Liber pꝛedicabiliũ Poꝛphyrij

A maglis pꝓpꝛie ſint in textu bñ aſſignate. ¶ Arguit

pꝛimo cõtra pꝛimã partem: Omnis dluiſio debet dari per oppoſita:ſed pꝛima diuiſio nõ datur per oppoſita:igitur. Minoꝛ patet: qꝛ vnũ membꝛũ ſe/ quitur ad aliud:ſequit᷑ em̃ bene/illa differunt pꝛo/ pꝛie:ergo differunt cõmuniter. ¶ Scðo ſic: Mem bꝛa ſecunde diuiſionis coincidunt:qꝛ omnis diffe rentia faciens aliud /etiã facit alteratũ: etiã diſgre gatiuum ⁊ cõgregatiuũ viſus faciunt ꝓpꝛie alte/ ratum ⁊ tamẽ cum hoc faciunt aliud:nam albedo et nigredo per has differentias eſſentialiter diffe/ runt. Itẽ nigrũ/ eſt differẽtia ſeparabilis reſpectu parietis:⁊ inſeparabilis reſpectu coꝛui. ¶ Tertio arguit᷑ contra diffinitiones pꝛimo ſic: Differentia nõ eſt diffinibilis:igitur. Antecedens patet: qꝛ ſo la ſpecies diffinit᷑:ſed differẽtia nõ eſt ſpecies:igi/ tur. ¶ Quarto arguit᷑ ſic cõtra pꝛimam diffinitio nem: Illud qð abundat alio/ eſt in plus illo: ſed ſpecies nõ eſt in plus qᷓ; gen/immo ecõtra: ergo male dicik ꝙ differẽtia eſt qua ſpecies abundat a genere. ¶ Quinto arguit᷑ ſic: Secunda diffinitio nõ conuenit ſoli diffinito/ nec omni contento ſub diffinito:igitur. Pꝛima pars antecedẽtis patet:qꝛ cõuenit paſſionibꝰ generũ/ etiã cõuenit coloꝛato: cũ oĩa ilia pꝛedicent᷑ de pluribꝰ differẽtibꝰ ſpecie in eo qð quale.Scðᷣa pars patet:qꝛ non conuenit differẽtie cõſtitutiue ſpeciei ſpecialiſſime /ſicut eſt rõnale:nã rõnale nõ pꝛedicat᷑ de pluribꝰ differẽti/ bus ſpecie. ¶ In oppoſitũ eſt Poꝛphy. in textu. In queſtione erunt tres articuli ſicut in alijs. Pꝛimo ſci ẽdũ ꝙ pꝛima diuiſio dif⸗ ferẽtie qua differen/ tia diuidit᷑ in cõmunẽ /ꝓpuã/ ⁊ magis ꝓpꝛiã:non eſt diuiſio generts in ſpecies /ſed eſt diuiſio vocis in ſignificationes/ ſeu equiuoci in equiuocata:hᷣm tame illã equiuocationẽ hᷣm quã vox ꝓpꝛie vnum ſignificat/et tranſſumptiue ſignificat altud. Nam differẽtia pꝛius dicit᷑ de differẽtia magis ꝓpꝛia/⁊ per quandã ſimilitudinẽ et tranſſumptionè dicit᷑ de differẽtia cõmuni et ꝓpꝛia: licet tamen quo ad vulgares pꝛius dicat᷑ de differẽtia cõmuni. Nam pꝛimo dicunt aliqua differre ſᷣm differentiã cõmu nem:deinde ſᷣm differentiã ꝓpꝛiã:⁊ poſt hm diffe rentiam magis ꝓpꝛiã. Et debent accipi membꝛa huius diuiſionis cum pꝛeciſione:qꝛ ipſa ſine pꝛeci ſione ſumpta non ſunt oppoſita/ſed vnũ ſequitur ad alterũ. ¶ Aduerte ꝙ differẽtia non dicit᷑ cõmu nis per pꝛedicationẽ/ ꝙ ſit cõmunis alijs differen tiys:qꝛ tunc nõ eſſet membꝛũ oppoſitũ:ſed dicitur cõmunts/quia eſt in vſu cõmuniter loquentiũ.Et aduerte ꝙ differẽtia nõ dicit᷑ ꝓpꝛia:qꝛ inſit illi qadð facit differre ſᷣm aliquẽ modũ ꝓpꝛij:ſed dicit᷑ pꝛo/ pꝛia/qꝛ facit differre ꝓpꝛie: vel qꝛ eſt in vſu ꝓpꝛie loquentiũ.i.philoſophoꝛũ.Et differẽtia dicit ma/ gis ꝓpꝛia/eo ꝙ facit magis differre ꝓpꝛie: vel qꝛ eſt in vſu magis ꝓpꝛie loquentiũ.ſ.ſapientiũ ſqui cosᷣ ſcunt differẽtias magis ꝓpꝛias rerũ. ¶ Sed eſt paruum dubiũ quomõ poteſt ſaluari exemplũ Poꝛphyrij qͥ dicit: ꝙ ſoꝛtes ſenex differt a ſeipſo puero/ cũ nibil differat a ſeipſo. ¶ Pꝛo ſolutione aduerte ꝙ talis pꝛopoſitio poteſt capi dupliciter. Ano modo ꝓpeſet ſic eſt falſa: et ſic exponik/ ſoꝛ⸗ tes ſenex eſt/ ⁊ ſoꝛtes puer eſt/ ⁊ ſoꝛtes ſenex nẽ eſt ipſe ſoꝛtes puer. Alio modo accipit᷑ impꝛopꝛie:et debet ſic exponi:ſoꝛtes aliqualiter ſe habet qñ eſt puer:⁊ non habet ſe taliter qñ eſt ſener/ſicut ſe ha bet qñ eſt puex:et ſic eſt vera: et in illo ſenſu capit Poꝛpbxriꝰ:nec valet iſta cõſequẽtia/ ſoꝛtes ſenex

Fo.

differt a ſeipſo puero: ergo ſoꝛtes differt a ſeipſo: ſed eſt fallacia ſᷣm quid ad ſimpliciter. G cðo ſciẽdũ ꝙ ꝓ declaratione alia/ rum diuiſionũ differen

tie ponunt᷑ alique ſuppoſitiones. ¶ Pꝛima: Diffe rentia que diuidit᷑ in iſtis diuiſionib nõ eſt tertiũ pꝛedicabile/ cũ membꝛa talium diuiſionũ faciant diuerſa pꝛedicabilia. Nam differẽtia cõmunis fa/ cit pꝛedicabile accidentis ⁊ etiã differentia ꝓpꝛia: ſola autẽ differẽtia magis ꝓpꝛia/ eſt que facit ter/ tium pꝛedicabile. Supponit᷑ ſcdõo ꝙ alteratum capit᷑ dupliciter.Ano modo ꝓpꝛie:⁊ ſic tantũ va/ let ſicut faciẽs differre accidentaliter:⁊ ſic capitur in ſcva diniſione. Alio mõ capitur generaliter: vt tantũ valet/ ſicut faciẽs rem aliter ſe habere: et ſic accipit᷑ cũ dicit᷑/ ꝙ om̃is differẽtia alteratũ facit.i. facit rem aliter ſe habere/ ſiue eſſentialiter ſiue ac⸗ cidentaliter. ¶ Supponit᷑ tertio ꝙ aliqͥd dicit᷑ in/ ſeparabile dupliciter. Ano modo ſimpliciter/ qð nullo modo ab alio poteſt ſeparari:neqʒ ꝑ potẽtiã diuinã nec; naturalẽ: et illo modo accidẽtia reſpe ctiua dicunt᷑ eſſe inſeparabilia:et ſic nõ Sera qñ dicit᷑/ꝙ differẽtia ꝓpꝛia facit differre accidẽte inſe parabili. Scðᷣo modo aliqͥd dicit᷑ inſeparabile ſᷣm quid:qð per potentiã nacuralẽ/ vel qꝛ faciliter nõ poteſt ſeparari per naturã. Et iſto modo capit̃ cũ dicit᷑ ꝙ differẽtia ꝓpꝛia facit differre accidente in/ ſeparabili.i.qꝗð nõ ꝑ potentiã naturalẽ neq; facili/ ter poteſt ſeparari. Sʒ diceret aliquis/ quomõ ca/ pitur inſeparabile in tertia diuiſione/ vbi dicit᷑ ꝙ differẽtiarũ quedã ſunt ſeparabiles/⁊ quedam in/ ſeparabiles? Dico ꝙ capit᷑ inſeparabile cõmuni/ ter/ ſiue dicak inſeparabile ſimpliciter/ſiue ſᷣm qͥd. Aduerte tamen ꝙ inſeparabile poteſt capi logica liter:⁊ tunc dico ꝙ illud eſt inſeparabile qað nõ po teſt negari de ſubiecto remanẽte ſubiecto ꝓ eodẽ ſupponẽte:⁊ ſic credo ꝙ nullũ accidens eſt inſepa rabile. ¶ Supponit᷑ quarto ꝙ ꝑ ſe/accipit᷑ dupli/ citer.Ano mõ cõmuniter/ vt ſe extendit ad omnes modos per ſe:⁊ ſic non capit᷑ per ſe in quarta diui ſione differẽtie.Alio mõ capit᷑ ꝓpꝛie/vt impoꝛtat perſeitatẽ pꝛimi modi:et ſic capit᷑ in illa diuiſione ly per ſe. ¶ Et ſi qͥs dicat: Poꝛphyrius exẽplificat de differẽtia ꝑ ſe per iſtam differẽtiã/ ſuſceptibile diſcipline:que eſt ꝓpꝛia paſſio hoĩs ĩet non dꝛña magis ꝓpꝛia.Reſpõdet᷑ ꝙ ibi accipit᷑ ſuſceptibile diſcipline/ vt tenet locũ alicuius öiſopefſe per ſe.

i 9 75%& p declaratione Tertio ſciendũ aun uune rẽtie:Supponitur pꝛimo ꝙ tres ſunt actus diffe/ rentie.i.tria conueniunt differentie.ſ. diuidere ge nus:cõſtituere ſpeciẽ: et facere differre ſpeciẽ quã conſtituit a quolibet alio: vt rationale diuidit ani/ malſcõſtituit hoĩem:⁊ facit ipſum differre a quoli bet alio:et ab iſto vltimo actu qͥ eſt facere differre/ differẽtia ſumit nomen ſuũ. ¶ Supponit᷑ ſcðᷣo ꝙ pꝛima diffinitio differẽtie in qua dicit᷑:ꝙ differen/ tia/ eſt qua abundat ſpecies a genere/eſt ſic intelli genda:Differẽtiaſeſt qua ſpecies plura quiddita/ tiue ⁊ eſſentialiter cõtinet qᷓ; genus: vt homo per rationale plura eſſentialiter continet qᷓ; animal:qꝛ quicquid cõtinet quidditatiue antmal /etiam con/ tinet homo /et cum hoc cõtinet rationale. Ex quo ſequitur ꝙ abundare vt ad ꝓpoſitũ ſufficit/nõ aliud qᷓ; plura alio eſſentialiter ⁊ qdditatiue inclu dere. ¶ Supponit᷑ tertio ꝙ ſecunda diffinituio eſt ſic inteligẽda:Differẽtia ſupple generica eſt vnt⸗ uerſale quod aptum natũ eſt Pregican pe plurb

3

15

C