ai i di 0..6.gt/ Pintetio nere 1(0 eet aiali differät ſi nüero,

ſco.in.4. .l.q.2.ln neſcöipa Dalls,

h. Gco.in.J. l.z3n rñ one vnice tionis.

ehoc vi⸗ eſco.in. il..q,2.

Ua diſtin⸗ lo videt diri ex di is ochã: egoꝛijpo ttes ſcdal tẽnoeſ el cept' ſi tel alios ſcept'

ecur hu

lmöißa tiöes ſcz

Liber pꝛedicabiliũ

ſublectũ ⁊ ꝓpꝛia paſſio. Pꝛimũ patet/ qꝛ iſta pꝛedi

catio ſignata/ genus pᷣdicat᷑ de ſpecie:male exerce tur ꝑ iſtã ſpẽs eſt genꝰ.Scðm patet/ qriſta genus pᷣdicat᷑ de hoc genere: cõueniẽt᷑ exercet᷑ per iſtã/ʒ gen' eſt genꝰ:⁊ iſta pᷣdicabile pdicat᷑ de vniuerſali ꝑ iſtã vniuerſale eſt pᷣdicabile. ¶ Ex hoc infertur ꝙ pᷣdicatio ſignata in intẽtionibus ſcðis deſpatis exercet᷑ in pᷣmis/ vt iſta gñs pᷣdicat᷑ de ſpecie exer/ cet᷑ ꝑ iſtã/hõ eſt anĩal. ¶ Scðo infert᷑/ꝙ a pᷣdica/ tione ſignata in ſcðᷣis intẽtionibꝰ ad pᷣdicationeʒ exercitã in pᷣmis /nõ eſt ↄña foꝛmalis: qꝛ ſtat añs eẽ verũ ↄñte exiſtẽte falſo:vt pᷣdicabile pᷣdicat᷑ de vli eſt ſignata/ ⁊ tñ nõ exercet᷑ in pꝛimis. Ris ſup poſitis dicit᷑ ᷣmo/ꝙ illud quod hie diffinit᷑ nõ eſt res ſubiecta intẽtioni generis:vt ꝓbatũ eſt.Scðᷣo dicit/ ꝙ hie diffinit᷑ intẽtio generis cõcretiue deſi/ nata:qꝛ illð h̊ diffinit᷑ cui ꝑ ſe ineſt diffinitio: ſed oc eſt tm̃ intẽtioni ſecũde/ eo ꝙ in diffinitiõe po/ nunt p̃dicata intẽtionalia/q̃ ꝑ ſe pᷣmo inſunt intẽ/ tioni ⁊ rei ſubiecte ꝑ accñs. Ideo ðꝛ tertio/ꝙ res ſubiecta intentioni eſt illud in q̊ exercet᷑ diffinitio intentionis. ¶ Ad rationes alterius opinionis. ¶ Ad pᷣmã dicit᷑//ꝙ res ſubiecta bñ pᷣdicat᷑ in qͥd de ſpecie pᷣdicatiõe exercita:tñ gñs bñ põt pᷣdica ri pᷣdicatiõe ſignata. ¶ Ad ſecũdã dicit᷑/ꝙ licʒ in/ tentio gñis/ nõ pᷣdice᷑ pdicatione exercita niſi de differẽtibꝰ nũero:tñ pᷣdicatiõe ſignata bñ pᷣdicat᷑ de differentibꝰ ſpecie.¶ Ad tertiã dicit᷑/negando añs: nam in reſpectu vniuerſaliũ diſꝑatũ bñ põt diffiniri ꝑ ſuũ terminũ ſeu ꝑ fũdamentũ alteriꝰ di ſparati:⁊ hoc ſaltẽ diffinitiõe data ꝑ additamẽtũ. ¶ d ãrtã dr/ꝙ ꝓceſſus poꝛphyrij dat᷑ de mant/ feſtioꝛibꝰ nobis:ideo illa exẽplificat ꝑ ᷣmas inten tiones:nõ qꝛ de ipſis dederit diffinitiões:ſed qꝛ ꝑ eas exercenẽ᷑/q̃ ꝑ ſcðas intẽtiones Anonranee 1 trũ illa ſit ↄce nus:⁊ vtrũ de rigoꝛe ſᷣmonis ille debeãt concedi: anĩal eſt genus/ hõ eſt ſpẽs/ rõnale eſt differentia. ¶ Ad pꝛimũ /rñdet᷑ ꝑ diſtinctionẽ:qꝛ hec ꝓpõ ge nus eſt geno põt habere ſex ſenſus. ¶ Pꝛimus eſt ſcðm què ille terminꝰ gñs tenet᷑ vtrobiq;ᷓ ꝓ deno/ minato. ¶ Scðs eſt ſcðm quẽ tenet᷑ vtrobiq; ꝓꝑ ſe ſignificato. ¶ Tertiꝰ eſt ſcðᷣm quẽ genꝰ in ſub/ iecto accipi᷑ ꝓ denoĩato/⁊ in pᷣdicato ꝓ ſe ſignifi/ cato: et tũůc talis eſt denoĩatiua/ſicut iſta anĩal eſt genus. ¶ Quartꝰeſt ſecũdũ quẽ genꝰ a parte ſub iecti ſumitur pꝛo ꝑ ſe ſignificato/et in pᷣdicato pꝛo denoĩato: ⁊ talis pꝛedicatio eſt ſimilis huic genꝰ eſt animal. ¶ Quintus eſt ſcõm quẽ genus vtro/ biqʒ ſumit᷑ ꝓ per ſe ſignificato:ſed a parte ſubiecti ſumit᷑ vt qͥd:⁊ in pᷣdicato/vt modus. ¶ Serxt' eſt ſcðm quẽ genus accipit᷑ pꝛoꝑ ſe ſignificato/ſed in ſubiecto accipit᷑/vt modus: ⁊ in pᷣdicato/vt quid. ¶ Ex iſtis ſequit᷑ ᷣmo /ꝙ hec ꝓpõ genus eſt ge/ nus/ in ãttuoꝛ ᷣmis ſenſibus põt cõcedi.Dicit᷑ ſe/ cundo ꝙ hec ꝓpoſitio genus eſt genus /in quinto ⁊ ſexto ſenſibus eſt falſa:qꝛ tũc denotat᷑ ꝙ genꝰ ꝓ per ſe ſignificato pᷣdicatiõe exercita pᷣdicet᷑ de plu ribus differentibꝰſpecie:quod eſt falſum/ cũ ſit ſpe cies ſpẽaliſſima. ¶ Ad ſecundã partẽ dubij dicit᷑

ab aliquibꝰꝙ tales ꝓpoſitiões/ homo ẽ ſpẽs/ani⸗

mal eſt genus/ ſunt diſtinguen de penes ſcᷣm mo dũ equiuocationis:eo ꝙ ſubiecta eaꝝ poſſunt ſup ponere ꝑſonaliter ⁊ ſimpliciter. Añ dicũt ꝙ ſi ſup ponãt ꝓ re ad extra ſunt falſe:ſed ꝓ intẽtiõe anĩe leu ↄceptoanĩe ſũt vere/⁊ ſupponũt materialiter. Bliter tamen reſpondet᷑/ ꝙ tales pꝛopoſittones

Fo. II

ſunt ſimpliciter ↄcedẽde /ſcðᷣm ꝙ ſubiecta eaꝝ ſup ponũt ſimplicit᷑ ꝓ ſignificato adequato hᷣm ſe ca. pto termini cõmunis.Añ data eſt regula in ſum/ mulis/ ꝙ terminus acceptus reſpectu pᷣdicati vel ſubiecti ponentis differẽtiam inter ſuperius ⁊ in/ ferius/ ſupponit ſimpliciter ꝓ ſigniſicato adequa to:ideo ſubiecta iſtaꝝ ꝓpo ſitionũ ſupponunt ſim pliciter:neq; de rigoꝛe ſermonis ſunt diſtinguẽde: nam talia pᷣdi cata intẽtionalia faciũt ſubiecta ſup ponere ꝓ ſignificatis adequatis:vt ſũt in potẽtia ꝓpinqua vel remota de pluribus pᷣdicari vel non pdicari: ⁊ hoc virtute illiꝰ regule:talia ſunt ſubie/ cta qualia ꝑmittuntur a pᷣdicatis ſuis. Sed quere ret aliquis/qualit᷑ ſupponit ſpecies in iſta /homo ẽ ſpecies:ſimiliter genus in iſta ꝓpoſitione/ aĩal eſt genus. Rũdetur cõmuniter/ ꝙ ſupponũt ꝑſonali ter ꝓ quibuſdã ſecũdis intẽtio nibꝰ cõcretiue deſi gnatis.Sed cõtra hoc arguit᷑:cõcretũ debet ſup/ ponere pꝛo ſignificato materiali:ſʒ iſti termini ſũt termini cõcretiui:igit᷑. Item dicẽdo/homo eſt pa/ ter/ homo eſt albus:ibi pᷣdicata ſupponunt pꝛo ſi- Sneſicaua materiali. Itẽ cuiuſlibet ꝓpoſitionis at

irmatiue vere ſubtectũ? pꝛedicatũ debent ſuppo nere ꝓ eodem:ergo etiã ibi ſupponunt pꝛo eodẽ. Itẽ ſi ſpecies ſupponeret ꝓ ſecũda intẽtione con cretiue deſignata/ iſta eſſet ↄcedenda homo eſt ſe cũda intentio cõcretiue deſignata:quia quãdo alt qͥs terminꝰ ſupponit ꝓ aliquo ſub aliquo modo: tũc terminus iliꝰ ꝓ quo ſupponit ſumptus cũ illo mõ bificat᷑ de illo de qͥ verificat᷑ ille Cminꝰ: ſʒ ſpẽs ſupponit pꝛo ſecũda intẽtione cõcretiue deſigna/ ta:ergo ſecũda intẽtio cũ iſto modo cõcretiue de/ ſignata verificat᷑ de illo de quo verificat᷑ ſpecies. Pꝛopter iſtas rõnes dicunt aliqui ⁊ magis logica liter ⁊ de rigoꝛe ſermonis/ ꝙ ſpecies ſupponit pꝛo illo ꝓ quo ſupponit ſubiectũſcõnotando illud ſub iectum habere talẽ ſecũdam intentionẽ:ſicut dicẽ do/petrus eſt albus:ly albus ſupponit ꝓ petro cõ notando ipᷣm habere albedinem. Ex iſto ſequit᷑ſꝗꝙ iſti termini fũt cõcretiui/gñs/ſpẽs/ differentia ⁊c̃. Et ideo iſta non eſt ↄcedẽda de rigoꝛe ſpecies eſt ſcða intẽtio:niſi caperet᷑ iſtud cõplexũ ſecũda in/ tẽtio cõcretiue/ſed debet dici ſpecies eſt vnũ intẽ/ tionale.Et ꝙ ſint ↄcretiui patʒ: quia nullus termi nus abſtractiue ſumptus videtur pᷣdicari denomi natiue de aliq ſubꝛecto:nũqᷓ; em̃ ↄceditur iſta/pe/ trus eſt albedo /petrus eſt filiatio:ſimiliter iſte nũ qᷓ cõcedũtur /homo eſt ſpẽs/ anĩal eſt genus:ſi ta. les termini eſſent abſtracti:ideo neceſſe eſt ꝙ ſint termini cõcretiui/⁊ etiã ſint SndrAttm

Atruz natur

mus cõmunem ꝑ indifferẽtiã:⁊ determinatã p dif ferentiã indiuidualẽ:diſtinguat᷑ realiter a differẽ/ tia indiuiduali ꝑ quã ſic determinat᷑ 2 cõtrahitur. Bñdetur bꝛeuiter/ ꝙ nõ: ſed ſunt idem realiter/licz foꝛmaliter diſtin guant᷑. ¶ In oppoſitũ arguit᷑:ꝗñ cunq; aliaua duo/ ſic ſe habẽt ꝙ aliquid vere affir- mat᷑ de vno ⁊ illud idem vere negatur de alio/illa diſtinguunt realiter: ſed ſic eſt ꝙ aliquid vere af/ firmat᷑ de natura cõmuni/⁊ illud idẽ negat᷑ de dif/ ferẽtia indiuiduali:& illa diſtinguũt᷑ realiter. Di/ noꝛ ꝓbat᷑/ quia de natura cõmunt affirmat᷑ cõmu/ nicabile ⁊ idẽ negat᷑ de differẽtia ĩdiuiduali: qui iſta eſt vera differẽtia indiuidualis nõ eſt cõmuni/ cabilis. ¶ Pꝛo ſolutiõe ponũt᷑ aliq̊ ꝓpõnes. Pꝛi/ ma:q̃cũq; diſtinctio alicuiꝰ rei ſufficit ad hᷣ ꝙ de il

2

Sco. in.x. di. 23. q. vnt ca.

Aide ſco. de differen tia in diui⸗

duali in. 2. diſt. z. q. 6e

Sco in. 4.

lo poſſint vᷣificari ↄdictoua. C Secũda ꝓpoſitio: q i·