Liber pꝛedicabiliũ Poꝛphyrij

E agens naturale vel creatũ quod poſſit facere acci/⸗ entis:vt omne ens eſt cõtingens vetł neceſſari:xꝝẽ dens exiſtere ſine ſubiecto:tamẽ quo ad potẽtiam de talibus nõ querit dubiũ. Alie ſunt ſimplices/ ſuꝑernaturalẽ ſolum accidẽtia reſpectiua dicũtur que nõ impoꝛtant᷑ per diſiunctionẽ:ſed per termi inſeparabilia ſaltem a ſuo fundamẽto: quta deus nũ ſimplicẽ/vel per aliqð ſupplens: vt riſibile/ſle/ nõ poteſt ſic ea ſeparare a fundamento. Alio mo/ bile/⁊ ſic de alijs. Et iſte ſunt multiplices: quedã do dicit᷑ inſeparabile/qꝛ nõ poteſt deſtrui ſubiecto ſunt trãſcendẽtes ⁊ ↄuertunt᷑ cũ ente:vtvnũ bonũ remanente: et ſic dico ꝙ naturaliter ⁊ hm commu verũ:quedã ſũt limitate.Et iſte ſunt adhuc multi⸗ nem curſum nature aliqua ſũt inſeparabilia:vt ni plices: quedã cõuertunt᷑ cũ genere generaliſſimo: gredo coꝛui/ albedo cygni:que ſᷣm cõmunẽ curſuʒ vt ſuſceptibile ↄtrartoꝛũ reſpectu ſubſtãtie:quedã nature non poſſunt ſic feparari a ſubiecto:ſed quo cõuertunt᷑ cũ genere ſubalterno: vt ſenſibile cum ad potentiã ſupernaturalẽ nullũ eſt accidens ſiue aiĩali: ⁊ quedã cũ ſpecie ſpecialiſſima:vt riſibile cũ abſolutũ ſiue reſpectiuũ diſtinctũ a ſubtecto vela homie:⁊ de talibꝰ ſolũ eſt hic ad ꝓpoſitũ. ¶ Sup fundamẽto quod dicat᷑ ſic inſeparabile: poteſt ta/ ponit tertio/ꝙ paſſio ſimpiex nõ eſt aliud qᷓ; apti/ mẽ accidẽs ſeparari a ſubiecto vel nõ ſeparariſca/ tudo/ſeu reſpectus aptitudinalis ad aliqͥd: vt riſi piendo ſeparari vel inſeparari logicaliter. Ande bile /foꝛmaliter nõ impoꝛtat niſi aptitudinẽ ſeu re illud dicit᷑ ſeparari logicaliter: quod ſine cõtradi/ ſpectũ aptitudinalẽ ad riſum: ⁊ ſimitr dicat᷑ de oĩ ctione poteſt vere negari de ſubiecto.Sed illud di bus glijs paſſionibus. ¶ Aduerte tamẽ/ ꝙ paſſio citur in ſeparabile a ſubiecto: quod vere nõ poteſt aliqñ accipit᷑ ꝓ accidente naturaliter ⁊ extrinſece negari de ſubiecto ſᷣm cõmunẽ curſum nature: et cõſequente cõplexionẽ vel naturã alicuius:quẽad ſic aliqua ſunt inſeparabilia:vel qꝛ ſimplictter non modũ dicimus /ꝙ frigiditas eſt paſſio aque:⁊ cali voſſunt negari de ſubiecto per quãcunq; potenti/ ditas eſt paſſio ignis: ſed de talibus nõ querit du Sco.i amꝛet ſic nulla ſunt inſeparabilia. bium. ¶ Iſtis ſuppoſitis dicit᷑ ᷣmo/ꝙ quelibet ꝓ co· in. a.· Du it k ſcdðo Dtrum inherẽtia dĩ pꝛia paſſio ſimplex ⁊ ꝓpꝛie dicta/eſt eadẽ realiter A. 12 a. lain 9 ſtinguat᷑ realiter ab cum illo cuius eſt paſſio:licet tñ foꝛmaliter diſtin/ reipõ.· qlti: accidẽte. Pꝛo cuius ſolutiõe ſupponit᷑/ꝙ accidẽs guat᷑. Scðo dicit᷑/qꝙ quelibet ꝓpꝛia paſſio ſimpler vt eſt nomẽ pᷣme intentionis põt capi duplr. Gno Pꝓpꝛie dicta/eſt in eodẽ pᷣdicamẽto cum illo cuius Sco. in.z. modo ꝓ per ſe ſignificato: ⁊ ſic idẽ eſt ꝙ inherẽs/ eſt paſſio ſaltẽ reductiue:vt riſibile eſt ĩ illo pᷣͥdica/ diſt. 17. q. ⁊ ſic nõ querit qᷓſtio: qꝛ tunc accidẽs eſt ipſummet mento cuieſt homo.Sʒ vt magis appareat/ ꝓba vni. aſi ſol. inherens: ⁊ accidẽtalitas eſt ipſamet inherentia. tur pꝛimũ dictũ. Pꝛimo ſic:aliqᷓ ꝓpꝛia paſſio eſt ea argu. Et. in Alio modo capit᷑ ꝓ denominato.i.pꝛo illo qð de/ dem realiter cũ ſuo ſubiecto:ergo oĩs: qꝛ eadẽ ra/ 4. diſ. 4.9. nominat᷑ accidẽs: cuiuſmodi eſt q̃ntitas/q̃litas:⁊ tio videt᷑ eſſe de vna ⁊ de oĩbus. Antecedens ptʒ: q.Io. ſic de alijs.Et de iſto eſt hic ad ꝓpoſitũ: ita ꝙ du/ qꝛ vnũ qð eſt ꝓpꝛia paſſio entis eſt idem realiter. * biũ nõ vult/ niſi vtrũ inherẽtig qua albedo vel ni, enti:vt vult Ariſtot.4. metaphy. Scðo ſic: illud Zriſto. 4. gredo vel aliquod aliud accides dicit᷑ inherere/ſit quod ſcitur neceſſario ineſſe alicui ſubiecto: ita ꝙ metapbyſi. Sco.vbi.ᷓ les diſtincta ab ipſa albedie vel nigredie. ¶ Sup op oſitũ eius ineſſe eidem ſubiecto implicat/ eſt**³· co · vbi· S ponitur ſcðo/q inherẽtia qua aliqð accidẽs dicif idem realiter illi: ſed qͤlibet ꝓpꝛia paſſio ſcitur ne, inherere ſubiecto vel fundamẽto eſt duplex:ſcilicʒ ceſſario ineſſe ſuo ſubiecto:ſic ꝙ implicat cõtradi" H actualis/qua accidẽs actualiter dicit inherere ſuo ctionẽ oppoſitũ ſibi ineſſe:igit᷑. Winoꝛ ꝓbatur:qꝛ ſubiecto:⁊ de tali ponunt᷑ aliq̃ ꝓpoſitiones.Pꝛi/ſi ꝓpꝛia paſſio nõ ſciret᷑ neceſſario ineſſe ſuo ſubie ma:inherẽtia actualis qua accidẽs abſolutũ actu· cto:ſequeret᷑ ꝙ cõcluſio demonſtrabilis eſſet con/ altter dicit᷑ inherere ſubiecto/ eſt realiter diſtincta tingẽs:⁊ ꝙ ſciẽtia eſſet de contingentibus:igitur. ab illo accidẽte abſoluto: vt inherẽtia qua albedo ¶ Sed cõtra illud ᷣmũ dictũ arguit᷑:omne qð ſci actualiter dicit᷑ inherere ſubiecto diſtinguit᷑ realt, tur ineſſe alicui per aliqð medium diſtinguit᷑ reali ter ab albedine:qꝛ talis albedo per potẽtiã diuinã ter ab eo de quo ſcitur: ſed ꝓpꝛia paſſio ſcit᷑ ineſſe põt eſſe ſine tali inherentia:vt ptʒ in ſacramẽto al/ ſuo ſubiecto per mediũ.i.per diffinitionẽ ſubiecti: taris vbi eſt ſine inherẽtia actuali ad ſubiectũ. Se igit᷑. Waioꝛ patet: qꝛ als idem ſcireẽ᷑ eſſe in ſeipſo cũda ꝓpõ:inherẽtia actualis qua aliqð accidẽs re 2 de ſeipſo. ¶ Scðo ſic:omnis cauſa realiter di/ ſpectiuũ dicit᷑ actualiter inherere ſuo fundamẽto/ ſtinguitur a ſuo effectu: ſed ſubiectũ eſt cauſa ſue eſt eadẽ realiter cũ tali accidẽte reſpectiuo: vt in paſſiõis:igitur. ¶ Tertio ſic:quicãᷣd eſt in aliquo rentia qua paternitas inheret ſoꝛti eſt eadẽ reali/ inſtãti in quo nõ eſt aliud /eſt diſtinctũ realiter ab ter ipſi paternitati: ideo implicat paternitatẽ eſſe/ eo: ſed ſubiectũ eſt in aliquo pꝛioꝛi inſtanti nature ⁊ nõ actualiter inherere. ¶ Ex quo ſequit᷑ /; cum in quo nõ eſt ſua ꝓpꝛia paſſio:igitur. ¶ Quarto ãlibet inherẽtia ſit accidẽs reſpectiuũ ipſa nõ in, ſic:quicqͥd poteſt a nobis intelligi a deo põt ꝓdu pexet alia inberentia/ ſed ipſamet inheret. Sequit ci:ſed ſubiectũ poteſt intelligi ſine ſua paſſiõe:igi/ cðᷣo/ꝙ ãlibet relatio in creaturis eſt ſuamet acci/ tur deus poteſt ꝓducere ſubiectum ſine paſſione. dẽtalitas/ vel inherẽtia ad ſuũ fundamẽtũ: vt ſili· ¶ Aa iſtas ratiões reſpondet᷑ ᷣmo ad pꝛimã/ne/ tudo vel paternitas eſt metipſa inherẽtia.Alia eſt gando maioꝛẽ:⁊ ad ꝓbationẽ dicit᷑ ꝙ nõ eſt incõ/ inherẽtia aptitudinalis ꝑ quã accidẽs ðꝛ aptũ na/ ueniẽs idem realiter diſtinctũ tamẽ foꝛmaliter ſci tũ inherere vel accidere:⁊ de tali dico/ꝙ oĩs inhe/ri de ſeip̃o. Ad ſcðᷣam dicik/ ꝙ licz ſubiectũ ſit cau rẽtia aptitudinalis eſt eadẽ reałr illi cuiꝰ eſt inbe/ ſa paſſiõis ineſſe cognito:nõ tamẽ ineſſe reali. Ad „rFẽtia: vt ĩherẽtia qua albedo nata ẽ inherere ſubie tertiã dicit negando maioꝛẽ: quia eſſe pꝛius natu- ume zop⸗ ſune cto eſt eadẽ realiter ipſi Aibecihe3 ſilr ðꝛ de aljs. ra uone eſt la 5 illo nõ fvere ſubſiſtẽdi 1 o ud paſſee— trũpꝛia paſſio cõſequètia:vel quia illi auantũ eſt de ſe nõ repug/ r, u 2 Wad—2 ubitat tertio diſtinguar deun nat eſſe ſine illo poſterioꝛi. vnde homini quãtũ eſt Sco. in.. , e ter ab illo cuius eſt paſſio. Pꝛo cui ſolutione ſup de ſe/ non repugnat eſſe ſine riſibili:tamẽ ſimplici/ 5 6,.“ e e a ps ponut imo /ꝙ duplices ſunt paſſiões: quedã ſunt ter ſibi repugnat ꝓpter identitatẽ realem quã ha/ dil:S. q,⁊. n 6 ꝙdiſtincte que cõponunt᷑ ex duobus cũ ↄiunctione bet cum illo poſterioꝛi: puta cum ꝓpꝛia paſſione.

2 ee dilluncxlua: vt necelſariũ vel cotingens reſpecuu Et ſiqs querat, an homo in iio mo inſtanti ſeu 2ℳ— 8 ₰ e Ka zu-

Aar h e dat

.„ ar O teꝛo ou,,, 3 4 , Sor Jae