Topicoꝛum
A ho: sᷣ non hõẽ eſt aial. C Sco ſic:inter ↄdictoꝛia
nulla põt eſſe ↄña:qꝛ ↄna ẽ habitudo media añtis ad ↄñs:ſed inter ↄdictoꝛia nõ eſt dabile medium. ¶ Tertio ſic:bñ ſequit᷑/jhõ eſt riſibilis:å nõ hõ nõ eſt riſibilis:et tñ arguit᷑ ꝑ ↄñam in ipſo in cõtradi/ ctoꝛijs. ¶ Quarto ſic:ↄnña in ipſo nõ tenet in om/ nibus cõtrarijs:igit᷑. Añcedẽs patet:qꝛ nõ ſequit᷑/ albũ eſt calidũ:;̊ nigrũ eſt frigidũ. ¶ Quinto ſic: talis ↄña nõ tenet in relatiue oppoſitis:qꝛ non ſe/ quitur/ ſenſibile eſt ſcibile: ergo ſenſus eſt ſciẽtia. ¶ In oppoſitũ eſt philoſophus in textu. In que/ ſtione erunt tres articuli. Mtum zupeii ũ. * 1 7 q relictis multis Pꝛimo ſciendũ utontbusoie ſupponit᷑ ꝓ nunc ꝙ duplex eſt ↄña:ſcʒ ecõtrario ⁊ in ipſo.An ↄña ecõtrario eſt duplex:ſcʒ terminoꝝ et ꝓpõnũ. Terminoꝛũ/eſt ↄña in cuiꝰ antecedẽte aliqð pꝛedicatũ dicitur de ſubiecto:⁊ in cõſequẽte oppoſitũ ſhᷣiecti dicit᷑ de oppoſito pꝛedicati:vt hõ eſt aĩal: nõ aĩal eſt nõ hõ:⁊ de tali dicit᷑ ſicut fuit dictũ de cõuerſione ꝑ cõtrapoſitionẽ:puta ꝙ non eſt ↄña foꝛmalis.Sed ↄña econtrario ꝓpõnũ /eſt qſñ antecedens infert cõſequẽs: ⁊ ex oppoſito con tradictoꝛio cõſequentis intert᷑ oppoſitũ ↄdictoꝛiũ antecedẽtis:vt ſi hõ eſt aĩal eſt: ſed nullũ aĩal eſt:ã nullus hõ eſt:⁊ iſta tenet in omnibꝰ cõſequentijs. ¶ õſequeẽtia in ipſo etiã eſt duplex:ſcʒ termĩoꝛũ et ꝓpõnũ. Terminoꝛũ/ eſt qñ in antecedẽte aliqð pꝛedicatũ ð᷑ꝛ de ſubiecto: et in cõſequẽte oppoſitũ pꝛedicati dicit᷑ de oppoſito ſubiecti: vt iuſticia eſt pᷣtus: iniuſticia ẽ vitiũ. Sʒ ↄña in ipſo ꝓpõnũ/ eſt qñ ex añcedẽte infert᷑ ↄñs:⁊ ex oppoſito ante/ cedentis infert᷑ oppoſitũ ↄñtis: vt ſi hõ eſt riſibile eſt:ſed nullus homo eſt: ergo nullum riſibile eſt. cð 0 ſci ẽdũ ꝙ incidit talis difficul 2 tas:vtrum ↄña in ipſo terminoꝛũ valeat in 5ꝛijs. Ad quã bꝛeuiter rñdet᷑/ ꝙ tenet in oibꝰ ↄꝛijs tribꝰ cõditionibꝰ obſeruatis. Puma/ꝙ arguat᷑ in pꝛedicatis ꝑ ſe:defectu cuius nõ ſequit᷑// albũ eſt dulce:ᷣᷓ nigrũ eſt amarũ. Scda /⸗ ꝙ extrema vnius ꝛietatis nõ cõtineant᷑ ſub vno membꝛo alteriꝰ cõtrarietatis: ideo nõ ſequit᷑/pꝛo/ digalitas eſt vitiũ:ergo illiberalitas eſt virtus: qꝛ pꝛodigalitas et illiberalitas cõtinentur ſub vitio. Tertia/ ꝙ in vtroq; ſit idem modus oppoſitiõis: defectu cuius nõ ſequit/ illiberalitas eſt defectus: ergo liberalitas eſt ſuperabundantia. Sed ↄña in ipſo ꝓpõnũ nõ eſt foꝛmalis:nõ em̃ opoꝛtet ex op/ poſito añcedẽtis inferre oppoſitũ cõſequẽtis:niſi eſſent termini cõuertibiles:vt nõ ſequitur /ſi hõ eſt aĩal eſt:ergo ſi nullus hõ eſt nullum animal eſt. Terrio ſciẽdu tiitentauans T difficultas:vtrũ ↄña in ipſo terminoꝛũ valeat in puuatiue oppoſitis:et etiã in relatiue oppoſitis. Rñdetur ꝙ in pꝛiuatiue oppoſitis valet talis ↄña/ duab' conditionibꝰ ob/ ſeruatis. Pꝛima/ꝙ arguat in ꝓpõnibꝰ per ſe: defe ctu cuius nõ ſequit᷑/ videns eſt audiẽs:&ᷣ cecus eſt ſurdus. Scð̃a/ꝙ pꝛiuatio ſuperioꝛis habitꝰreſtrin gatur ꝑ habitũ inferioꝛs: defectu cuiꝰnon ſequitꝭ/ foꝛtes vidẽs eſt ſenſibilis: ſoꝛtes cecus ẽ inſenſi bilis:ſed debet ſic argui:&ᷓ ſoꝛtes cecus eſt inſenſi/ bilis ſenſu viſus. ¶ Ad aliã partẽ dici᷑ ꝙ ↄña in ipſo terminoꝛũ valet in relatiue oppoſitis tribꝰcõ ditionibꝰ obſeruatis. Pꝛia/ ꝙ arguat᷑ in ppõnibꝰ p ſeꝛiðo nõ ſequit᷑/ꝑater eſt dñs:ʒ fili, eſt ſeruus. Scða/ꝙ ambo extrema nõ ↄtineant᷑ ſ vno mem dꝛo alteriꝰ oppoſitionis:vt nõ ſeqͥt /duplã ẽ totũ:ã
Fo. 89
ſubduplũ eſt ꝑs. Tertia/ꝙ arguaf᷑ in relatiuis ſᷣm eſſe:iõ nõ ſequit᷑/ſenſibile ẽ ſcibile f gᷣ ſenſus ẽ ſcia. ,41, C iſté ꝓppõönis/ con⸗
Qua rto ſciẽd U tin git plura ſcire/in telligere vᷣo nõ/ ſunt diuerſi ſenſus. Pꝛimꝰ eſt:hᷣm ꝙ ilia negatio nõ eſt negatio cadens ſupꝛa hoc to tum/ cõtingit plura ĩteliigere:ita ꝙ ſit ſenſus/ con tingit plura ſcire ⁊ nõ cõtingit plura intelligere: et iſte ſenſus implicat ⁊ eſt falſus:qꝛ nulla contingit ſcire quin nõ cõtingat intelligere. Aliꝰ ſenſus eſt: capiẽdo ly nõ /infinitanter: ita ꝙ ſolũ cadat ſupꝛa lv plura/infinitando ipſum:ita ꝙ ſit ſenſus/cõtin/ git plura ſctre ⁊ cõtingit ĩtelligere nõ plura: et iſte ſenſus ẽ verꝰ:qꝛ cõtingit intelſigere vnũ qð eſt nõ plura. Et ꝑ hoc ſoluit᷑ tale ſophiſma: ã̃ttuoꝛ ſunt ꝛedicabilia ⁊ nõ plura:⁊ mtta ſiłia in qͥbꝰ ſi ly nõ⸗ iĩt negatio negans/ falſa ſunt: ſi infinitans /vera ſunt. Et hec de pꝛimo articulo. Afum 24 ſcðm. NAAtrũ illa cõſideratio Dubitat Pꝛio ſit vera in q̃ dici᷑: ꝙ ſi aliqd apponat᷑ alicui qð pꝛius nõ erat tale ⁊ ap/ poſitũ reddat ipſum tale:vtrũ illð qð apponat᷑ ſit tale.Et videt᷑ ꝙ nõ:qꝛ albedo addit᷑ parieti ⁊ facit parietẽ albũ:et tñ albedo nõ eſt alba? Añdet᷑ ꝙ ad hoc ꝙ talis ↄſideratio ſit vera tres cõditiões rec runtur. Pꝛma/ ꝙ appoſitũ ſit ſuſceptiuũ denoĩa/ tionis quã dat alteri:defectu cuius nõ ſequit᷑/albe do adaita parieti facit parietẽ albũ:;ͥ albedo ẽ al/ ba. Scða/ ꝙ arguat᷑ in cauſis ſufficiẽtibꝰ: defectu cuius nõ ſequit᷑/ignis facit aquã tepidam:;ͥ ignis eſt tepidus:qꝛ ignis non eſt cauſa totalis tepidita tis. Tertia/ ꝙ arguat᷑ in cauſis vniuocis: defectu cuiꝰ non ſequit᷑/ſol calefacit hec in ferioꝛa:ʒᷣ ſol eſt calidus.Et ſiliter dicẽdũ eſt de illa cõſideratione: ꝙ ſi aliqͥd addat᷑ alteri ⁊ faciat ipſum magis tale/ tunc additum eſt magis tale: et ſimiliter de illa de ſuperlatiuo: et pꝛopꝛie habent fieri ille due vltime cõſiderationes in illis que ſi uſepiaf mag? ⁊ minꝰ. Atrũ locꝰ a poſitiuo Dubitat ſcðo ad comparatiuũ va⸗ leat:⁊ etiã locus a cõparatiuo ad poſitiuũ. ¶ Pꝛo cuiꝰ ſolutione ſupponit᷑ ꝙ locꝰ a poſitiuo ad cõpa ratiuũ eſt bonꝰ:⁊ tenet tm negatiue:ſicut locꝰ a to to in mõ ad ſuã partẽ:vt bñ ſequit᷑/ boc nõ ẽ albũ: &ᷓ hoc nõ eſt magꝭ albũ. ¶ Supponit᷑ ſcðo ꝙ locꝰ a cõparatiuo ad poſitiuũ ſilr ẽ bonꝰ:⁊ tenet tm̃ af⸗ firmatiue ſicut locꝰ a ꝑte in mõ ad ſuũ totũ: vt bñ ſequit᷑/hoc eſt mag albũ:ͥ boc ẽ albũ. Et ꝑ bᷣ ptʒ qͥd ſit dicẽdũ ad iſtas ↄñas:iſta ꝓpõ/ deẽ/ẽ magꝭ vera qᷓ iſtahõ ẽ aſinꝰ: iſta/hõ eſt aſinꝰ/ẽ vᷣa:iſta ꝓpõ/ deꝰ ẽ diabolꝰ/ẽ magt falſa qᷓ; iſta/deꝰ ẽ:&ᷣiſta eſt falſa/ deꝰ ẽ. Añdet᷑ ꝙ iſte ↄñe ſunt bone:ſʒ ſicut ↄñs ẽ falſuʒ/ita ⁊ añs.vñ iſta ẽ falſa:iſta ꝓpõ/deꝰ eſt/ eſt mag? vera qᷓ; iſta/hõ ẽ aſinꝰ: ⁊ hoc ꝓoꝛie ca piendo ly magis/⁊ in rigoꝛe logicali. ¶ Sʒ reſtat vna difficultas vtrũ iſta regula ſit vera: ſi ſimpłr ad ſimptr/⁊ magꝭ ad magꝭ/⁊ maximũ ad maximũ. Et videt᷑ ꝙ nõ:qꝛ nõ ſequit᷑/hõ eſt aĩal:jg magꝭ hõ eſt mag alal.Siłiter durũ eſt extenſum: ¶ͥᷣ magis durũ eſt magis extẽſum.Añdet᷑ ꝙ regula eſt vera aliqᷣbꝰ conditionibꝰ obſeruatis. Pꝛima/ꝙ arguat᷑ in terminis ſuſcipiẽtibꝰ magꝭ ⁊ minꝰ: defectu cuiꝰ nõ ſequit᷑/ hõ eſt aĩal:ᷓ magis hõ eſt magꝭ aĩalʒ qꝛ hõ ⁊ aĩal non ſuſcipiunt magis ⁊ minus.Scðᷣa/ꝙ arguat᷑ in ꝓpõnibꝰ per ſe:defectu cuiꝰ non ſequit᷑/ albũ eſt dulce:gᷣ mag album eſt magis dulce:nec ſequit᷑/ bibere eſt bonũ: gᷓ magis bibere eſt magis bonum. Tertia/ ꝙ terminꝰ poſitiuus 4 pꝛedicat᷑
—
C