Topicoꝛum
A mãu:/;lzallaͤs polſit exercitari ĩ medicinavel in
aliqᷓ alia ſcia ſine dialectica impfecte ⁊ nõ ſcientifi ce: nõ tñ põt ꝑfecte ⁊ ſcientifice ſine iſta ſcia. Ad aliã ðꝛ/ꝙ lʒ ꝑ demõſtrationẽ poſſimꝰ obuiare po/ ſitioni falſe/nõ tñ poſitiõi vere ſiẽ poſſumꝰ ꝑ diale cticã. ¶ Sed dubitaret aliqͥs quõ poſſumus hre ſcĩam de ſylło dialectico:cũ ſylłus dialecticꝰſit ge neratiuꝰopiniõis. Rñdet᷑ /ꝙ ſcia ꝓpꝛie dicta cõiter nõ habek niſi de ↄckone in qã demonſtrat᷑ paſſio de ſhiecto:⁊ ſic de ↄclone in q̃ demõſtrat᷑ paſſio ſylli dialectici de ipſo ſylło dialectico: vt puta de tali⸗ ſyllus dialectic eſt gñatiuꝰ opiniõisʒhabet᷑ ſcĩa q vocat᷑ ðialectica:capiẽdo dialecticã ſtricte: qꝛ dia lectica large capta/ eſt idẽ ꝙ logica q̃ habet᷑ de oĩ bus ↄclonibꝰ demõſtrabilibꝰ in tota logica.Et ſic ptʒ/ ꝙ de ſyllo dialectico nõ habem· ſcĩaz niſi tã; de ſcibili remoto:⁊ h̊ in ſyllo demõſtratiuo:⁊ cũ h ſtat ꝙ ſyllus dialecticꝰ eſt bñ gñatiuꝰopiniõis.i. miſſe ſylli dialectici gñant opinionẽ ð ↄclone ſyl dialectici.Et hec de Neno 2 ſad 74 bexi 433 5 rſalis: Syllus dialecticꝰ ẽ ſu Cõcluſio in hac ſcĩa cũ pᷣmo.i.adeq̃/ te ↄſideret᷑ in hac ſcĩia. ¶ Ad rõnes añ oppoſitũ. Adᷣmã ðꝛ negãdo ↄſam:qꝛ cõmittit᷑ fallacia fi/ gure dietiõis variãdo genꝰ ſuppõnis. Ad ſcðam ðꝛꝙlʒ ſyllus demõſtratiuꝰ cõſideret᷑ ᷣmo in hac ſcia/ vt ly ᷣmo diẽ oꝛdinẽ ad ſcðm/nõ tñ vt idẽ eſt ꝙ adeq̃te. Ad tertiã ðꝛſꝙ ſcĩa q̃ ibi habet᷑ bñ voca tur dialectica:capiẽdo dialecticã ſtricte ⁊ ꝓñᷣe:ſed ñ capiẽdo dialecticã largevt ↄuertit᷑cũ logica.Ad artã ðꝛ/ ꝙ ſyllus dialecticꝰ eſt vnꝰ vnitate gener A Pie dezpieas ſyllm dialecticũ ſcðe intẽtiona lr. ctũ ſupponit ꝑſonałr poſſit hr̃e aliquã ſingularẽ: nõ tñ indefinita cuiꝰ ſubiectũ ſupponit ſimpfr.
¶ Pꝛimum ergo conſiderandũ ex qui-
bus eſt methodus. ¶ Iſta eſt ꝑs executiua huiꝰ libꝛi q̃ diuidit᷑ ĩ octo libꝛos ꝑtiales: q̊rũ ᷣmꝰ diuidit᷑ ĩ tres tractatꝰ. In pᷣmo determĩat ð pᷣncipijs ſylſi dialectici. Et pꝛĩo Tbacc Ppöos dialectice ⁊ pblemata ſunt in eãli nũero.Qð ꝓbat:ꝗꝛ q̃cũqʒ ſiũt ex eq̃libꝰ nũero ſũt in eãli nũero:ſʒ ꝓpões dialectice fiũt ex eq̃libꝰ nũe ro:qꝛ fiũt ex eq̃libꝰ daſeaee ꝓpões dialectice et ꝓblemata ſũt in eãi nũero.Scdo ſic: illa q̊rũ vnũ põt fieri reliquũ ⁊ ecõtra ſũt in eãli nũero:ſed ſic ẽ de ꝓpõne dialectica et ꝓblemate: vt illa ꝓpõ dia lectica/ vtrũ hõ ſit aĩal fit ꝓblema dicẽdo /vtrũ hõ ſit aĩal vel nõ. ¶ Cõſeq̃nt᷑ mouet aliã dubia. Pꝛi/ mo:vtrũ aliqð ꝓblema poſſit fieri de dꝛſia.Añdet ꝙ dꝛña ẽ reducẽda ad genꝰ: iõ ꝓblemata de dꝛña reducunt᷑ ad genꝰ. Scðm dubiũ:q̃ᷓre enũerãdo p/ dicata nõ enũerat diffinitionẽ:q̃ tñ ẽ pᷣdicatũ. Rñ/ det ꝙ ↄtinet᷑ ſub.ꝓꝛio:⁊ dicit ꝙ duplex eſt ꝓpꝛiũ/ qͥddã eſt ꝙ indicat qͥd ẽ eſſe rei:⁊ illud vocat᷑ termi nus ſeu diffinitio: aliud eſt ꝙ nõ ĩdicat qͥd eſt eſſe rei cõuerſim tñ pᷣdicat᷑ de illo cuiꝰeſt/cuiuſmõi eſt pꝛia paſſio: vt riſibile reſpectu hoĩs.Ex q̊ paſſu icit᷑ talis regula/ꝙ ſi aliqͥd ſit cõe duobꝰ ⁊ vni il/ loꝝ nõ ſit nomẽ impoſitũ: tũc illud aſſumit nomẽ cõis.Ex qͥbꝰ ↄcludit ꝙ q̃ttuoꝛ ſũt pᷣdicata.ſ.termi nus ſine diffinitio/ gen/ ꝓꝛiũ ⁊ accidẽs. Et ſᷣdit ꝙ dꝛña eſt ĩter ꝓpõnẽ dialecticã ⁊ ꝓblema:nã ꝓpõ dialectica ſolũ q̃ritvnã ꝑtẽ ↄdictiõis:vt hic/eſt ne bõ aiĩal greſſibile bipes. Sed ꝓblema ãit vtrãꝗ; ꝑtẽ ʒdictiõis:vt vtrũ aĩal greſſibile bipes ſit diffi/ nitio hoĩs vel nõ. ¶ Cõſequẽter diffinit terminũ ſeu diffinitionẽ:dicẽs/ꝙ terminꝰ eſt oro indicans
d qͥntã ðꝛ/ꝗꝙlʒ oĩs pos indefinita cuiꝰ ſubie
——
qͥd eſt eſſe rei:⁊ ſubdit ꝙ nð ſolũ incõplexa /ſʒ etiã cõplexa habẽt diffinitionẽ: nã poſſibile ẽ ea q̃ ſub ofone ſᷣcant᷑ terminari.i.diffiniri. Et dicit/ ꝙ illi qͥ vtunt᷑ vno ſolo noĩe ꝓ diffinitiõe nõ bñ diffintunt eo ꝙ oĩs diffinitio eſt opo.Scðo dicit/ꝙ idẽ et di uerſuz ſunt annexa diffinitiõis:qꝛ illud eſt annexũ diffinitiõis ꝑ qð ſit maximꝰ laboꝛ circa diffinitio/ nẽ:ſed ꝑ idẽ ⁊ diuerſuʒ fit maximꝰ laboꝛ:igit᷑. Itẽ idẽ et diuerſum termiuant᷑ per eandẽ methodũ ꝑ quã termĩat᷑ diffinitio:qꝛ ſi ꝓbauerimꝰ aliꝗ eſſe ea dẽ vel diuerſa facilr poterimꝰ diſputare de diffini tione: ⁊ ſi oſtẽderimꝰ aliꝗ̃ nõ eſſe eadẽ ſufficiẽter/ oſtẽdemꝰ ea nõ hf̃e eãdẽ diffinitionẽ. ¶ In ſcðᷣa ꝑte determĩat de ſcðᷣo pᷣdicato.ſ.de ꝓpꝛio: dicẽs/ q; ꝓpꝛiũ eſt qð nõ indicat qͥd eſt eſſe rei: ſoli aũt in/ eſt ⁊ ↄuerſim pᷣdicat᷑ de re:vt ſuſceptibile diſcipli/ ne eſt ꝓpꝛiũ hoĩs. ¶ Et ſi qͥs qrat: vtrũ illud qð ↄuenit alicui/ſicut doꝛmire cõuenit hoĩ: ſit ꝓpꝛiũ eiꝰ. Rñdet/ ꝙ bñ eſt ꝓpꝛiũ qñ /vel ꝓpꝛũ adaliqͥd: ſicut eſſe a dextris.Ex 9 ĩfert ꝙ triplex eſt ꝓpꝛiũ.ſ. ꝓpꝛiũ ſimpkłr/ ꝓpꝛiũ qñ/ et ꝓpꝛiũ adalidd. ¶ In tertia ꝑte determĩat de tertio pᷣdicato/qð eſt genꝰ dicẽs/ſꝙ genꝰ eſt qð pᷣdicat᷑ de pluribꝰ differẽtibꝰ ſpecie in eo qð qͥd:vt aĩal reſpectu hoĩs et bouis. Altimã ꝑtẽ ꝓbat:qꝛ illud pᷣdicat᷑ in qͥd ꝑ qð cõue/ nienter rñdet ad q̃ſtionẽ factã ꝑ qͥd: ſed genus eſt bmõt:igit᷑. Et ſubdit /ꝙ idẽ et diuerſum gñe/ ſunt annexa generis:qꝛ terminant᷑ ꝑ eandẽ methodũ ꝑ quã terminant᷑ ꝓblemata de gñe: qꝛ ſi oſtẽderimꝰ ꝙ aĩal eſt genꝰ hoĩs ⁊ bouis: etiã oſtẽderimus ꝙ hõ ⁊ bos ſunt idẽ genere. Etiã ſi oſtẽderimus/q aĩal eſt genꝰ bouis /⁊ nõ eſt genꝰ lapidis: etiã oſtẽ derimꝰꝙ hõ ⁊ lapis nõ ſunt idẽ genere. ¶ In ãr/ ta ꝑte determĩat de q̃rto pᷣdicato /qð eſt accidens. Et ponit duas diffinitiões eiꝰ.Quarũ ᷣma eſt:ac
cidẽs eſt qð nec eſt diffinitio/ neq; ꝓpꝛiũ/ neq; ge⸗·
nus:ineſt aũt rei. Scðᷣa accidẽs//eſt qð ↄtingit ei/ dẽ ineſſe ⁊ nõ ineſſe:vt ſedere. Et dicit ꝙ illa diffi/ nitio eſt melioꝛ qᷓ; ᷣma:qꝛ ad coaſcẽdũ ᷣmã neceſ/ ſe eſt ſcire qͥd ſit diffinitio/qͥd genꝰ/⁊ quid ꝓpꝛiũ: Seva eſt ꝑ ſe determĩata ad coᷣ ſcendũ accidẽs. Et infert ꝙ ꝓblemata que flunt de pᷣdicatis cõpa ratis ad ſubiecta ſm magl et minus reducunt᷑ ad ꝓblemata accidẽtis:vt vtrũ vita qͥ eſt ᷣm virtutẽ/ ſit melioꝛ vita q̃ eſt ſᷣm bꝛutalitatẽ.i.ßᷣm delitias ſenſitiuas.Ex quo ptʒ/ꝙ magis ⁊ minus ſunt an nexa accidẽtis.Et ſubdit finaliter ꝙ nõ refert/ꝓppꝛi um qñ ⁊ ꝓpꝛium adaliqͥd eſſe accidẽs.
¶ Non autẽ lateat nos quoniã que ad ꝓpꝛium ⁊ genus ⁊ accidẽs oĩa ⁊ ad diffi nitiones conuenit dici.
4 Iſtud eſt ſcðᷣm capłm in quo oſidit/ ꝙ iſta tria pᷣdicata/ genus/ ꝓpꝛiũ/⁊ accidẽs reducunt᷑ ad diffi nitionẽ:⁊ diuidit᷑ in tres ꝑtes. In pᷣma oſtẽdit/ꝙ alia pᷣdicata a diffinitiõe reducut᷑ ad diffinitionẽ: nã ſi qs oñdat ꝙ aliqͥd nõ cõueniat auicui cõuerti/ biliter ſicut eſt ꝓpꝛiũ:per hoc oñdit ꝙ ſibi nõ ↄue nit vt diffinitio:qꝛ diffinitio debet ↄuertibilr cõue nire diffinito:Etiã ſi q̊s oñdat ꝙ aliqͥd nõ cõuenit alteri eſſentiałr ſicut eſt genꝰ:oñdit ꝙ illud nõ cõ/ uenit vt diffinitio:qꝛ diffinitio ðꝛ ↄuenire diffi⸗ to eſſentiałr.Etiã ſi qͥ̊s oſtẽdat/ ꝙ aliqͥd ↄuenit ali/ cui accidẽtałr oñdit ꝙ illð nõ eſt diffinitio:ꝗꝛ diffi nitio ñ dzouenire diffinito accidẽtałr. Añ iſta tria pᷣdicata reduct ad diffinitionẽ nõ ẽ alind qᷓʒ; ꝑ ↄſi⸗ deratiões iſtoꝝ p̃dicatoꝝ termĩare aliq̃ ꝓblemata de diffinitiõe:nõ tñ ſufficit ꝓ oĩb pᷣdicatis eẽ vna
Fo. 84.
C