214

Topicoꝛum

eapik pꝛme intẽtlonaliter:⁊ ſic non diffinik: cũ ſit

quoddã cõplerũ cõpoſitũ ex pluribꝰ/quẽadmodũ eſt animal ronale ⁊ alie diffinitiões. 4 1 1 circa modos eiu

Quarto ſciẽdũ 3e incidũt due ꝑue difficultates. ¶ Pꝛima:vtrũ idẽtitas nũeralis ſit maxia idẽtitas:cũ diuerſitas nũeralis nõ ſit ma/ a diuerſitas ſcũ nõ arguat alias diuerſitates:

qꝛ nõ ſequit᷑/iſta diſferũt nůero:g differunt ſpecie vel genere. Ad hᷣ ðꝛ xidẽtitas neralis eſſentie q eſt idẽtitas nũeralis noĩe diffinitiõe vel ꝓpꝛio eſt maxia idẽtitas ⁊ infert alias idẽtitates: iʒ identl/ tas nueraus accñte nõ ᷑ maxia idẽtitas: ĩmo illa nõ infert quãq; aliã idẽtitatẽ:vt nõ ſequit᷑ ſoꝛtes ⁊ ſua albedo fũt idẽ nãero: ſũt eiuſdẽ ſꝑei. ¶ Se/ cũda difficultas:gquõ accñs ⁊ ſubm /pũt eẽ vnũ et idẽ nũero:cũ poſſint ſepari abinuicẽ. Añdet᷑ bꝛeui ter g accis ⁊ ſubm eẽ vnũ nũero põt intelligl du⸗ liciter. NBno mõ ꝙ ſint vna res:ꝛ ſic nõ eſt verũ. lio mõ ꝙ faciãt vnũ:nõ vnitate p ſe/ſz vnũ ꝑ ac⸗ adẽ᷑s:⁊ ſie dicũt᷑ vnũ nũero:⁊ tũc nõ debet cᷣcedi accñs ⁊ ſubm eẽ vnũ nũero:qꝛ talis vnitas nõ ẽ P pꝛie vnitas: ĩimo magl ibi cõmittit᷑ fallacia ᷣm dd ad ſimplr. Et hec deßme arrict tũ en, 1 7 trũ q̃ttuoꝛ pᷣdica/

D ubitat Pꝛlo ta ſufficienter diffini ant᷑ a pho.Et videt᷑ ꝙ nõ: puumo de diffinitiõe:ꝗqꝛ diſ̃nitio ẽ qͥd cõplexuũ:igit᷑. Itẽ diffinitio ñ ẽ ꝓpõ: Aᷓnõ indicat qͥd ee᷑ rei cũ ſola ꝓpõ hoc faciat. Iteʒ diffinitio nõ ẽ dirinit,s nõ diffini. Maioꝛ ptz: diffinitio ⁊ diffinitũ ſut imĩ oppoſiti. Itẽ alia p dicata hñt eaſdẽ diffinitiões ſicut pᷣdicabilia:̊ nõ dꝛñt a pᷣdicabilibꝰ. Pꝛo ſolutiõe ſupponit᷑ ᷣmo ꝙ diffinitio põt capi duplr. ¶me intẽtionalr:⁊ ſicẽ aᷣd cõplexũ ⁊ nõ diffini᷑. Alio mõ ſcðe intẽtiona/ liter /⁊ ſic bñ diffinit᷑:⁊ ↄcedit ꝙ diffinitio eſt diffl/ nitũ ſaltẽ pdicatide denoĩatina:⁊ dũmõ vnũ acci/ piat᷑ vt qͥd/⁊ aliud vt modus. Scðo vpponie ꝙ cõiter aſlignak triplex eẽ. ſ.eẽ ꝓpõnale:qð denota tur per copulã ꝓpõnis:⁊ tale nõ ĩpoꝛtat᷑ ꝑ diffini/ tionẽ:ſʒ ſolũ ꝑ ꝓpõnẽ. Aliud eſt eẽ exiſtẽtie qð hʒ tes qñ eſt e cam ſuã: nã exiſtere cõnotat rem hre eſſe eỹ ꝓpꝛiã cãm:⁊ tale nõ ĩpoꝛtat᷑ ꝑ diſſinitionẽ: qꝛ ſiue res exiſtat ſiue nõ /eſt diffinibilis: vt ptʒ de tonitruo nõ exiſtẽte. Zliud eſt eẽ eẽntie qð nõ eſt aliud qᷓʒ res ipaꝛ vt eſſe ecntie hoĩs eſt ipᷣe homo: ⁊ tale impoꝛtat᷑ ꝑ diffinitionẽ ſaltẽ in eſſe cognito. Et qñ ðᷣꝛ diffinitio eſt ofo indicãs qͥd eſt eẽ rei/ſen ſus eſt indicãs.i.manifeſtãs ꝗᷓ res eſt diffiniti: vt aĩal rõnale manifeſtat q̃ res eſt hõ. ¶ Et ſi qs di/ cat /eẽ eſſentie ⁊ eẽ exiſtẽtie idẽ ſũt. Dico ꝙven eſt: ðᷓ ſi vnũ ĩpoꝛtat᷑ n viffinitionẽ ⁊ reliquũ. Dico ne/ Fado ↄnam:q eẽ diffiniti nõ ĩpoꝛtat᷑ ꝑ diffinitiõe

Im eẽ reale qð bz er cãm/ſʒ ſolum hm eẽ cognitũ:

nã ad h̊ ꝙ aliqͥd diffiniat᷑/ſufficit ꝙ habeat eſſe co⸗ Luies. Supponit tertio ꝙ in viffinitiõe pᷣdicatoꝝ ſp ly að/ dat ĩtelligere pᷣdicatũ qð ẽ genꝰ ad ip̃a p⸗ dicata:iõ nõ hñt eandẽ diffinitionẽ ſit dicabilia: qꝛ in diffinitiõe pᷣ dicabiliũ ſꝑ ĩtelligik vleꝓ genere

— 1 g Atrũ ſpẽs ſit pᷣdica Dubitat ſcðo tũ ab alijs diſtictũ:⁊ vr ꝓpuũ qñ ⁊ ꝓpꝛiũ adaliq́ͥd facſãt pᷣdicatũꝓpꝛij. . ᷣmẽ ꝑtẽ ðꝛ ꝙ ſpẽs eſt pᷣaicatũ:⁊ ꝓpõ in q̊p

Aicat eſt termĩabilis ꝑ aliquẽ locũ dialecticũ ſic᷑ ꝑ locũ a toto in q̃ntitate:phs tñ nõ facit mẽtionẽ de ea explicite neq; eã enũerat:qꝛ bʒ eũdẽ modũ inhe rendi ⁊ dicãdi ſic genꝰ: ideo ſuſcieter intelligit᷑ ꝑ genꝰ.· Df eriã ꝙ dꝛña intelligit᷑ ꝑ genꝰ. Et ſi qͥs

dicat/ vtx dꝛſia ſit anexũ gñis · Dico ꝓpᷣe ꝙ nõ:cũ

Fo. 85

habeat ꝓpꝛiũ modũ pᷣdicãdi/x fac᷑ etiã vnũ pᷣaica Sco. lib.i· bile diſtinctũ a gñe:videt᷑ etiã ꝙ faciat vnũ pᷣdica diſ.ð.q:ʒ ·

tũ diſtinctũ a gne. ¶ Aduerte tñꝙ genꝰ põt capi dupkr. Ano mõ large ꝓ oĩ incõplexo limitato qð ßᷣdicat᷑ eẽntalr nõ ↄuertibilr de ſuo ſubijcbill cui ineſt eſſentialr. Et ſic põt diciſ ꝗ gen? dꝛña ⁊ ſpẽs nõ faciũt niſi vnũ pᷣdicatũ.ſ.generꝭ cũ ipis cõueni at vnus modus elſendi ſuo ſubijcibili vnꝰmodꝰ pᷣdicãdi.ſ.eẽntiałr. ¶ Alio mõ capit ſtricte ꝓ incõ plexo umitato að pᷣdiĩcat᷑ in qͥd de pluribꝰ dꝛñtibꝰ ſpẽ:⁊ ſic põt dici ꝙ ſpẽs ⁊ dꝛña facerẽt duo dica ta diſticta a gñe. Pꝛo ſcðᷣa ꝑte ðꝛ ꝙ ꝓpꝛiũ qꝗñ ⁊ ꝓ pꝛiũ adaliad facit pᷣdicatũ accñtis: ⁊ n hdicatᷣ ꝓpꝛij cũ nõ ſint opꝛiũ ſimpkr:etiã lbi nd cõuenit

1 diffiniti* Dubitar tertio unaii Dau⸗ tũ habeat aliqð ãnexũ.ꝛo cuiꝰſolutiõe ſupponit᷑ ꝙ ãnexũ vt coiter ðꝛ/ſeſt pᷣdicatũ minꝰ pᷣncipale ⸗ dicato cui ãnectit᷑ nõ totałr idem nec totait diuer⸗ ſuʒ/termĩabile ꝑ eaſdẽ ↄſideratiões vkp ſiles qbꝰ eſt ncipale p̃ dicatũ. Ex ã ſequit᷑/q nõ opoꝛtet ſo ꝙ ↄſideratides ꝑ ãs terminant᷑ pblemata pᷣdicati ſint totalr idẽ cũ ↄſi ĩderatiõibꝰ qͥbꝰtermiant᷑ pble- mata anexi. ¶ Scvo ſupponit᷑ ꝙ tres ↄditiões re drunt᷑ ad hᷣ ꝙ aliqͥd dicat᷑ ãnexũ alteri. Pꝛĩa:ꝗq ꝓ⸗ blemata ꝗᷓ ſut de anexo fere ſint termĩabilia ſikibꝰ ↄſideratidibꝰ ſicẽ ꝓblemata q̊ fiũt de pᷣdicato onci⸗ pali. Scṽa:q illud pᷣdicatũ cui ð eẽ ãnexũ ſit pᷣn/

cipali qᷓ; ilud ãnexũ. Tertia:ꝙ pᷣdicatũ pncipale

⁊ anexũ nõ habeãt oĩno ſiles modos pᷣdicandi: aꝛ tũc magl deberẽt dici vnũ pᷣdicatũ q; pᷣdicatum ⁊ anerũ. ¶ Supponit tertio/ nõ aðlibet pᷣdicatũ Hʒ anexuũ:qꝛ ꝓpꝛiũ nõ hʒ ãnexũ.t ſi ds dicat/nõ⸗ ne idẽ ⁊ diuerſum ꝓpuo pñt eẽ ãnexa ipᷣi ꝓbo ſiẽ idẽ ⁊ diuerſum gñe fũt ãnexa gñis. Rñdet᷑ ꝙ nõ: ꝗ: idẽ ⁊ diuerſum ꝓpꝛio nõ dicunt᷑ pꝛimo ↄuenite ipᷣi ꝓpꝛio:ſʒ mag ſpẽi illiꝓpꝛij. Añ nihil vꝛ pᷣmo e⁊ diuerſum cũ riſibili/ niſi qꝛ pᷣmo eſt idẽ᷑ vł vi/ uerſum cuʒ ſpecie:puta cum hoie.Et hec de ſcðᷣo articulo. tum arereium ſit: adet 2 rhſalis: Hũerꝰ pᷣdicatoꝝ cũ d LCõcluſio ſinitiõibꝰ eoꝝ eſt ſufficiẽter aſſt gnatꝰ a pho. C Ad rõnes. Ad pᷣmã ⁊ ſcðam zter. niã patʒ ſolutio:⁊ etiã ad ãrtã. ¶ Ad qntã ðꝛ ꝙ 3 ſoli in difſnitiõe ꝓpꝛij nõ refert ad indiuidua/ ſe ad ſpẽm:puta ꝙ ſit ſenſus ſoli ſupple ſpeciei ⁊ om ni ſupple indiuiduo.

¶ Pꝛunũ ergo determiĩet quid eſt ꝓpõ

dialectica ⁊ qd ꝓblema dialecticum.

¶ Iſte ẽ ſcðs tractatꝰhuiꝰ libꝛiſi ã determĩat ari/ ſto.de pᷣncipijs cõplexis ſylii dialectici:et diuidit in duo capła. In ᷣmo oñdit qͥd ſit ꝓpõ dialectica ⁊ ꝓblema dialecticũ ꝓpt᷑ h̊ ꝗꝙ nõ oĩs ꝓpõẽ diale ctica:nec oẽ ꝓblema ẽ dialecticũ: qꝛ null ꝓpone/

ret ꝑ modũ ꝓblematꝭ qð ẽ oĩbꝰ vk nihi notũ: qꝛ oẽ ꝓblema dz hrfe aliquã dubitatiõem. ¶ Deiñ diffi⸗

nit ꝓpõeʒ dialectic/dicẽs: Pꝛopõ dialectica ẽ in

terrogatio ꝓbabit ꝗᷓ videt᷑ oibꝰ aut plibꝰ aut ſapit

tib:⁊ his oibꝰ vt plibꝰ vł maxime notis cũ foꝛmi⸗ dine nõ extranea.i.nõ ↄᷣria opiniõibꝰ pluriũ ſapiẽ/

tũ. Deiñ diuidit ꝓpões dialecticas:dicẽs /q ſĩd

ſũt ꝓpões dialectice ſᷣm ſe ꝓbabiles:vt oĩs mif̃ di ligit filiũ ſuũ. alie ſt᷑ ſiles ꝓbabilibꝰ: vt ſi ſit ꝓbabi le ꝙ /rioꝝ ſit eadt᷑ diſciplia ꝓbabile erit; eoꝝ ſit vn? ſenſus. Alie ſũt ꝓbabiles ꝗᷓ ſũt 5rie ꝓbabilib⸗ id ẽ de te minis ↄrijs vłpm zdienione Pteſeee