—
Poſterioꝛum
ꝙ tandẽ habet᷑ iᷣncipiũ vłe ⁊ ĩmediatã:⁊ ſubdit ꝙ q;uis potẽtia ſenſitiua ſit vlis/ tñ actꝰ ſentiẽdi nõ eſt niſi ſingularis. ¶ Finaliter declarat/ ꝙ habitꝰ quo cogᷣſcunt᷑ pꝛincipia nõ eſt ſcia ꝓpꝛie dicta: qꝛ ſcĩa habet᷑ ꝑ demõſtrationẽ: led ᷣncipia nõ ſciunt᷑ ꝑ demõſtrationẽ:igit᷑.Ex quo infert/ꝙ habitꝰ quo cognoſcunt᷑ pᷣncipia nõ eſt ſciẽtia/ ſed intellectus. Q eritur vltimo vtrũ diffinitio fubiecti U ſit mediũ in demõſtratiõe ꝓpt᷑ qͥd et potiſſima.Et arguit᷑ pᷣmo ꝙ nõ: qꝛ diffinitio paſſionis eſt mediũ in demõſtratione potiſſima:sᷣ nõ diffinitio ſubiecti.Añs ptʒ: qꝛ mediũ dʒ eẽ cau ſa ꝓpꝛia ⁊ ĩmediata paſſiõis: ſʒ diffinitio paſſiõis eſt hmõnigit᷑. ¶ Scðo ſic: Mediũ in demõſtratio ne potiſſima dʒ eẽ mediũ poſitiõe:ſʒ ſola diffinitio paſſiis eſt hmõi:qꝛ eſt poꝛ paſſiõe ⁊ poſterioꝛ ſub tecto:igit᷑ eſt mediũ poſitiõe. ¶ Tertio ſicꝛ Per il lud mediũ qð eſt cõdenſari in tactu folij ad ramũ demõſtrak fuxus foliᷣ:ſʒ illud eſt diffinitio paſſio/ nis:igit᷑. ¶ Auarto ſic: Si diffinitio eẽt mediũ in demõſtratiõe ꝓpt qͥd ⁊ potiſſima/ſeq̃ret᷑ ꝙ in oĩ ta li demõſtratiðe eẽt petitio pᷣncipij:ſʒ h ẽ incõueni/ ens:igit᷑. Cõſeq̃ntia ꝑtʒ:qꝛ diffinitio ⁊ diffinitũ im poꝛtãt vnã ⁊ eandẽ rẽ: ſi diffinitio ſumat᷑ ad ꝓbã dũ aliqͥd de diffinito idẽ ſumet᷑ ad ꝓbãdũ aliqͥd de ſeipſo. ¶ Quito ſic. Si ſola diffinitio ſubiecti eẽt mediũ in demõſtratiõe potiſſima ⁊ ꝓpter qͥd/ ſeã/ ret᷑ ꝙ metaphyſica nõ eſſet ſcia: qꝛ ſubiectũ meta/ phyſice qð eſt ens inqᷓ;tũ ens/ nullã hʒ diffinitio/ nẽ. ¶ In oppoſitũ videt eſſe ariſtoteles in textu: dicẽs ꝙ mediũ in demonſtratiõe eſt rõ vltimi ter mini! ſed vltimꝰ terminꝰeſt ſubiectũ:igi. In qᷓſtio ne erunt tres articuli. Mtum ad pꝛimũ. d5ta 2[,J10 G circa textũ incidũt aliqᷓ Pꝛiĩo ſciẽdũ difficultates. uin wird qᷓdlibet ᷣmũ oᷣncipiũ ſit euidẽtiſſimũ Pꝛo cuiꝰ de/ daratiõe ſupponit᷑/ꝙ nõ eſt tm vnũ pᷣmũ pᷣncipiũ indemõſtrabile:qꝛ in oĩ demõſtratiõe ſunt due pᷣ/ muſſe:vl g ille pᷣmiſſe ſũt indemõſtrabiles/⁊ ſic ha beĩ᷑ intẽt:vł demõſtrabiles/ ⁊ tũc demõſtrabunt᷑ ꝑ alias: de qᷣbꝰ iterũ q̃ret᷑ vtrũ ſint demõſtrabiles vl nõ:ſi nõ/ habet intentũ:ſi ſic/ erit ꝓceſſus in in/ finitũ: vñ ᷣncipiũ in demõſtratiõe ẽ ꝓpõ nõ hñs pᷣmiſſas notioꝛes ſe ⁊ poꝛes ꝑ ãs poſſit demõſtra ri. Et ſi qͥs dicat ariſto.in. C. metaphy.videt᷑ po/ nere tm̃ vnũ pᷣncipiũ indemõſtrabile cõmuniſſimũ euidẽtiſſimũ ꝛ⁊ firmiſſimũ:q̊ nõ ſũt plura. Dico ꝙ nõ oẽ ᷣncipiũ indemõſtrabile ðꝛ ᷣncipiũ rõneledi tatis ſic ꝙ ſit cõmuniſſimũ:nec qᷣdlibet tale ðᷣꝛ vᷣn/ cipiũ rõne demõſtratiõis ⁊ firmitatis: ſed in ꝓpo ſito ðꝛ pᷣncipiũ indemõſtrabile ꝓpter carẽtiã alicu ius pᷣoꝛis ꝑ qð poſſit demõſtrari: et de iſtis ponit cõiter talis ↄclo. Tot ſunt ᷣncipia indemõſtrabi/ ua qͥt ſunt cõclones demõſtrabiles: qꝛ infinite vi⸗ dent᷑ eſſe cõckones demõſtrabiles.i.nõ tot qͥn plu/ res:etiã vident᷑ eẽ infinita pᷣncipia.i.nõ tot qͥn plu ra:⁊ ꝑ ↄñs nõ ſũt plures ↄclones demõſtrabiles q́ᷓ; ᷣncipia.Et ſi qs dicat/pᷣncipia pñt inferre mul⸗/ tas ↄcłones:vt iſta/oẽ anial rõnale eſt riſibile/oĩs hõ eſt aĩal rõnale: q̃̊ inferũt iſtã /oĩs hõ ẽ riſibilis/ etiã inferũt iſtã/ſoꝛtes eſt riſibilis.Rñdet᷑ pᷣmo /q euidẽtia illaꝝ pᷣmiſſaꝝ nõ ſufficit ad euidẽtiã ↄclo nis:ſed reqͥrit᷑ euidẽtia ↄñe ã ẽ vna ꝓpõ hypothe tica:⁊ ſi ſit ꝑ ſe euidẽsſerit vnũ ᷣncipiũ demõſtra/ tionis:ſi nõ/fiet euidẽs ꝑ alia pᷣncipia.Ex qͥ̊ ſeqͥt᷑ ꝙ vns totalis ſyllus ⁊ totalis ↄña põt eſſe vna ↄcło.
Scdo ſciendu aiamanu
Fo.
cipia ſcĩaꝝ ſint euidẽtiſſima. Pꝛo cuiꝰ declaratiõe ſupponit/ ꝙ duplicia ſunt pncipia: q̃dã ſũt ſimpłr pᷣma qͥbus intellectꝰ ĩmediate aſſentit appꝛehẽſis terminis ex naturali inclinatiõe ſine ſenſatiõe/me moꝛia ⁊ experiẽtia pᷣuia: ſed alia ſunt nõ ſimpłr ᷣ/ ma qͥbꝰ ad aſſentiẽdũ intellectꝰ indiget ſenſatione ⁊ memoꝛia: vt ſunt multa pncipia in phᷣia: vt oĩs ignis eſt calidꝰ.Et eſt aduertẽdũ/ ꝙ ncipia alicu- ius ſcĩe accipiũt᷑ dupfr.Ano mõ ꝓ pᷣmiſſis alicuiꝰ demõſtratiõdis facte in tali ſcia:⁊ ſic iſta/oĩs ignis eſt calidꝰnõ eſt ᷣncipiũ ſcĩe.Alio mõ accipiunt᷑ ᷣn cipia ꝓ ꝓpõnibꝰ q̃ ſupponunt᷑ tanqᷓ; vere ⁊ euidẽ tes in talt ſcĩa/ ſicut ſũt pᷣmiſſe vᷣe demõſtratiõis: ⁊ ſic pᷣdicta ꝓpõ bñ eſt ᷣncipiũ in phia. ¶ Et dico ꝙ habitꝰ qͥ habet᷑ de talibꝰ nõ ðᷣꝛ ꝓpꝛie intellectꝰ: niſi capiẽdo intellectũ large ꝓ om̃i aſſenſu alicuiꝰ ꝓpõnis vere accepte in aliꝗᷓ ſcia tanqʒ ꝑ ſe ⁊ vere. Seatur etiã ex bᷣ ꝙ nõ oĩa pncipia ſciaꝝ ſũt euidẽ tia qñ ᷣmo ꝓponunt: ĩmo aliq̃ ſũt dubia ⁊ opinã tur eſſe falſa:ſicut clare ptʒ de ᷣncipijs in moꝛali/ bus circa q̃ cõtingit mẽtiri:ĩmo młłti negãt illa:ſi⸗ cut iuuenis ꝓpter defectũ experiẽtie/⁊ paſſionatꝰ ꝓpt vehemẽtiã paſſionũ.Et iſtud nõ ſolũ eſt verũ in vᷣncipijs pꝛacticis ſiue artis ⁊ pꝛudẽtie:ſʒ iſtud ↄtingit in pᷣncipijs ſcĩaꝝ ſpeculatiuaꝝ: nã ᷣncipia ſcĩie naturalis qñq; ſunt multũ dubia et indigẽtia magna inaͤſitione p ſenſus memoꝛiã ⁊ erporlenhac ☛ 0 6 i Tertio ſciendiũ& aea,emaes nõ ineſt nobis a natura. Mã intellectꝰ in ᷣncipio ſue creatiõis eſt tanqᷓʒ tabula in qua nihil depictũ eſt/ depingibilis tñ ſciẽtia ⁊ virtute:et ſic a natiui/ tate in intellectu nõ eſt actus neqʒ habitꝰ.Et ſi qs dicat: dicit᷑ cõiter ꝙ pᷣncipia inſunt nobis a natu/ ra. Reſpõdek /ꝙ pᷣncipia nobis ineſſe a natura po teſt intelligi dupir. Ano mõ/ ꝙ talis noticia inſit intellectui nro cõpꝛoducta:⁊ ſic nõ eſt intelligen/ dum.Alio mõ /ꝙ a natura inſit nobis quedã potẽ tia ⁊ inclinatio ꝑ quã faciliter deueniemus ad no/ ticiã pᷣmoꝝ pᷣncipioꝝ mediãte tñ appꝛehẽſione eo rũ ⁊ ſᷣcatide terminoꝝ:⁊ ſic bñ verũ eſt.Ex quo ſe/ quit᷑/ ꝙ noticia ᷣncipioꝝ nõ ineſt nobis ꝑ doctri⸗ nã ꝓpꝛie dictã:nã doctrina ꝓpꝛie dicta acqrit᷑ per aliquã pꝛeuiã argumentationẽ cogentẽ ipᷣm intet lectũ ad aſſentiendũ alicui ꝓpõni q̃ ꝓpꝛie ꝓcedit a magiſtro.Ex quo ſequit᷑/ꝙ aſſenſus ᷣmoꝝ pein/ cipioꝝ acquirit᷑ ex inclinatide intellectꝰ ⁊ eoꝝ ap⸗ ꝛehẽ ſione ⁊ bcatione terninoy ⁊ miniſtratione enſus: ⁊ bᷣ loquẽdo de pᷣncipijs ſimpłr pumis: nã ad aſſenttẽdũ pᷣncipijs nõ ſimpfr ᷣmis itellectꝰ in/ diget ſenſujmemoꝛia/x⁊ experiẽtia:vt oĩs ignis eſt calidus. Ande ex noticia alicuiꝰ ignis quèẽ ſenſus meꝰ ſentit eſſe calidũ et eiꝰ memoꝛia ⁊ etiã ex alia cognitione ⁊ memoꝛia alteriꝰ ignis/ ego infero; ille ignis quẽ nõ tetigi eſt calidus: mediãtibꝰ qui/ bus etiam infero ꝙ omnis ignis 5 calidus. 1 i oOœpᷣncipioꝛũ que Quarto ſciẽdũ ſunt nota mediãte ſenſatione ⁊ memoꝛia ⁊ ſine experiẽtia: vt poſito caſu ꝙ ſoꝛtes ceperit equũ platonis ↄtra ei volũ/ tatẽ:⁊ cras platovideat eũ coꝛã iudice ⁊ memget᷑ ꝙ heri cepit ſuũ equũ:ex tali ſenſatiõe et memoꝛia foꝛmabit talẽ ꝓpõnem/ otra volũtatẽ ſoꝛtes cepit equũ meũ/q̃ᷓ eſſ ſibi euidẽs:⁊ ex tali euidẽti ⁊ inde mõſtrabili qdã rõne pꝛudẽtie infert iſtã ↄclonẽ̃:tu ꝓpones coꝛã iudice ꝙ iſte cepit equũ tuum. C Ex oĩbus iſtis infert᷑ q pꝛincipioꝛũ quedã ſunt ſingu⸗ laria:vt iſte ignis eſt Ganano au Iam indefinitaꝛ 4.
82
C