Druckschrift 
Magistri Petri tatareti com[m]entraij in Jsagogas Porphyrij et libros logicoru[m] Aristotelis accuratissime recogniti / Annotat in marginibus si quando author, vt pleru[m]q[ue] solet, in hisce com[m]entarijs ex Scoto quippia[m] desumpserit
Entstehung
Seite
10v
Einzelbild herunterladen

E ſead illa ꝓpꝛie eſſet diffinitio: qꝛ eſſet expꝛeſ⸗ ſiua ꝑfecti conceptꝰ eiꝰ/neq; quietatiua intellectꝰ. Et aduerte duplex eſt difſinitio pure quiddita/ tiua:quedã eſt cuiꝰ oẽs partes ꝑtinẽt ad qdditatẽ diffiniti/ʒ non vt genꝰ dꝛña:vt diffinitiones ge/ nerũ generaliſſimoꝛũ/ que dant᷑ ens modũ in/ trinſecũ ipſoꝛũ. Ilia eſt que dat᷑ genꝰ⁊ dꝛñam: de illa cõiter ða ſola ſpẽs diffinit᷑: ibi capit᷑ ſpe cies ſpẽ ſpecialiſſima qᷓ; ſubalterna. Scðᷣo ſupponit᷑ ad hoc aliqͥd ſit pꝛopꝛie diffinibile diffinitione qͥdditatiua/qͥnq; cõditiones reqͥrunt᷑. Pꝛima /ꝙ ſit ens poſitiuũ: per hoc excludunt᷑ non entia etiã pꝛiuatiua. Scða/ ſit ens ſe vüf⸗ hoc Nhane entia zſicrswe pnib⸗ . õ niger/ que habẽt ꝓpꝛie diffinitionẽ qͥddita/ Dehis vl/ tiuã. ¶Tertia q ſit ens reale.i.cui repugnet de Sooei hr̃e verã eſſe: hoc excludunt᷑ entia rõnis:cuiuſ arto diſ.l. modi ſunt ſcde intẽtiones que ſolũ diffiniunt dif q:x. de pꝛi/ finitiõe data additamẽtũ. C Quarta/ ſit vle: mo pꝛinci/ et hoc excludunt᷑ oĩa ſingiaria: qrũ differẽtie 6 pñt dici qͥdditates/ de rõne qͥdditatis ſit ſit cõicabilis. Quinta/ꝙ ſit compoſitũ.i. ſit ens ſimplr ſimplex: hoc excludunt᷑ ſimpfr ſim plicia:cuiuſmodi eſt ens/ differẽtie vltime etiam ꝓpꝛie paſſiones.Ex his ðꝛ pꝛimo diffinitio ge/ neris data in rõne pꝛedicabtlis /eſt qͥdditatiua da/ ta additamentũ: qꝛ in ea ponit᷑ ille ablatiuꝰ ſpe/ cie/ ſupponit fundamẽto coꝛrelatiui generis: ꝗð nullo pertinet ad qͥdditatẽ gener.Ex quo ſequit᷑/ diffinitiones ſecundarũ intẽtionũ ſemꝑ dantur additamentũ. Et ſi qͥs dicat: Poꝛphyriꝰ dicit diffinitio generis eſt deſcriptiua:debet in 5 telligi/ non eſt pure quidditatiua. e J Go circa textum inci- Quarto ſciẽdũ dit vna difficultas: quõ intelligit᷑ genꝰ pꝛedicet᷑ de pluribꝰ dꝛñtibꝰ ſpecie:et genꝰ ſaluat᷑ in vnica ſpecie. Et arguit᷑ pꝛimo genꝰnon pꝛedicat᷑ de pluribꝰ differentibꝰ ſpecie:iſta eſt falſa/ genꝰ de om̃i ſpecie pꝛedicat᷑ g iſta eſt falſa/ genus pꝛedicat᷑ de pluribꝰ differẽtib ſpecie. Patet ↄña:qꝛ iſte ꝓpõnes ſunt ſynonyme/ ſint de eiſdem terminis eodẽ ſupponẽtibꝰ. Añdet᷑ ille terminꝰ de pluribꝰ non tenet᷑ cõpara tiue/ ſed poſitiue:vt viſum eſt: ly ſpecie/ regit᷑ de ly pluribꝰ/ſed de ly differẽtibꝰ.Et eſt regula: cõparatiuꝰ ponit᷑ in or̃one ſine ablatiuo recto ab eo/ tunc tenek poſitiue: iðo ly ſpecie/ regik de ly dꝛñtibꝰ. Et ſi qͥs dicat:; ſupponit confuſe diſtri butiue:qꝛ terminꝰ rectus ab iſta dictione differt differẽs ſupponit confuſe diſtributiue. Dicit᷑ verũ eſt ſi regat᷑ mediãte pꝛepoſitione a vłab. Sz quo ad ſcðam partẽ in querit᷑/vtrum genꝰpoſſit ſaluari in vnica ſpecie? Rñdet᷑ ſaluari in vnica ſpecie põt tripfr intelligt.Ano modo ſᷣm exiſtẽtiã. Alio ſᷣm potentiã. Tertio ſᷣm aptitudinẽ. Scðm exiſtentiã dico/ genꝰ põt ſaluari in vnica ſpecie. Patet: ꝗꝛ deſtructis oĩbꝰ ſpeciebꝰ dempto hoĩeſadhuc eſt aĩal: et ſequit᷑/ eſt: gaĩal eſt. Sed dubiũ eſt qͥd diceret Ariſto. vtrũ oẽs ſpecies poſſent deſtrui dempta vna /cũ ſint de in/

tegritate vniuerſi. De ſeðᷣo dicit᷑ genꝰ ſᷣm po⸗ tentiã põt ſaluari in vnica ſpecie: deꝰpõt facer exercita ſignata.Exercita q fit mediãte iſto ver/ meliꝰ ma/

Liber pꝛedicabiliũ poꝛphyrij

de pluribus.cEt dicit᷑ notãter terminatiue:qꝛ fun/ G damentaliter talis aptitudo poteſt ſaluari invni-

ca ſpecie:cum animalitas a qua non diſtinguit᷑ ta

lis aptitudo poſſit ſaluari in vnica ſpecie. Et hec

de pᷣmo articulo.Quantũ ad Sn 3 nne

F trũ hic diffinia

D ubitat Ppmo intẽtio generis ſiue

res ſubiecta intẽtioni. Et arguit᷑ ᷣmo/ꝙ diffiniat

genus denoĩato:qꝛ illud hic diffinit᷑ pᷣdicat

in qͥd de pluribus differẽtibus ſpecie:ſed res ſub/

iecta ſeu genꝰ denoĩato eſt hmõi:vt ptʒ de alali

pᷣdicat᷑ in qͥd de boĩe de boue:q hic diffini tur intẽtio generis/ ſed res ſubiecta. Scdo ſic: vt diẽ Illud hic diffinit᷑ pᷣdicat᷑ de pluribus differẽti ſco.q.c.q̊t/ bus ſpecie:ſed genus per ſe ſignificato pᷣdi/li. intẽtio

cat᷑ de pluribus differẽtibus ſpecie:ſed ſolũ diffe/ generꝭ ĩ co⸗

rentibus numcro: ſit ſpẽs ſpecialiſſima vniuer/oꝛe et aĩali

ſalis. Tertio ſic: Genꝰ ſpẽs ſunt ſpẽs diſpa/nõ differũt

rate:g vnũ debet diffiniri reliquũ: vna ſpe niſi nũero. cies diſꝑata diffiniat᷑ aliã. Cõfirmat:qꝛ totꝰ

ꝓceſſus poꝛphyrij videt᷑ eſſe niſi de re ſubiecta 1 intẽtioni:vt ptʒ ex ſuis exemplis. In oppoſitũ Sco.in..

arguit᷑ pᷣmo ſic:illud diffinit᷑ a logico ſe conſi diſ.i.ꝗq..in

derat᷑ ab eo:ſed res ſubiecta intẽtioni cõſidera/ fine ſcði pᷣn tur per ſe a logico:ſed ſolũ accidẽs quãto ſibi cipalis. attribuit᷑ aliq̃ intentio.Scðo ſic:illud hic diffi/

nitur debet eſſe vntuocũ:ſed nulla res ſubiecta in/

tentioni generis eſt vniuoca ad oĩa illa que dicũt genus:igit. Itẽ ſi hic diffiniret᷑ res ſubiecta inten tioni:quero de illa:vel eſſet aĩal vel coloꝛ vel ſub/ H.

ſtantia vel quãtitas/⁊ ſic de alijs: ſed nullũ iſtoꝛũ Sco.in.x. eſt dicendũ:qꝛ qua rõne diceret᷑ vnũ eadẽ rõne di/diſ.⁊z.in cendũ eſſet reliquũ.Si dicas/ quodlibet iſtoꝝ ſione vnice

diffinit᷑. Pꝛobat᷑:qꝛ tunc diffinitũ eſſet. qᷓſtionis. uertibile cum diffinitiõe/ cum diffinitũ eſſet ali/

qͥd vnũ: tamẽ diffinitio eſſet vna. Pꝛo ſolutione De hoc vi⸗ ponunĩ᷑ aliꝗᷓ dicta. Pꝛimũ:hic diffinit᷑ gen⸗ de ſco.in.i. per ſe ſignificato cõcretiue deſignato:vt ꝓbãt iſte diſ..q.. rationes. Pꝛo cuiꝰ declaratiõe dicit᷑ ſcðᷣo/

ge nus põt accipi tripliciter ſicut alia Ceered e Illa diſtin⸗

per ſe ſignificato: vt eſt ſcða intentio cauſata per ctio videt᷑ actũ cõparatiuũ intellectus.Scðo accipit᷑ genus oꝛiri ex di/ denoĩato eſt pᷣma intentio:vt aĩal de quo ve ctis ockã rum eſt dicere eſt genus.Tertio accipit᷑ pꝛo ag gꝛegoꝛij po gregato ex pᷣma intẽtione ſcda. Et iſte acceptio/ nẽtes ſcðaſ nes fiunt per intellectũ:et iſtis duobꝰ modis vlti/intẽtiõeſ eẽ mis accipit᷑ ibi genus ſed pꝛumo modo: vbi ↄcepts ſig/ foꝛte de rigoꝛe logices deberet accipi pꝛo re ſubie nãteſ alios cta: cõcreta de rigoꝛe logices ſupponãt rebꝰ cõceptꝰ/rõ/ ſubiectis: de hoc dictũ eſt in ſũmulis in caplo ne cui hu/ de genere quõ virtute incellectꝰ terminꝰ põt ſtare iuſmõi pᷣdi ſuo foꝛmali ſᷣcato. Dicit tertio/ pᷣdicari catiões /ſc ſe ↄuenit ſcðᷣis intẽtionibꝰ accidens rebꝰ ſubie gen' eſt ctis:qꝛ pᷣdicari eſt terminꝰſcðe intẽtiõis impoꝛtãs pᷣdicat᷑ ⁊c. ſcðam intentionẽ:ideo per ſe põt dici de pᷣmis dicunt᷑ eẽ ſi intẽtionibꝰ:eſſe per ſe cõuenit pᷣmis intentiõibꝰ gnate/q̃ſi ſi exercet illud in pᷣmis pᷣdicari ſignat in ſcãᷣis. gnãtes illa Ex quo ſequit᷑ ꝓbabiliter/ noĩa ↄcreta ſcde intẽ pᷣdicatõe tionis reſpectu huiꝰ pᷣdicati pᷣdicat᷑:ſupponũt pꝛo exercita de denoĩato vel ſubiecto reſpectu hui⸗qð eſſe. Pꝛo pluribꝰ ⁊c. cuiꝰ declaratione ðꝛ ãrto/ pᷣdicatio eſt duplex.ſ. pᷣdicant᷑:

omnes ſpecies deſtruant᷑ dempto hoĩe ibiꝰ bo eſt: vt eſt aial. Signata que fit mediãtibus gis ſcotiſti

grit aĩal: genꝰſᷣm potẽtiã poteſt ſaluari in vnica

ſpecie. De tertio ðꝛ: genꝰ ſᷣm aptitudinẽ non põt ſaluari in vnica ſpecie/ſaltẽ terminatiue: ſic non ſit aptũ natũ eſſe in pluribꝰ ſpeciebꝰ: in ãli/ bet ſpecie de ſe natũ eſt eſſe in pluribꝰ/ pꝛedicari

Aſtis vᷣbis dicit᷑/pᷣdicat᷑ /afſirmat᷑ /verificat᷑: vt cum ce dicerent᷑ ðꝛ genus pᷣdicat᷑ de ſpecie:ſuꝑius affirmat᷑ de ſuo ille pᷣdicati

inferioꝛi.Et aduerte /ꝙ pᷣdicatio ſignata in intẽtio ones eẽ/

nibus ſcðᷣis põt exerceri in eiſdem /niſi foꝛte in damẽtales his que ſe habent ſicut ſuperius inferius: vel vt