—,

Liber pꝛedicabiliũ

ſed nõ ſoli ſpeciei:vt eſſe bipedẽ ineſt omni homi/ coꝛpꝰ eſt coloꝛatũ ⁊ ſemp:igit᷑ ⁊c̃. Scða pars pa/ ni/ſed nõ ſoli:qꝛ cõuenit auibus. Tertio modo di/ tet:qꝛ paſſiones ↄuertibiles cum ente: ⁊ etiã uer cik ꝓpꝛium qð ineſt ſoli ſpeciei et om̃i indiuiduo/ tibiles cum ſubſtãtia ſunt ꝓpꝛia:⁊ tamẽ nõ accidũt ſupple cõplexionato cõtento ſub illa ſpecie:ſed nõ ſoli ſpeciei/ſʒ pluribꝰ:igi᷑. ¶ Quarto fic: Diffini ſemꝑ:yt caneſcere reſpectu hominis /cui ſolũ ↄue tio accidẽtis nõ cõuenit omni accidt᷑ti nec ſoli: igi nut in ſenectute. Quarto modo dicit᷑ ꝓpꝛium að tur nõ eſt bona. Pꝛima pars patet: qꝛ nõ cõuenit ineſt omni ſoli ⁊ ſemꝑ:vt riſibile ineſt omni homi cõbuſtioni ⁊ moꝛti que ſũt accidẽtia/cũ nõ poſſint ni: ⁊ hinnibile equo. ¶ Deinde remouet dubium adeſſe et abeſſe pꝛeter ſubiecti coꝛruptionẽ᷑. Scðᷣa q cum nõ ſemꝑ homo rideat/ nõ videt᷑ ꝙ ſit ſemꝑ pars patet:qꝛ cõuenit foꝛme ſubſtãtiali: cum ipſa riſibilis. Ad hoc rũdet/ ꝙ homo nõ dicit᷑ ſemꝑ riſi poſſit adeſſe et abeſſe pꝛeter ſubiecti coꝛruptionẽ. bilis/ qꝛ ſemꝑ actu rideat:ſed qꝛ ſemꝑ eſt aptus na ¶ Quinto ſic: Per nullã diffinitionẽ accidẽt dit/ tus ad ridendũ:Aptitudo em̃ ad ridendũ natura/ finit accidẽs in rõne pᷣdicabilis/ nec ſimitr ꝓpꝛiũ: le eſt homint/ vt hinnibile equo. ¶ Cõſequẽter eli igit᷑ ille diffinitiones nõ ſunt bone. Antecedẽs pa cit modũ ꝓpꝛij qð eſt pᷣdicabile ab alijs diſtinctũ: tet:qꝛ in nulla illaꝝ ponit᷑ altqͥd denotãs pᷣdicatio dicẽs ꝙ ſola ꝓpꝛia quarto modo ſunt ꝓꝛie pꝛia: nem. ¶ Item ſcða diffinitio accidẽtis datur per quia illa ſolum conuertunt᷑ cum illis quoꝝ ſ unt ꝓ cõtradictionẽ/ ⁊ tertia per negationẽ: igit᷑ nõ ſunt pꝛia:vt hinnibile reſpectu equi: quicquid enim eſt bone. ¶ In oppoſitũ eſt poꝛphyrius in textu. In hinnibile/ eſt equus ⁊ econtra. queſtione ſicut in alijs erunt tres Arieult. 3 . j i g pꝛo declaratio/ Ccidens vero eſt qð adeſt ⁊ ab/ Pꝛimo ſciendũ nemodoid vpaq iecti onẽ. ſupponit᷑ pꝛimo ꝙ phᷣus in iᷣmo libꝛo topicoꝝ tmñ eſt pꝛeter ſubiecti coꝛrup tionẽ amhgnat tres modos ꝓpꝛij:ſcʒ vpaiu adaliqͥd /ſub ſtud eſt quintũ caplm buius tractatus quo cõpꝛehẽdit duos pᷣmos modos:⁊ ꝓpuũ uã/ in quo poꝛphyrius determiat do /ſub quo cõpꝛehẽdit tertiũ modũ:et ꝓpꝛiũ ſim/ de quinto pᷣdicabili qð eſt accidẽs/ipſum ſic diffi⸗ pliter/ſub quo cõpꝛehẽdit quartũ modã. ¶ Sup niens. Accidens eſt qð adeſt ⁊ abeſt ſubiecto pᷣter ponit᷑ ſcðo/ ꝙ eſſe medicũ in pmo modo ꝓpꝛij di⸗ ſubiecxi coꝛruptionẽ:vt albũ /nigrũ. ¶ Deinde di cit actum ⁊ nõ aptitudinẽ:qꝛ eſſe medicũ hᷣm apti/ uidit ipſuʒ/ dicẽs ꝙ accidẽs diuidit᷑ in duo.ſ.in ſe tudinẽ cõuenit omni homint. Etiã accipit᷑ eſſe me rabile ⁊ in inſeparabile: nanq; doꝛmire eſt acci, dicũ pꝛo habẽte medicinã per ſtudiũ ⁊ laboꝛes/et hare ſeparabile:ſed nigrũ 33 accidit inſeparabili nõ per ĩfuſionẽ. Sed eſſe bipedẽ in ſecũdo modo ter coꝛuo ⁊ ethiopi. õſenter remꝑuęt dubiũ: qꝛ dicit aptitudinẽ ⁊ nõ actum:qꝛ actu habere duos dichtp. accidẽs adeſt ⁊ abeſt: nunc aũt dicit/ ꝙ ni pedes nõ cõuenit omni homini:ſed bene aptũ na grũ eſſe accidit coꝛuo ⁊ ethiopi:ideo videt ſibi cõꝭ tũ habere duos pedes. Et caneſcere in tertio mõ tradicere. Soluit dicẽs/ꝙ coꝛuus põt intelligt al/ in ſenectute dicit actum et nõ aptitudinẽ: qꝛ tunc bus ⁊ ethiops nitens candoꝛe/pᷣter ſubiecti coꝛru eſt ꝓpꝛiũ quarto modo. ¶ Et ſi quis dicat:&̊ tũc ptionẽ. ¶ Conſequẽter ponit duas alias diffini/ nõ cõueniret om̃i homini ⁊ ſoli:cum multi ſint ho tiones accidẽtis. Pꝛima eſt:accidẽs eſt ð cõᷣtin⸗ mines qui nõ ſeneſcũt. Reſſ pondet᷑/ ꝙ nõ cõuenit

git eidẽ ineſſe et nõ ineſſe. Secũda:accidẽs eſt q3 omni homini ſimpliciter.i.ſub q̃libet differẽtia tẽ

nec eſt genus nec ſpecies nec differẽtia nec ꝓpꝛiũ: Pona les cũ determinatiõe impoꝛtãte certũ tñᷣus/ ſemꝑ autẽ eſt in ſubiecto ſubſiſtẽs. Finaliter reca/ ſcʒ tẽpus ſenectutis:vt caneſcere cõuenit omni ho pitulat oĩa dicta de quinq;vntuerſauibus:dicẽs ꝙ miniin ſenectute ſeu ſeneſcẽti et bene cõplextona/ determinatis oĩbus que dicta ſunt: ſcʒ de genere, to. Cauſat᷑ em̃ canicies quãdo caloꝛ nõ poteſt cõ- ſpecie/ differẽtia/ꝓpꝛip/⁊ accidẽte:deinde dicendũ ſumere humoꝛes frigidos ⁊ putrefactos ꝓpter ni eſt de bis que ſunt cõmunia ad ipᷣa quinq; vniuer miã frigiditatẽ exiſtentẽ in illo.Et licet alia aĩalia ſalia:puta de cõmunitatibus ipſoꝛũ ⁊c. ab homiĩe dicant᷑ griſeſcere:nõ tamt᷑ dicunt᷑ cane/ Q u eritur vtrum. ꝓꝛium ⁊ accidens ſint ſcere. Sed ꝓꝛiũ quarto mõ impoꝛtat aptitudinẽ: 2 pᷣdicabilia ab alijs et a ſeinui/ ridere em̃ eſt ꝓpꝛũ ᷣmo modo homini:cum cõue cem diſtincta:⁊ a poꝛphyrio ſufficiẽter determina niat ſoli et nõ om̃i:cũ multi ſint hoĩes nõ ridẽtes: ta. ¶ Arguit᷑ ᷣmo cõtra pꝛimã partẽ: ꝗꝛ ꝓpꝛium opoꝛtet ergo ꝙ dicat aptitudinẽ: tõ dicit poꝛphy/ ⁊ accidẽs nõ ſunt pᷣdicabilia: igttur nõ ſunt p̃dica/ rius /ꝙ licet multi hoĩes nõ rideant/ tamẽ oĩs hõ bilia ab alijs nec a ſeinuicẽ diſtincta. Pꝛima pars aptus natus eſt ridere. ¶ æx oĩbus iſtis ſequit᷑/ antecedẽtis patet: qꝛ omne pᷣdicabile eſt cõmune: ꝙ modi ꝓpꝛi ſunt ſuffictẽter aſſignati a poꝛphy/ ꝓpꝛium nõ eſt cõmune:igitur.Scð̃a pars antece/ vnio:quia complectunt᷑ modos pꝛopiij/quos ponit dentis patet:ꝗꝛ hoc album ⁊ hoc nigrũ ſunt acci⸗ Ariſtoteles in pꝛimo topicoꝛũ. dentia:⁊ tamẽ nõ ſunt p̃ᷣdicabilia/ cum nõ poſſint do ſciẽdũ ꝙ ꝓpꝛium põöt eſſe no de pluribus pᷣdicari. ¶ Secũdo ſic:Omne ꝓpꝛiũ C mẽ pᷣme intẽtiõis: ⁊ ſic eſt accidẽs:ergo ꝓpꝛium ⁊ accidẽs nõ diſtinguũ/ impoꝛtat aliquã ꝓpꝛietatẽ rei:quẽadmodum dici tur. Antecedens ꝓbatur qᷓdrupliciter. Pꝛimo: q mus ꝙ male loqui eſt ꝓpꝛiũ petro: ⁊ ſic nõ eſt bic omne ꝓpꝛium eſt in ſcða ſoecie qualitatis:igitur. ad ꝓpoſitũ. Alio modo accipit᷑/ vt eſt nomẽ ſcðe Scðo:qꝛ ꝓpꝛium eſt ſubſtãtia vel accidẽs: ſed nõ intentiõis:⁊ hoc dupliciter. Ano modo large pꝛo eſt ſubſtãtia:cũ habeat eſſe ĩ ſubiecto:igit᷑. Tertio: intentiõe ſcða attributa alicut ꝓpꝛie paſſioni /ſiue qꝛ in diffinitione ꝓpꝛij ponit᷑ accidẽs ſcʒ cõuenit: illa paſſio ſit limitata ſiue tranſcendẽs:⁊ ſic nõ eſt igit᷑. Quarto:qꝛ ꝓpꝛij ⁊ accidẽtis ſunt eadẽ ſubij/ ſpecies vniuerſalis:qꝛ ſpecies vniuerſalis non at/ axcibilia:igit᷑. ¶ Tertio ſic:Diffinitio ꝓpꝛij ↄuenit tribuit᷑ niſi rebus cognitis limitatis. Alto modo alijs a diffinito:⁊ nõ cõuenit om̃i cõtento ſub diff accipit᷑ ꝓpꝛie ⁊ ſtricte:vt impoꝛtat ſecundã inten nito:igitur nõ eſt ſufficiẽs. Pꝛima pars antecedẽ/ tionẽ attributã paſſiõi ꝓpꝛie limitate:⁊ ſic eſt ſpe tis patet: qꝛ conuenit coloꝛi ſeu coloꝛato reſpectu cies vniuerſalis:⁊ de iſto eſt hic ad ꝓpoſitũ:ita ꝙ coꝛpoꝛis:nam omne coꝛpus eſt coloꝛatũ:et ſolum ꝓpꝛiũ vt eſt ſpecies vniuerſalis/ attribuit᷑ ꝓpꝛijs