Druckschrift 
Magistri Petri tatareti com[m]entraij in Jsagogas Porphyrij et libros logicoru[m] Aristotelis accuratissime recogniti / Annotat in marginibus si quando author, vt pleru[m]q[ue] solet, in hisce com[m]entarijs ex Scoto quippia[m] desumpserit
Entstehung
Seite
13r
Einzelbild herunterladen

Jco In.l. 3.vni

Ico.in.. 330,

co.pbis

Zco. in⸗ 8.q.vnl

Liber pꝛedicabiliũ Poꝛphyrij

genera nulla ſunt generalioꝛa. Etiã iſta ſubſtan/ tia eſt generaliſſimũ/ ſic exponit᷑:ſubſtantia eſt ge/ neralis/⁊ nihil aliud eſt generaliꝰ:idᷣo de rigoꝛe ta les ꝓpõnes non debent diſtingui vt cõiter diſtin guunt᷑ penes hoc eſt ſuꝑlatiuũ teneri affirma/ tiue vel negatiue:ĩmo dicũt aliq tales ꝓpõnes debẽt exponi:qꝛ ſuꝑlatiuꝰ in illis tenet̃᷑ ſuꝑ latiue/ſʒ ſolũ poſitiue:qꝛ ſicut cõꝑatiuꝰ tenet᷑ poſi/ tiue ponit᷑ ſine abltõ vel gtõ cõſtructo ab ipſo/ ita ſuꝑlatiuꝰ tenet᷑ poſitiue/ ponit᷑ ſine gtõ. Et ſi ds arguat pꝛobando ille ꝓpõnes ſunt falſe.ſ. decem ſunt gñaliſſima/ ſuba eit genꝰgñaliſſimũ: qꝛ iſte ſunt falſe.ſ.nulla ſunt generalioꝛa decẽ pꝛe/ dicamẽtis: nihil eſt generaliꝰ ſub̃a/ que ſunt ſcðᷣe exponentes: iſta ſit vera/ens eſt generaliꝰ decẽ pꝛedicamentis:ꝗͥ̊ ⁊c̃. Dico ens non eſt gñaliꝰ/ßʒ ſit cõmuniꝰ:ſʒ ſequit᷑/eſt cõmuniꝰ:;ͥ gene/⸗ ralius. ad hoc aliqͥd ſit generaliꝰ/opoꝛtet ſit gen?: cõparatiuꝰ pꝛeſupponit poſitiuũ/vt in pluribꝰ:ſʒ ens eſt genꝰ:igitur. Scda difficul tas/ vtrũ iſta ſit vera/lapis aĩal. Et videt᷑ ſic: qꝛ lapis eſt ſenſibilis: eſt aial. Patet ↄña: qꝛ de quocũq; pꝛedicat᷑ dꝛña vel paſſio/ de illo pꝛedicat᷑ ſpecies vel ſubiectũ:ſʒ ſenſibile eſt dꝛña aĩalis vel ꝓpꝛia paſſio:igi᷑. Añdet᷑ ſen ſibile capit dupłr. Ano vt idẽ eſt aptũ natũ ſentire: ſic eſt paſ ſto aĩalis/ ſupplens dꝛñam ipſius aialis nobis innoĩatã: ſic lapis eſt ſenſibilis. Alio idẽ eſt ſicut aptũ natũ ſentiri: ſic lapis eſt ſen ſibi lis:ſed tunc eſt paſſio adeq̃ta neq; dꝛña aĩalis. Tertia difficultas/ vtrum ſint alique differẽtie pꝛiuatiue ſeu negatiue.Et videt᷑ ſic:qꝛ inaĩatũ/ incoꝛpoꝛeũ/irrõnale /ſunt differẽtie/⁊ ſunt nega tiueꝛigit᷑. Añdet᷑ talia cõplexa ſᷣcant quedã poſi tiua dꝛñas poſitiuas qͥbꝰnõ ſunt noĩa impoſita: iðo tenẽt locũ noĩm poſitiuoꝛũ. Et aduerte differẽtie diuidentes aliqð genꝰ/ ſunt ſemꝑ eỹ̃ qͥd ditatẽ eſſentiã generis diuidunt: ido laterałr Sco ponunt᷑·. Ex qᷓ ſequit᷑ ꝙlʒ iſte ſint neceſſarie/ aĩal

Le⸗ n. 4. võnale/ rõnale eſt aĩal:tm nulla illarũ eſt ſe/ neq; diſ. I. q. z. q́dditatiua.( Quarta difficultas/ vtrũ aĩal ſit ge ii ſolutid, nus ad aĩal rõnaie/⁊ aĩal rõnale genꝰ hoĩs. Añde nubus ronũ tur/ ĩmo aĩal rõnale neq; eſt genꝰ neq; ſpẽs: bꝛo pꝛima impoꝛtet cõceptũ ſe vnũ:ſed Poꝛphyrius opinie qᷓſi ponebat oſtẽdendo erroꝛẽ antiquoꝛ paganoꝛũ. in fne. Quinnta difficultas/ vtrũ bos et aſinꝰ differant ſpecie? Et videt᷑:qꝛ habẽt ean dẽ dꝛñam.ſ.ir/ rõnale:igit̃ ꝛc. Añdet᷑ irrõnale non eſt dꝛña ade quata bouis neqʒ aſini: nam impoſſibile eſt duas ſpecies habere eandẽ differẽtiã adequatã Et ſi ds petat:que ſunt ̊ differentie bouis aſini: Re/

B

ſpõdet᷑ tales ſunt nobis innoĩate/ã̃s circumlo/⸗

quimur paſſiones ipſoꝛũ. ſi qs petat cuiꝰ

Henit dꝛña adeã̃ta irrõnale? Añdet᷑ bꝛuti:ita vi

elicet aĩal diuidit᷑ per rõnale irrõnale:rõnale

cõſtituit hoĩem/ irrõnale cõſtituit bꝛutũ/ eſt ge/

nus ĩmediatũ ad oĩa alia irrõnalia aĩalia. AIel põt

dici irrõnale eſt vna dꝛña foꝛte melius:ſed

ſupplet nobis tot dꝛñas qͥt ſunt aĩalia irrõnalia/

qͥbꝰ ſunt noĩa impoſita.œ&t bꝛutũ ꝓpꝛie

genꝰ:qꝛ genꝰ de pꝛedicamẽto ſube nihil connotat/

ſed bꝛutũ connotat:igit᷑. Ex qͥ̊ ſequit᷑ vnũ coꝛre/

lariũ in pta: aĩa ſenſitiua bouis /⁊ aĩa ſenſitiua

Sco.in.. aſini: ſic de alijs diſtinguunĩ᷑ ſpecie/ illa diffe/

diſ. z. a. 6. rant ſpecie. Serta difficultas/ vtrum in ſpecie

muica dicit ſpecialiſſima ſit quieſcendũ deſcẽdendo ſic ipſa

de dꝛña in/ poſſit diuidi. Añdet᷑ ſpecies ſpecialiſſima dꝛ

diuiduali atoma. i.ndiuiſihilis ſupple dꝛñas foꝛmales: ·g f 2,/

C. 4 241 8

A⸗ Frap̃

A&

Foöo. B.

id eſt conſtitutiuas ſpecierũ: ipſa eſt diuiſibi lis dꝛñas indiuiduales que ↄſtituũt indiuidua: et q̃s indiuidua ĩtrinſece adinuicẽ dundin guunt᷑. op declaratio/ Quarto ſciendũ ne diffinitionis indiuidui /ſupponitur indiuiduũ acapit᷑ duplr. Uno ſcðe intẽtionałr.ſ. ſcða intẽtione attri buta alicui:cui pꝛedicatiõe exercita repugnat pꝛe/ dicari de pluribꝰ vniuoce diuiſim mediãte copu la ampliata:cuiuſmodi eſt ſoꝛtes. Et ſic de in/ diuiduo capto ſcðe intẽtionaliter ponunt᷑ alique ꝓpõnes. Pꝛima:iſta eſt concedenda/indiuiduũ Sco.in.x. eſt ſpecies:ſicut iſta /hõ eſt ſpẽs:qꝛ indiuiduũ ſcðe diſ.z.q.ʒ. intẽtionałr captum/ habet ſub ſe hoc indiuiduũ/et concedit ſi- hoc indiuiduũ /de quibꝰ in qͥd pꝛedicaf. Scða: milem ꝓpõ iſta eſt cõcedenda/indiuiduũ vłe.Et ſi qͥs dicat: nem.ſ.iſtã: ergo erũt plura vlia qᷓ qͥnq;ʒ. Negat᷑ ↄña:et eſt: ſingulare qꝛ indiuiduũ non eſt vłe pꝛedicatione qͥdditatiua/ vniuerſale. ſed ſolum denoiatiua:ſicut iſta/hõ eſt vłe. Et ſi qͥs arguat 5õ̊ pꝛimã ꝓpõnem:ſi indiuiduũ ſit ſpẽs/ indiuiduũ pꝛedicabit᷑ de pluribꝰ differẽtibꝰ nume ro:qꝛ de qͥcũq; pꝛedicat᷑ diffinitũ /pꝛedicat᷑ diffi/ nitio:ſed ſpẽs pꝛedicat᷑ de indiuiduo:̊ eiꝰ diffi/ nitio.Añdet᷑ ſicut iſta denoĩatiua/ indiuiduũ eſt ſpecies: ita iſta/in diuiduũ pꝛedicat᷑ de pluribꝰ differentibꝰ numero. ſicut diffinitũ ðꝛ de altqͥj: ita et diffinitio:ſed iſta eſt qͥdditatiua/ ſaltẽ data addit amentũ: Indiuiduum eſt pꝛedicat᷑ de vno ſolo:et ly qð/intelligꝛt᷑ ens rõnis. Alio accipit᷑ pꝛime intẽtionałr ſeu denoĩato/ com muniter ponit eẽ triplex.ſ.vagũ /ex ſuppoſitione/ et determinatũ. In diuiduũ vagũ /eſt ſingu/ lariter impoꝛtat᷑ circũlocutione multarũ circũ/ ſtantiarũ/q̃ᷓs impoſſibile eſt in alio reperiri: et tali ꝓpꝛie eſt nomẽ impoſitum. AUñ ſi a imponeret᷑ ad pᷣcandũ ſoꝛtẽ connotando ſuas circũſtantias/ ſoꝛtes diceret᷑ indiuiduũ vagũ/hᷣm ꝙꝑa repꝛeſen taretur. Sed indiuiduũ ex ſuppoſitione/ eſt qdð impoꝛtat᷑ terminũ natus eſt ſupponere vno ſolo:vt ſophꝛonici filiꝰ/ſol /deꝰ. Et aduerte tale indiuiduũ ex ſuppoſitione eſt indiuiduũ: ideo non ſequit/ eſt indiuiduũ ex ſuppoſitione:& eſt in diuiduũ:ꝛimmo cõmittit᷑ fallacia ſᷣm qͥd ad ſimpfr. Sed indiuiduũ determinatũ/ eſt impoꝛtat᷑ terminũ ex vi ſue impoſitionis eſt natꝰ ſup ponere pluribꝰ vniuoce diuiſim mediante co/ pula ampliata:vt ſoꝛtes plato/⁊ ſic de alijs. Dubitat ꝛimo vtrũ ens ſit alix P qͥd cõe vniuocũ decẽ pꝛedicamẽtis? Et videt᷑ non:pꝛimo Poꝛ· 3 phyriũ allegantẽ Ariſtotelẽ dicentẽ: ens dicitf equiuoce: ſi qs oĩa entia vocet/ equiuoce inqͥt nuncupabit:etiã ipſemet hic videt᷑ dicere in tertu. Item dicit Ariſto.. metaph.qꝙ ens ðꝛ de entibꝰoẽ S ſicut ſanũ de ſanis:ſed ſanũ ðꝛ de ſanis eqͥuoceſ. 2. ro de ſano in aiali/ in cibo in vꝛina/⁊ in dieta. Etiam. dicit ibi accidẽtia ſunt entia/ ſicut logici dicunt ens eſſe ens: ſcibile eſſe ſcibile. Rõnibꝰ 4 ꝓpbat᷑:qꝛ ſi ens eſſet vniuocũ ad decẽ pꝛedicamen 2 ta/ determinaret̃ cõtraheret᷑ ad ipſa decẽ pꝛedi/ camẽta:vel aᷣ per nihilſvel aliqͥd /vel aliã: per nihil/ vt notum eſt:nec aliã: qꝛ vel illa aliã eſſent entia vel: eſt dicẽdũ ſᷣm neq; pꝛimũ:qꝛ tunc ſequeret᷑ qͥdlibet pꝛedicamentũ eſſet bis ens: q 7 bis includeret ens: qꝛ includeret ens quod ðꝛ d ipſis vniuoce /⁊ illud contrahit᷑ eſt etiam ͥo ens. Item nihil eſt vniuocũ ad illa que continent᷑ ſub extremis /dictoꝛijs: ſea ſubſtantia Wdee..

E

So e