0.in.I. 3. q.z · fuſe.

2A

VLiber pꝛedicabiliũ

— a Atrum qibet qͥddi/ 5 ubitat ſcðo tas cuiuſlibet ſpeci/ ei pᷣdicamentalis ſit cõpoſita ex duabus realitati/ bus:puta ex realitate generis ⁊ differẽtie.Et vide tur ꝙ nõ:qꝛ nullũ ſimplex põt eſſe cõpoſitũ ex plu ribus ſaltẽ ex natura rei diſtinctis:ſed multe ſunt ſpẽs ſimplices /ſicut ſunt ſpẽs angeloꝛũ:igit᷑. Itẽ ſequeret᷑ ꝙ qͥdditas ſpeciei.i.illud að denoĩat᷑ ſpe cies/ eſſet cõpoſitũ pluribꝰ cõpoſitiõibus: ⁊ etiã ꝙ eſſet plura cõpoſita.Patet ↄña: qꝛ ſpẽs plura ge/ nera includit ⁊ etiã plures differẽtias: vt hõ inclu dit plura genera ⁊ etiã plures differẽtias: etiã hõ eſt aĩal:⁊ aĩal eſt qͥd compoſitũ ex realitate ſui ſu/ perioꝛis:&ᷓ ⁊c. Itẽ ſi ſpẽs eẽt cõpoſita ex realitate generis ⁊ differẽtie/ſeq̃ret᷑ ꝙ genꝰnõ poſſet pᷣdica ri de ſpecie:qꝛ eſſet pars ſpeciei: mõ ꝑs nunqᷓ; pᷣdi

Sco.in.i. cat᷑ de toto ſaltẽ ĩ recto. ¶ Pꝛo ſolutiõe dubij po di.z. q.z.Et nunt aliq̃ ꝓpõnes. Pꝛima:q̃libet ſpẽs pᷣdicamen in.z. diſt.z. ralis ↄtẽta ſub genere/ eſt cõpoſita ex realitate po

q. 6.

Sco.in..

diſ. II. q.3.

5

Ariſto. 8 metaph.c. et. ca.9.

tentiali generis ⁊ realitate actuali differẽtie cõtra hente ⁊ determinãte realitatẽ potetialẽ ipſiꝰ gene ris/ ſiue talis ſpẽs ſit ſubſtãtia materialis:ſiue im materialis: ſiue ſubſtãtia:ſiue accidens: ſic videlʒ ꝙ genus et differẽtia nõ impoꝛtãt eundẽ cõceptũ obiectiualẽ ſupple nec foꝛmalẽ:nã iĩtellectꝰ habẽs certitudinẽ de aliqͥ ⁊ dubitãs de oiĩbus terminãti/ bus illud/ habet aliũ ↄceptũ de illo de quo eſt cer/ tus a cõceptibus de qͥbus eſt dubius: ſed intelle/ ctus eſt certus de aliqͥ qð eſt anĩal/ dubitãdo vtrũ ſit rõnale vel irrõnale: igit᷑ habebit cõceptũ alium de genere a cõceptu differẽtie. ¶ Ex quo ſequit᷑/; cum ſpẽs includat illa erit cõpoſſta ex ipſis.vnde homo cõponit᷑ ex rõnalitate ⁊ aĩalitate:⁊ eſt idem realiter ipſis/ diſtinctũ tamẽ foꝛmaliter ⁊ non ſola rõne ¶ Scðᷣa ꝓpoſitio:ſpẽs intelligibilis ſpeciei foꝛmãdo duos ↄceptus.ſ.generis ⁊ differẽtie/ nõ tñ cauſat duos actus in intellectu:ſed cauſas du/ as noticias habẽtes duo obiecta ꝓpꝛia diſtincta: ⁊hoc ita diſtincta ſicut ſi illa obiecta eẽnt due res extra:qꝛ vel ullis duabꝰ noticijs quas habet intel/ lectus de genere ⁊ differẽtia coꝛreſpõdet aliqͥd in re vel nõ:ſi ſic /habeo ꝓpoſitũ:ſi non:& erit alidd pᷣciſe fictũ:að eſt fallum. ¶ Ex quo ſequit᷑/ ꝙ q̃li/ bet eſſentia vna ſpecie quãtũcũq; ſit ſimplex:vt al bedo/ nata eſt facere duas noticias qͥ bus in re ex natura rei coꝛreſpondẽt duo obiecta.ſ.obiectũ ge/ neris ⁊ differẽtie:ideo q̃libet talis cõponit᷑ ex tali/ bus duobꝰ obiectis:⁊ ſic talis eſſentia nata eſt fa/ cere tres ↄceptꝰ: vnũ ſibi adequatũ et alios duos ſibi inadeq̃tos:⁊ tota cauſa huiꝰ eſt:qꝛ talis eſſen/ tia eſt talis eſſentia. Dicit etiã Ariſtot᷑. ꝙ opoꝛtet diffinitionẽ eſſe oFonẽ longã:qð nõ eſſetl ſi genus differẽtia impoꝛtarẽt eundẽ conceptũ· Et aduer

te/ ꝙ ſicut ſpẽs põt vnica intellectiõe cõcipi: ita et 3 genus: qꝛ ſicut minus cõmune vnica intellectiõe

numero cõcipit᷑/jita ⁊ magis cõmune. Aduerte tñ ꝙ genus põt dupliciter cõcipi. Ano modo pᷣmo ⁊ per ſe/ vt eſt adequans intellectionẽ. Alio mõ per ſe:ſed nõ ᷣmo quãdo cõcipit᷑ in inferioꝛibꝰ:in qui/ bus ipſum includit᷑. Pꝛimo modo: genus eſt vnꝰ oceptus numero ſeu obiectũ ſicut ſua intellectio. Sead ſcðo modo illi cõceptus ſunt multũ diuerſi: ſicut inferioꝛa generis:oẽs tamẽ includũt vnũ cõ/ ceptũ numero:nõ qui ſint vnus numero vt ibi cõ/ cipit᷑: ſed tot numero quot ſunt in qͥbus cõcluqit᷑: qꝛ nõ eſt alia intellectio circa includẽs ⁊ incluſuʒ: ſed dicunt᷑ habere vnũ conceptũ numero: qꝛ talis natus eſt eſſe vnus numero qñ pᷣmo cõcipit᷑ et in/

Fo.

differẽs ad oẽs alios cõceptus. ¶ Ad rõnes. Ad pꝛimã dicit᷑ ꝙ nõ eſt incõuentẽs ſimplex eſſe com poſitũ /cõpoſitione realitatũ.ſ.realitate generis ⁊ differẽtie:vel realitate ſuperioꝛis:⁊ realitate ↄtra/ hente illã realitatẽ ſuperioꝛis. ¶ Similiter ad ſe cundã dicit᷑/ꝙ nõ eſt incõueniẽs aliqͥd eſſe aliqua foꝛmaliter diſtincta /quoꝛũ quodlibet eſt cõpoſitũ ex realitate potentiali ⁊ actuali ſeu realitate deter/ minãte. ¶ Ad aliã dicit᷑/ꝙ pars in abſtracto non pᷣdicat de toto/tamẽ bene in ↄcreto:vt aĩal põt pᷣ/ dicari de hoĩe:licet aĩal nõ ſignificet niſi partẽ ho minis: qꝛ nõ rõne ſui ſignificati pꝛeciſe pᷣdicat᷑ de homine:ſed ꝓpter modũ ſignificãdi cum ſit cõcre tum:vndelicet concretũ ⁊ abſtractũ idem ſignifi/ cent de bcato foꝛmali: tamẽ concretũ põt pᷣdicari de aliquo de quo nõ pꝛedicat᷑ abſtractũ: ⁊ hoc eſt qꝛ concretũ ꝓpter ſuum modũ pᷣdicandi ſemꝑ dat intelligere totũ in quo eſt illa pars/vel in quo ſig/ nificatũ foꝛmale includit᷑:vt caput et capitatũ idẽ ſignificãt:tamẽ capitatũ ꝓpter modũ pᷣdicãdi dat intelligere totum ⁊ ſupponit pꝛo toto:quid em̃ eſt eſt capitatũ niſi habens caput? ⁊ oculatum niſi ha bens oculum? et animal niſi habens ſenſum:⁊ ra/ tionale niſi habens animã rationalem⸗ Dubitat tertio auum dfersea ſit ſpecies. Pꝛo cuius ſolutiõe ſupponit᷑ pᷣmo/ ꝙ differẽtia põt ca/ pi dupkr. AUno modo ſcðe intentionaliter:⁊ ſic di/ co/ꝙ differẽtia eſt ſpẽs vniuerſalis: tamẽ in oꝛdi/ ne ad fundamentũ cui attribuit᷑ eſt accidẽs ratio/ nis potens facere pᷣdicabile accidẽtis. Alio modo capit᷑ pꝛo denomĩato: puta pꝛo realitate diuidẽte

16

genus ⁊ cõſtituente ſpeciẽ/⁊ faciẽte differre ſpeci

a quolibet alio:cuiuſmodi eſt rationale: et de talt dubiũ eſt an ſit ſpecies. Pꝛo quo ſupponit᷑ ſcðo ꝙ duplex eſt ſpẽs.ſ.ſubijcibilis ⁊ pᷣdicabilis. Subij/ cibilis que ponit᷑ directe ſub aliquo determinato

genere/ cuiuſmodi eſt homo:et de tali intelligebat

dubiũ pᷣcedens:puta ꝙ talis cõponit᷑ ex duabꝰ rea litatibus.ſ.ex realitate generis ⁊ differẽtie: et iſto modo differẽtia nõ põt eſſe ſpecies:cum nõ pona tur ſub determinato genere: neq; cõponit᷑ ex dua bus realitatibus: ſed impoꝛtat conceptũ ſimplici/ ter ſimplicẽ. Sed pᷣdicabilis eſt que de pluribꝰ nu mero differẽtibus in qͥd pᷣdicat᷑: ſiue ponat᷑ ſub de terminato genere ſiue nõ: ⁊ iſto modo materia et foꝛma dicunt᷑ ſpẽs:nã materia pᷣdicat᷑ de hac ma⸗ teria/⁊ de hac:ſicut aĩa pᷣdicat᷑ de hac aĩa ⁊ de illa: ⁊ tamẽ nõ ponunt᷑ ſub aliqᷓ genere:⁊ iſto mõ bene poſſet dici/ꝙ differẽtia eſſet ſpẽs pᷣdicabilis: vt rõ nale qð pᷣdicat᷑ de hoc rationali/et de hoc rationa li. ¶ Qꝛtum ad tertium articulũ ſit:

vñſalis ad qᷓſitũ: Diuiſiones Conclu ſio ⁊ diffinitiões dꝛñe ſũt ĩ textu ſufficiẽter aſſignate:vt ptʒ ĩ textu. ¶ Ad rõnes ſił ptz.ſolutio ĩ pᷣmo articlo in q̊ ſũt ſolute ille rõnes. Ropꝛium vero quadrifariam diuidunt:nam ⁊ id quod ſoli ali

cui ſpeciei accidit. ſtud 6 quartũ capitulũ huius tractatꝰ in quo poꝛphyrius determinat de ãrto pᷣdicabili.ſ.de ꝓpꝛio qð pᷣdicat᷑ in qle acci dentale ꝑ ſe.Et pᷣmo ponit multiplicitatẽ eius dꝰ cens:ꝙ ꝓpꝛiũ ðꝛ qã̃ttuoꝛ modis. Pꝛimo ðꝛ ꝓpꝛiũ qð ↄuenit ſoli ſpeciei/⁊ nõ om̃i indiuiduo ilſi ſpe ciei: vt eſſe medicũ ineſt homini et nõ om̃i. Scðo

mõ ð᷑ꝛ ꝓpꝛiũ qð ineſt oĩ indiuiduo alicuiꝰ ſpeciei:

4.

Sco. in. x. diſ.z.q.3z. in ꝓpᷣa reſpõ. ad q̃ſtio.