũ huiꝰ ſcie /cũ Ariſto.querat de ipſo qͥd eſt ⁊ ipſum ꝓbet. Ad hoc rñdet᷑(vt als viſum eſt)q de ſiecto ſcĩe debet pꝛeſupponi dd ẽ ⁊ qꝛẽ in ꝑceſſu demõſtratiuo ⁊ ſciẽtifico/ſʒ nõ in pPceſſu acqͥſitiuo ⁊ diſciplinabili. Scð̃a:q̃re elench? magt ðᷣꝛ ſyllus /dictouqᷓ aliqᷣs aliꝰ:cũ qᷣlibet ſyllus cõcludat ali quã cõcłonẽ/q̃ 3dicit vł põt ↄdicere alicui poſitio ni rñdẽtis.Anñdet᷑ ꝙ ſyllus põt dici dictoꝛiꝰ qua/ drupliciter. Pꝛĩo:qꝛ infert cõclonẽ /que hʒ vel põt hr̃e ↄSdictoꝛiã:⁊ ſic oĩs ſylłus põt dici 5dictoꝛius.

Scvðo:qꝛ infert cõclonẽ negatiuã que magꝭ deno

tat ↄdictionẽ qᷓ; affirmatiua: et ſic oĩs ſyllus cuiꝰ concło eſt negatiua põt dici ↄdictoꝛiꝰ. Tertio:qꝛ infert cõclones /ↄdictoꝛias:et ſic nullus eſt ſyllus /ᷣdictoꝛꝰ. Auarto: qꝛ infert cõclonẽ 5dicentẽ vel ſaltẽ ↄꝛiantẽ poſitioni rñdentis:⁊ iſto mõ elenchꝰ Quarto ſciẽdũ(dðꝛ ſylls ↄdictoꝛ.

ꝙ circa textũ incidit tatis difficultas:vtrũ neceſſe ſit vnũ nomen plura bcare? Et videtur ꝙ nõ:qꝛ nomẽ mere cõtingenter ſᷣcat:qꝛ mere ad placitũ:igit᷑ non eſt neceſſe ipſum plura ſᷣcare. Rñdet᷑ ꝙ ibi capit᷑ ly neceſſe ꝓ cõue/ nienti:ita ꝙ ſit ſenſus:cõueniẽs eſt vnũ nomẽ plu ra hᷣcare/ ſi res ſupple excedant noĩa.Añ nomẽ ðꝛ ſᷣcare ſuũ hᷣcatũ hᷣcatione/q̃ nõ eſt aliud qᷓ; reſpectꝰ rõnis vocis pᷣcatiue ad rem ſᷣcatam:ita ꝙ tot ſunt ſcationes in voce ſaltẽ denoĩatiue/ ãt ſᷣcata ſᷣcat: et iſta ſᷣcatio nõ fit ꝑ intellectũ /ſed ꝑ voluntatẽ im ponẽtis vocẽ ad ſᷣcandũ.Ex qͥ ſequit᷑ ꝙ nõ oĩs re/ ſectꝰ rõnis ſeu ſcða intẽtio ſit ꝑ itellectũ /ſʒ qñq; ꝑ voluntatẽ.Scða difficultas:vtrũ nomẽ equocũ ßᷣcet ſua pᷣcata copulatiue vł diſiunctiue. Pꝛo cui⸗ ſolutione ſupponit᷑ pꝛio/ vt als viſum eſt ꝙ nomẽ eqͥuocũ /eſt nomẽ plura ſᷣcans nõ impoꝛtãs aliqͥd ipſis cõe.Uel ſic: Terminꝰequiuocus/eſt terminꝰ pᷣcans ſua ſᷣcata mediantibꝰ diuerſis cõceptibꝰ nõ ſynonymis et totalibꝰ.Añ iſte terminꝰ canis /ßᷣcat canẽ latrabilẽ ⁊ piſcẽ marinũ mediantibꝰ diuerſis cõceptibꝰ.Et ðᷣꝛ notanter nõ er ie ꝗꝛ aliter ſequeret᷑ ꝙ iſte terminꝰ hõ/ eſſet eqͥuocꝰ ad ſoꝛtẽ q̃ eſt rome:⁊ platonẽ qͥ ẽ parrhiſius/ cũ ſᷣcet median tibus diuerſis cõceptibꝰ. Dicit᷑ notanter totalibꝰ/ ad dꝛñam of̃onis: que ſᷣcat ſua ſᷣcata mediantibꝰ diuerſis cõceptibꝰ partialibꝰ cõſtituentibꝰ tñ vnũ totalẽ conceptũ. ¶ Supponit᷑ vlteriꝰ ꝙ duplex eſt nomẽ eqͥuocũ · ſ.a caſu/et a cõſilio:de qͥbꝰ als ſatis viſum eſt.Supponit᷑ inſuꝑ ꝙ nomẽ equocũ pᷣcare ſua hᷣcata copulatiue põt intelligi dupir. Anoo ꝙ ßpᷣcet vnũ ⁊ alterũ /vel vnũ vł alterũ:⁊ tunc bñ hᷣcat copulatiue v diſiũctiue. Alioo ꝙ ſhᷣoꝛdinet᷑ copu lationi vel diſiunctioni pluriũ terminoꝛũ mẽtaliũ ſᷣcantiũ ſeoꝛſuʒ ſua ſᷣcata:⁊ ſic dico ꝙ nõ ſᷣcat neq; copulatiue neq; diſiunctiue:qꝛ tũc nulla ꝓpõ in q̃ poneret᷑ terminꝰeqͥuocꝰeſſet diſtinguẽda:cũ nulla talis eẽt ꝓpõ plures /cũ eẽt quedã coꝑulatiua vel diſiũctiua.Et hec de pꝛĩo urdlenlo Qaftü ad ſcom

j— vtrũ iſte termin

Dubitat Pꝛumo canis equiualeat aggregato ex iſtis tribꝰ terminis aĩal latrabile/ ſi/ daus ceieſte/belua marina incõiuncte ſumptis: ſic ꝙ canis coꝛreſpondeat tribꝰcõceptibꝰ inconiuncte ſumptis.Añdet᷑ bꝛeuiter ꝙ nõ: qꝛ tunc ſequeret᷑ ꝙ iſte terminꝰ canis/non poſſet reſtringi ꝑ iſtã deter minationẽ latrabiie/ad ſtandum ꝓ latrabilibꝰ:qð eſt falſum:qꝛ tunc iſtaſcants latrabilis eſt ſuba/nõ

Fo.

eſſet ꝓpõ:cuiꝰ thl cõiter oppoſitũ ðꝛ.ↄſĩa tñ ꝓbat᷑: qꝛ aggregatũ ex illis tribꝰterminis nõ põt reſtrin/ giꝑ talẽ determinationẽ:&ᷓ nec ille terminꝰ. Et ſi qͥs petat:quare ᷣ talis terminꝰ ðꝛ eqͥuocus/ cũ nõ eqͥualeat tali aggregato? Añdet᷑ ꝙ rõ eſt/ eo ꝙ ſub oꝛdinat᷑ diuiſim et ſeoꝛſum cuilibet cõceptui Ex q̊ ſequit᷑ ꝙ iſta of̃o/canis eſt ſuba/ põt eſſe or̃o vna: puta ſi cõſideret᷑ in oꝛdine ad vnũ ſuoꝝ cõceptuũ: et płes /ſi cõſideret᷑ in oꝛdine ad oẽs ſuos cõceptꝰ. ¶ Sed reſtat parua difficultas quõ iſta ofo/ labo rans ſanabat᷑/ poſſet facere aliquẽ modum fallacie equocationis? Añdet᷑ ꝙ ex eo ꝙ aliqua dictio vel

94

C

aliqs terminꝰ ꝓpter adiunctionẽ eiꝰ cũ alia et alia Sco.li.4.⸗ dictione ſumit᷑ ꝓ diuerſis ſuis ſuppoſitis:q̃ tñ ſic diſ..q.⁊.

ſumpta/pᷣcat vno cõceptu:vt qͥcũqᷓ; ſanabat᷑ ſanus eſt:laboꝛãs ſanabat᷑:ͥ laboꝛãs ſanꝰeſt:ibi laboꝛãs in minoꝛe ampliat᷑ ꝓ laboꝛãtibꝰ qͥ ſunt ⁊ qͥ fuerũt: ſʒ in cõcłone ſtat ſolũ ꝓ laboꝛãtibꝰ qͥ ſunt: iðo ſᷣm talẽ oronẽ ſit terti modus eqͥuocatiõis: ⁊ hoc eſt qð dicit Albertꝰ de ſaxonia/ ꝙ talis tertimodus qñqʒ ſit eo ꝙ arguik a magt amplo 24 mii ami ſi

1— vtrum ſint tm̃ ſex fal 2 ubitat ſcdðo lacie in dictiõe ⁊ ſep. tem eỹ dictionẽ:? Et videt ꝙ nõ: qꝛ oĩs fallacia eſt in dictione:igik. Añs ptʒ:qꝛ oĩs fallacia ẽ paralo/ giſmus:ſʒ oĩs paralogiſmꝰ eſt in dictione: igitur. Scðo ſic:oĩs fallacia eſt ey dictionẽ:igi᷑. Añs pa tet:qꝛ oĩs fallacia eſt deceptio: oĩs autẽ deceptio eſt in decepto ⁊ non in dictione:igit᷑. Itẽ infinitis modis cõtingit arguere ſophiſtice: igitur infinite ſunt fallacie. Tenet ↄña:qꝛ fallacia nõ eſt aliud qᷓ argumẽtatio ſophiſtica. ¶ In oppoſitũ eſt phus in textu. Pꝛo cuiꝰ ſolutione ſupponit᷑ pꝛumo ꝙ fal

lacia capit᷑ triptr.Anoo ꝓ loco ſophiſtico ſeu argu

mẽtatione/ vl orone ſophiſtica ꝑ quã aliqs decipi tur:⁊ ſicut locus dialecticꝰ dinidit᷑ ꝑ locũ maxia et locũ dꝛñam maxie//ita locus ſophiſticus. Añ locꝰ* ſophiſticus dꝛña maxĩe nõ eſt niſi argumẽtatio ſo phiſtica vel habitudo illoꝛũ terminoꝛũ. Sʒ locꝰ ſo phiſticus maxia/eſt ꝓpõ falſa ↄfirmatiua ſeu pba tiua alicuiꝰ ↄñe ſophiſtice:cuiuſmodi eſt iſta/ſi no men ſit vnũ/ ſcatũ erit vnũ. Scðoo capit᷑ ꝓ aſſenſu qͥ eredimꝰ ꝙ aliqs ꝓceſſus ſyllogiſticus valeat ad cõcludendũ illð qð cõcludit/⁊ tñ nõ valet:⁊ ſic fal lacia eſt deceptio ſeu aſſenſus falſus cauſatꝰ in re/ ſpõdente. Tertioo capit᷑ ꝓ idoneitate ꝑ quã qͥs eſt pꝛomptꝰ ad decipiẽdũ rñdentẽ:⁊ ſic ẽ in opponen teꝛ⁊ ſic cõiter diffinitur ꝙ fallacia eſt idoneitas fa ciendi credere de non ente ꝙ ſit ens/ vel econtra. ¶ Supponit ſcðo ꝙ fallaciarũ dupler eſt cauſa.ſ. cauſa apparẽtie ⁊ cauſa defectus. Añ cauſa appa rentie eſt pꝛincipalis:⁊ per ipſam ſumit᷑ diſtinctio fallaciarũſeo ꝙ ſophiſta magꝭ intẽdit apparere qᷓ; eſſe. ¶ Supponit᷑ tertio ꝙ fallacie in dictione non dicunt᷑ in dictione/ eo ꝙ fiant per dictiones:qꝛ ſic oĩs fallacia eẽt in dictione:ſʒ dicunt in dictiõe: qꝛ ſumũt cauſam apparẽtie ex ꝑte dictionis.Siłr fal lacie eỹ dictionẽ nõ dicunt᷑ e dictionẽ/ eo ꝙ fiant ſine terminis: ſʒ qꝛ ſumunt cauſam apparentie er parte rei:vel qꝛ poſſunt fieri ſine dictionibꝰ. Et ex iſtis patet quid ſit dicendum ad nattonebe 1

i ¶ vtrum aliqᷓ or̃o ſit Dubitat tertio vuumaudordi ponit᷑ terminꝰ equocus? Rñdet᷑ ꝑ aliq̃s ꝓpõnes. Pꝛia:nulla ꝓpõ in ã ponit᷑ terminꝰ eqͥuocꝰ a cõſ/ lio de rigoꝛe eſt diſtin guenda ſupple rõne illiꝰ ter mint eqͥuoci:qꝛ vel ille terminꝰequiuocus ponit᷑ ꝑ ſe.i.ſine deterininatione Däliroheuree um ſtat ꝓ

2