E
Liber
termĩoꝝy:⁊ ſic iſta ſcĩa nõ hʒ ↄſiderare de oĩ ꝓble mate. Alio mõ ã̃ntũ ad rõnes cões:vt puta qꝛ ter mini ſũt de tali vel de tali pᷣdicato:⁊ ſic iſta ſcla hʒ bñ ↄſiderare ð oĩ ꝓblemate:qꝛ ꝑ illas rõnes cões ⁊ ꝓbabiles poterimꝰ de oĩ talt ꝓblemate diſputa re:puta rñdedo de ipſis:oſñdẽdo etiã aliqͥd de ip/ ſis:⁊ etiã obuiãdo rõnibꝰ q̃ de ipſis ſiẽt. ¶ Scða difficultas: quõ põt ſtare ꝙ ſyllus dialecticus ſit ſubiectũ hur ſcĩe:cũ de eo nõ pᷣſupponat qͥd eſt:ſʒ oſtẽdit᷑ in textu qͥd ſit ſyllus dialecticꝰ. Rñdet᷑/ꝙ aliquã ſciam ſupponere qͥd eſt de ſbiecto ſuo/ ꝑpõt intelligi dupkr. Ano mõ q̃ntũ ad ꝓceſſũ demõſtra tiuũ:⁊ ſic pᷣſupponit qͥd eſt de ſuo ſubiecto: nã an/ teqᷓʒ fiat demõſtratio /opoꝛtet ſcire qͥd eſt ſubiectũ. Alio mõ quãtũ ad ꝓceſſum doctrinalẽ et acqͥſiti/ uum:⁊ ſic nõ opoꝛtet ſciẽtiã pᷣſupponere qͥd eſt de ſuo ſubiecto:ſed opoꝛtet auerere qãͥd ſit. ſaratl i 7 ꝙ pꝓ declaratione Tertio ſciendũ diffinitiõis ꝓbabi liũ ſupponit/ ꝙ in tali diffinitiõe ponũt᷑ multe ꝑti⸗ cule ꝑ qs ĩteiligunt᷑ multa ꝓbabilia:ꝑ h̊ ꝙ ðᷣꝛ qͥ vi dent᷑ oibꝰ:itelligunt᷑ ꝓbabilta q̃ ſũt ꝓbabilia apð oẽs vulgares: vt ꝙ ignis ẽ calidꝰ. Aiã ſũt q̃ ſunt ꝓbabilia apud ſapiẽtes:ſic̃ oĩs m̃ diligit filiũ ſuũ vel iſtud/ ſol eſt maioꝛ tota tra: ⁊ iſta tãgunt᷑ ꝑ iſtã ꝑticulã pluribꝰ.Alia ſũt ã ſũt ꝑbabilia ſolũ ſapiẽ/ tibꝰ:⁊ lla tangunt᷑ ꝑ illã ꝑticulã ſapiẽtibꝰ. Et iſta ſunt triplicia. Mã qͥdã ſũt ꝓbabilia ſapiẽtibꝰ: que dã ſapientioꝛibꝰ/qᷓdã ſapiẽtiſſimis. ¶ Supponit᷑ ſcðo/ ꝙ aliã ſcĩa ðꝛ eẽ inuẽtiua dupłr. Ano mõ:qꝛ docet de pluribꝰ medijs ꝑ q̃ pñt termĩari.i.ꝓbart plura ꝓblemata:⁊ ſic oĩs ſcia ðꝛ iuẽtiua. Alio mõ qꝛ docet modũ ꝑ quẽ ĩueniũt̃ plura media ad ter minãdũꝓbiemata:⁊ h̊ mõ iſta ſcĩa ð᷑ꝛ eẽ inuẽtiua: quẽadmodũ ſcĩia pᷣoꝝ ⁊ poſterioꝛũ ðꝛ reloluronia. 4 g% circa textũ incidit Quarto ſciẽdũ vna difficultas: An ſyllus bñ diuidat in ſylim demõſtratiuũ /dialecti/ cũ/litigioſũ /⁊ falſigraphũ.Et videt᷑ ꝙ nõ:qꝛ ſylls tentatiuꝰeſt ſyllus:⁊ tñ nõ ponit᷑ in illa diuiſione: igit᷑. Scðo ſic:Diuiſũ dʒverificari de mẽbꝛis diui dẽtibꝰ:ſʒ ſyltus nõverificat᷑ de ſyllo litigioſo: igitł ¶ In oppo ſitũ eſt phs. Pꝛo cuiꝰ declaratiõe ſup ponit᷑ ꝙ pᷣdicta diuiſio ſylli eſt ſufficiẽs/ ſumẽdo talẽ diuiſionẽ ex ꝑte materie ſylłi q̃ eſt neceſſitas ⁊ ꝓbabilitas. ¶ Ad rõnes dubij ð⁊/ꝙ ſyllus tẽtati uus reducit᷑ ad aliquã iſtaꝝ ſpẽrũ: puta ſi ꝓcedat ex ꝓbabilibꝰad ſyllm dialecticũ:ſi ex neceſſarijs ad ſyim demõſtratiuũ /⁊ ſic de alijs. Si tñ ſumat᷑ di ſtinctio ſpẽrũ ſylłi ex ꝑte finis: tũc ſyllus tẽtatiuꝰ eſt bñ ſpẽs diſtincta ab alijs:nã finis ſylłli tẽtatiui eſt aliꝰ a fine alteriꝰ ſpẽi ſylłi:cũ finis eiꝰ ſit gñare exꝑ entiã de ſcĩa vel ignoꝛãtia rñdẽtts. Sed finis ſyli dialectici ẽ gñare opinionẽ. Finis litigioſi ge nerare apparẽtẽ ſophiã. Finis falſigraphi ſeu ſo/ phiſtici eſt ignoꝛãtia pꝛaue diſpõnis.Finis demõ ſtratiui ẽ gñare ſciam. ¶ Ad ſcðᷣam ðꝛ/ꝙ lʒ ĩ diui/ ſiõe vniuoci/ diuiſũ debeat vᷣificari ð mẽbꝛis diut dẽtibꝰ:nõ tñ ĩ diuiſiõę eqͥuoci: mõ ſyls diuidit᷑ in ſyllm ðᷣmõſtratiuã/ dialecticũ ⁊ litigioſũ diuiſiõe eqͥuoci:nã ſylłs litigioſus nõ ẽ ſylłs/ſaltẽ ſylls li/ tiioſus peccãs ĩ foꝛma. Et hec ve Se ad vtrũ ſyllus(ſcðᷣm. Dubitat Ppmo peccãs ĩ materia et ſyilus peccãs in foꝛma ſint boni ſylli. Pꝛo cuiꝰſo/ lutiõe ſupponit᷑ ᷣmo/ꝙ aliquẽ ſyilm peccare ĩ ma teria põt intelligi dupłlr. Ano mõ qꝛ in eo nõ ſunt tres tmini vel tres ꝓpões:⁊ ſic nõ capit᷑ hic ſyllus
1
peccãs in materia:qꝛ tali mõ ſylłus ðꝛ etiã pecca/ re in foꝛma /cũ nõ habeat termios ⁊ ꝓpões diſpo⸗ ſitas in mõ ⁊ figura:⁊ ſic oĩs ſyllus amittẽs aliqͥd de materia/ vel etiã aliqͥd hñs ſupfluũ diceret᷑ pec care ĩ materia iſto mõ. Alio mõ ſyllus ðꝛ peccare in materia:qꝛ peccat in illis q̃ ſe tenẽt ex ꝑte mate/ rie/ ſtẽ in ꝓbabilitate vł neceſſitate:ita ꝙ ille ſyllus ðꝛ peccare in materia cuiꝰ pᷣmiſſe nõ ſunt ꝓbatiue ckonis/ ſicut ẽ fallacia petitiõts pᷣncipij ſtatim:vt ſic arguendo/ oĩs hõ eſt hõ /⁊ oĩs hõ eſt hõ:g oĩs hõ eſt hõ:vñ ſyllus ſic peccãs in materia ðꝛ bñ bo nus ſyllus ſimplr. Sed ð᷑ꝛ peccare ↄtra ſyllm ꝓp⸗ batiuũ ſiue dialecticũ. ¶ Supponit᷑ vlteri,N foꝛ ma ſyllĩ nõ eſt aliud qᷓ modꝰ ⁊ figura:iõ ille ſylłx ðꝛ peccare in foꝛma cuiꝰ pᷣmiſſe nõ ſũt diſpoſite in mõ ⁊ figura/cuiuſmodi ſunt oẽs cõbinationes in/ utiles:⁊ de taui ſyllo ðꝛ ꝙ nõ ẽ ſyltus ſicut hõ pictꝰ nõ eſt hõ:ideo diuiſio ã diuidit᷑ ſyllus in ſyllm de monſtratiuũ dialecticũ ⁊ litigioſuʒ ſeu ſophiſticũ peccantẽ in foꝛmaſeſt diuiſio caoen in Lanoeata.
vtrũ idẽ ſyllus poſ⸗ Dubitat ſcðo ſit eſſe dialecticus ⁊ demõſtratiuꝰ. Et arguit᷑ ꝙ nõ:qꝛ tũc idẽ ſylłs cẽt ex neceſſarijs ⁊ poſſibilibꝰ aliter ſe hr̃e:ↄñs eſt fal ſum:igit᷑. Cõſequẽtia ptʒ: qꝛ ſyllus demõſtratiu⸗ eſt ex neceſſarijs/⁊ ſyllus dialecticus eſt ex ꝓbabi libus:ſed ꝓbabilia pũt aliter ſe hr̃e:igif᷑. Scðo:qꝛ tũc ſeq̃ret ꝙ de eodẽ haberemꝰ ſciam ⁊ opintonẽ: ſed ↄñs eſt falſum:ę ⁊ añs:ↄña ptʒ: qꝛ ſyltus de/ mõſtratiuꝰ generat ſcĩam:dialecticꝰ generat opi/ nionẽ:falſitas ↄñtꝭ ptʒ:qꝛ ſcĩa ⁊ opinio ſũt habitꝰ oppoſiti. Tertio ſic:mẽbꝛa diuiſiis nõ debẽt co/ incidẽ:ſʒ ſyllus demõſtratiuꝰ ⁊ dialecticꝰ diuidũt ſyllm:igit᷑. ¶ In oppoſitũ arguit᷑:qꝛ ꝓpões ex qͥ/ boſit ſyſlus demõſtratiuꝰ ſũt ꝓbabiles cũ ipᷣis ↄue
niat diffinitio ꝓbabilis:⁊ ꝑ ↄñs idẽ ſyllus ꝓcedit
ex neceſſarijs/⁊ ꝓbabilibꝰ:cᷣ ſił erit demõſtratiuꝰ ⁊ dialecticꝰ. Pꝛo cuiꝰ ſolone ſupponit᷑/ ꝙ ſyllus de/ monſtratiuꝰ ⁊ dialecticꝰ pñt capi duptr. Ano mõ ſcðe intẽtionalłr/⁊ ſic vnꝰnõ eſt aliꝰ.Alio mõ pᷣme intẽtionalr:puta ꝓ ſyllo mẽtali vocałi vel ſcpᷣto:⁊ tũc dico ꝙ ſyllm demõſtratiuũ eſſe dialecticũ põt ĩtelligi dupkr. Ano mõ reſpectu diuerſoꝝ:⁊ tũc di co ꝙ idẽ ſylłus põt eẽ demõſtratiuꝰ et dialectieꝰ: cũ vnꝰ põt aſſentire pᷣmiſſis ſylli demõſtratiut ſine foꝛmidie de oppoſito:⁊ alter põt ipᷣis aſſentire cũ foꝛmidĩe ð oppoſito. Alio mõ reſpectu eiuſdẽ̃: ⁊ hᷣ dupkr/ ßm ꝙ Pbabile põt capi dupłr. Ano mõ lar⸗ ge ꝓ ꝓpõnib ꝓbabilibꝰ/ſiue cũ foꝛmidie /ſiue ſine foꝛmidie: ⁊ ſic vnꝰ ⁊ idẽ ſyllus reſpectu eiuſdẽ bñ diceret᷑ demõſtratiuꝰ⁊ dialecticꝰ.Alio mõ capien do ꝓbabile ſtricte ꝓ ꝓpõne ꝓhabilt q̃ eſt cũ foꝛmi dine.Et ſic dico ꝙvnꝰ⁊ idẽ ſylłus reſpectu eiuſdẽ nõ põt dici ðᷣmõſtratiuꝰ⁊ dialecticꝰ. Ad rõnes ad duas pᷣmas ptʒz ſolo. Ad tertiã ðꝛ:ꝙ ſyllus demõ ſtratiuꝰ⁊ dialecticꝰ vt diuidũt ſyllm capiunt᷑ ſcðᷣe intentionalr ⁊ non pᷣme in tentionałr:ideo vt ſunt mẽbꝛa diuidẽtia nunqʒ verificantk᷑ de ſenuie.
1 vtrũ dialectica ſeu 2 ubitat tertion⸗ ſcĩa ſit vtilis ad obuiatiões: ⁊ ad ſᷣm phᷣiam diſciplinas. Et videt᷑ ꝙ nõ:qꝛ aliqͥs põt exercitari ĩ medicina vel in rhe/ toꝛicavel in aliꝗ̃ alia ſcĩa ſine dialectica:vt ptʒ per experiẽtiã. Itẽ ꝑ demõſtrationẽ poſſumꝰ obuiare poſitiõibꝰ rñdẽtis:̊ nõ oꝑtet eẽ talẽ ſciam ¶ In oppoſitũ eſt phs ĩ textu:vbi dicit/ꝙ iſta ſcĩa ẽ vti/ lis ad tria.ſ.ad exercitatiões/ obuiatiões/⁊ ad ſᷣmn phiam diſciplinas. ¶ Ideo rñdet᷑ ad rõnes · Ad ᷣ