Druckschrift 
Magistri Petri tatareti com[m]entraij in Jsagogas Porphyrij et libros logicoru[m] Aristotelis accuratissime recogniti / Annotat in marginibus si quando author, vt pleru[m]q[ue] solet, in hisce com[m]entarijs ex Scoto quippia[m] desumpserit
Entstehung
Seite
13r
Einzelbild herunterladen

Jco In.l. 3.vni

Ico.in.. 330,

co.pbis

Zco. in⸗ 8.q.vnl

Liber pꝛedicabiliũ Poꝛphyrij

genera ⁊ nulla ſunt generalioꝛa. Etiã iſta ſubſtan/ tia eſt generaliſſimũ/ ſic exponit᷑:ſubſtantia eſt ge/ neralis/⁊ nihil aliud eſt generaliꝰ:idᷣo de rigoꝛe ta les ꝓpõnes non debent diſtingui vt cõiter diſtin guunt᷑ penes hoc qð eſt ſuꝑlatiuũ teneri affirma/ tiue vel negatiue:ĩmo dicũt aliq ꝙ tales ꝓpõnes nõ debẽt exponi:qꝛ ſuꝑlatiuꝰ in illis nõ tenet̃᷑ ſuꝑ latiue/ſʒ ſolũ poſitiue:qꝛ ſicut cõꝑatiuꝰ tenet᷑ poſi/ tiue qñ ponit᷑ ſine abltõ vel gtõ cõſtructo ab ipſo/ ita ſuꝑlatiuꝰ tenet᷑ poſitiue/ qñ ponit᷑ ſine gtõ. Et ſi ds arguat pꝛobando ꝙ ille ꝓpõnes ſunt falſe.ſ. decem ſunt gñaliſſima/ ꝛ ſuba eit genꝰgñaliſſimũ: qꝛ iſte ſunt falſe.ſ.nulla ſunt generalioꝛa decẽ pꝛe/ dicamẽtis:⁊ nihil eſt generaliꝰ ſub̃a/ que ſunt ſcðᷣe exponentes:cũ iſta ſit vera/ens eſt generaliꝰ decẽ pꝛedicamentis:ꝗͥ̊ ⁊c̃. Dico ꝙ ens non eſt gñaliꝰ/ßʒ ſit bñ cõmuniꝰ:ſʒ nõ ſequit᷑/eſt cõmuniꝰ:;ͥ ẽ gene/⸗ ralius. Nã ad hoc ꝙ aliqͥd ſit generaliꝰ/opoꝛtet ꝙ ſit gen?:nã cõparatiuꝰ pꝛeſupponit poſitiuũ/vt in pluribꝰ:ſʒ ens nõ eſt genꝰ:igitur. Scda difficul tas/ vtrũ iſta ſit vera/lapis ẽ aĩal. Et videt᷑ ꝙ ſic: qꝛ lapis eſt ſenſibilis: g̊ eſt aial. Patet ↄña: qꝛ de quocũq; pꝛedicat᷑ dꝛña vel paſſio/ de illo pꝛedicat᷑ ſpecies vel ſubiectũ:ſʒ ſenſibile eſt dꝛña aĩalis vel ꝓpꝛia paſſio:igi᷑. Añdet᷑ ꝙ ſen ſibile capit dupłr. Ano mõ vt idẽ eſt ꝙ aptũ natũ ſentire:⁊ ſic eſt paſ ſto aĩalis/ ſupplens tñ dꝛñam ipſius aialis nobis innoĩatã:⁊ ſic lapis nõ eſt ſenſibilis. Alio mõ idẽ eſt ſicut aptũ natũ ſentiri: ⁊ ſic lapis eſt bñ ſen ſibi lis:ſed tunc nõ eſt paſſio adeq̃ta neq; dꝛña aĩalis. Tertia difficultas/ vtrum ſint alique differẽtie pꝛiuatiue ſeu negatiue.Et videt᷑ ꝙ ſic:qꝛ inaĩatũ/ incoꝛpoꝛeũ/irrõnale /ſunt differẽtie/⁊ tñ ſunt nega tiueꝛigit᷑. Añdet᷑ ꝙ talia cõplexa ſᷣcant quedã poſi tiua ⁊ dꝛñas poſitiuas qͥbꝰnõ ſunt noĩa impoſita: iðo tenẽt locũ noĩm poſitiuoꝛũ. Et aduerte ꝙ differẽtie diuidentes aliqð genꝰ/ ſunt ſemꝑ eỹ̃ qͥd ditatẽ ⁊ eſſentiã generis qð diuidunt: ido laterałr Sco ponunt᷑·. Ex qᷓ ſequit᷑ ꝙlʒ iſte ſint neceſſarie/ aĩal ẽ

Le⸗ n. 4. võnale/ rõnale eſt aĩal:tm nulla illarũ eſt ꝑ ſe/ neq; diſ. I. q. z. q́dditatiua.( Quarta difficultas/ vtrũ aĩal ſit ge ii ſolutid, nus ad aĩal rõnaie/⁊ aĩal rõnale genꝰ hoĩs. Añde nubus ronũ tur ꝙ nõ/ ĩmo aĩal rõnale neq; eſt genꝰ neq; ſpẽs: bꝛo pꝛima cũ nõ impoꝛtet cõceptũ ꝑ ſe vnũ:ſed Poꝛphyrius opinie qᷓſi ponebat oſtẽdendo erroꝛẽ antiquoꝛ paganoꝛũ. in fne. Quinnta difficultas/ vtrũ bos et aſinꝰ differant ſpecie? Et videt᷑ ꝙ nõ:qꝛ habẽt ean dẽ dꝛñam.ſ.ir/ rõnale:igit̃ ꝛc. Añdet᷑ ꝙ irrõnale non eſt dꝛña ade quata bouis neqʒ aſini: nam impoſſibile eſt duas ſpecies habere eandẽ differẽtiã adequatã Et ſi ds petat:que ſunt ̊ differentie bouis ⁊ aſini: Re/

B

ſpõdet᷑ ꝙ tales ſunt nobis innoĩate/ã̃s circumlo/⸗

quimur ꝑ paſſiones ipſoꝛũ. Sʒ ſi qs petat cuiꝰ

Henit dꝛña adeã̃ta irrõnale? Añdet᷑ ꝙ bꝛuti:ita vi

elicet ꝙ aĩal diuidit᷑ per rõnale ⁊ irrõnale:rõnale

cõſtituit hoĩem/ irrõnale cõſtituit bꝛutũ/ qð eſt ge/

nus ĩmediatũ ad oĩa alia irrõnalia aĩalia. AIel põt

dici ꝙ irrõnale nõ eſt vna dꝛña ⁊ foꝛte melius:ſed

ſupplet nobis tot dꝛñas qͥt ſunt aĩalia irrõnalia/

qͥbꝰ nõ ſunt noĩa impoſita.œ&t ꝙ bꝛutũ ꝓpꝛie nõ ẽ

genꝰ:qꝛ genꝰ de pꝛedicamẽto ſube nihil connotat/

ſed bꝛutũ connotat:igit᷑. Ex qͥ̊ ſequit᷑ vnũ coꝛre/

lariũ in pta:ꝙ aĩa ſenſitiua bouis /⁊ aĩa ſenſitiua

Sco.in.⁊. aſini:⁊ ſic de alijs diſtinguunĩ᷑ ſpecie/ cũ illa diffe/

diſ. z. a. 6. rant ſpecie. Serta difficultas/ vtrum in ſpecie

muica dicit ſpecialiſſima ſit quieſcendũ deſcẽdendo ſic ꝙ ipſa

de dꝛña in/ iõ poſſit diuidi. Añdet᷑ ꝙ ſpecies ſpecialiſſima dꝛ

diuiduali atoma. i.ndiuiſihilis ſupple ꝑ dꝛñas foꝛmales: — ·g f 2,/—

C. ₰ 4 241 8

A⸗ Frap̃

A&‿

Foöo. B.

id eſt conſtitutiuas ſpecierũ:tñ ipſa eſt bñ diuiſibi lis ꝑ dꝛñas indiuiduales que ↄſtituũt indiuidua: et ꝑ q̃s indiuidua ĩtrinſece adinuicẽ dundin guunt᷑. op declaratio/ Quarto ſciendũ ne diffinitionis indiuidui /ſupponitur ꝙ indiuiduũ acapit᷑ duplr. Uno mõ ſcðe intẽtionałr.ſ.ꝓ ſcða intẽtione attri buta alicui:cui pꝛedicatiõe exercita repugnat pꝛe/ dicari de pluribꝰ vniuoce ⁊ diuiſim mediãte copu la nõ ampliata:cuiuſmodi eſt ſoꝛtes. Et ſic de in/ diuiduo capto ſcðe intẽtionaliter ponunt᷑ alique ꝓpõnes. Pꝛima:iſta eſt concedenda/indiuiduũ Sco.in.x. eſt ſpecies:ſicut iſta /hõ eſt ſpẽs:qꝛ indiuiduũ ſcðe diſ.z.q.ʒ. intẽtionałr captum/ habet ſub ſe hoc indiuiduũ/et concedit ſi- hoc indiuiduũ /de quibꝰ in qͥd pꝛedicaf. Scða: milem ꝓpõ iſta eſt cõcedenda/indiuiduũ ẽ vłe.Et ſi qͥs dicat: nem.ſ.iſtã: ergo erũt plura vlia qᷓ qͥnq;ʒ. Negat᷑ ↄña:et rõ eſt: ſingulare ẽ qꝛ indiuiduũ non eſt vłe pꝛedicatione qͥdditatiua/ vniuerſale. ſed ſolum denoiatiua:ſicut iſta/hõ eſt vłe. Et ſi qͥs arguat 5õ̊ pꝛimã ꝓpõnem:ſi indiuiduũ ſit ſpẽs/ indiuiduũ pꝛedicabit᷑ de pluribꝰ differẽtibꝰ nume ro:qꝛ de qͥcũq; pꝛedicat᷑ diffinitũ /pꝛedicat᷑ ⁊ diffi/ nitio:ſed ſpẽs pꝛedicat᷑ de indiuiduo:̊ ⁊ eiꝰ diffi/ nitio.Añdet᷑ ꝙ ſicut iſta ẽ denoĩatiua/ indiuiduũ eſt ſpecies: ita iſta/in diuiduũ pꝛedicat᷑ de pluribꝰ differentibꝰ numero. Nã ſicut diffinitũ ðꝛ de altqͥj: ita et diffinitio:ſed iſta eſt qͥdditatiua/ ſaltẽ data ꝑ addit amentũ: Indiuiduum eſt qð pꝛedicat᷑ de vno ſolo:et ꝑ ly qð/intelligꝛt᷑ ens rõnis. Alio mõ accipit᷑ pꝛime intẽtionałr ſeu ꝓ denoĩato/ qð com muniter ponit eẽ triplex.ſ.vagũ /ex ſuppoſitione/ et determinatũ. In diuiduũ vagũ /eſt qð ſingu/ lariter impoꝛtat᷑ cũ circũlocutione multarũ circũ/ ſtantiarũ/q̃ᷓs impoſſibile eſt in alio reperiri: et tali ꝓpꝛie nõ eſt nomẽ impoſitum. AUñ ſi a imponeret᷑ ad pᷣcandũ ſoꝛtẽ connotando ſuas circũſtantias/ ſoꝛtes diceret᷑ indiuiduũ vagũ/hᷣm ꝙꝑa repꝛeſen taretur. Sed indiuiduũ ex ſuppoſitione/ eſt qdð impoꝛtat᷑ ꝑ terminũ qͥ natus eſt ſupponere ꝓ vno ſolo:vt ſophꝛonici filiꝰ/ſol /deꝰ. Et aduerte ꝙ tale indiuiduũ ex ſuppoſitione nõ eſt indiuiduũ: ideo non ſequit/ eſt indiuiduũ ex ſuppoſitione:& eſt in diuiduũ:ꝛimmo cõmittit᷑ fallacia ſᷣm qͥd ad ſimpfr. Sed indiuiduũ determinatũ/ eſt qð impoꝛtat᷑ ꝑ terminũ q̃ ex vi ſue impoſitionis nõ eſt natꝰ ſup ponere ꝓ pluribꝰ vniuoce ⁊ diuiſim mediante co/ pula nõ ampliata:vt ſoꝛtes ⁊ plato/⁊ ſic de alijs. Dubitat ꝛimo vtrũ ens ſit alix P qͥd cõe vniuocũ decẽ pꝛedicamẽtis? Et videt᷑ ꝙ non:pꝛimo ꝑ Poꝛ· 3 phyriũ allegantẽ Ariſtotelẽ dicentẽ: ꝙ ens dicitf equiuoce:nã ſi qs oĩa entia vocet/ equiuoce inqͥt nuncupabit:etiã ipſemet hic videt᷑ dicere in tertu. Item dicit Ariſto.. metaph.qꝙ ens ðꝛ de entibꝰoẽ S ſicut ſanũ de ſanis:ſed ſanũ ðꝛ de ſanis eqͥuoceſ. 2. ro de ſano in aiali/ in cibo in vꝛina/⁊ in dieta. Etiam. dicit ibi ꝙ accidẽtia ſunt entia/ ſicut logici dicunt nõ ens eſſe ens:⁊ nõ ſcibile eſſe ſcibile. Rõnibꝰ 4 ꝓpbat᷑:qꝛ ſi ens eſſet vniuocũ ad decẽ pꝛedicamen 2 ta/ determinaret̃ ⁊ cõtraheret᷑ ad ipſa decẽ pꝛedi/ camẽta:vel aᷣ per nihilſvel ꝑ aliqͥd /vel aliã: nõ per nihil/ vt notum eſt:nec ꝑ aliã: qꝛ vel illa aliã eſſent entia vel nõ:nõ eſt dicẽdũ ſᷣm neq; pꝛimũ:qꝛ tunc ſequeret᷑ ꝙ qͥdlibet pꝛedicamentũ eſſet bis ens: q 7 bis includeret ens: qꝛ includeret ens quod ðꝛ d ₰ ipſis vniuoce /⁊ illud ꝑ qð contrahit᷑ qð eſt etiam ͥo ens. Item nihil eſt vniuocũ ad illa que continent᷑ ſub extremis /dictoꝛijs: ſea ſubſtantia ⁊ Wdee..

E

So e