/

So.g.. et. 5. Plo co. lib.?. 12,q 10.

1

zugol 8 dnino, Plo,3 3 ,l

A

Sco. lib. I. diſ. 13.

Sco. vt. S. in pꝛolog.

Queſtio

iectũ nõ ↄtinet ſuas paſſiones:neq; capik ſic vir tualiter in diffinitiõe ſiecti/ſʒ pꝛiĩo mõ: qꝛ ſbᷣiecti non ðᷣꝛ pꝛĩo vᷣtuałr cõtinere ᷣitates neceſſarias.i. ꝓpõnes neceſſarias in eſſe reali/ ſʒ in eẽ cognito. Ex qᷣ ſequit᷑ vnũ: ꝙ iſta diffinitio nõ dat᷑ de ſubie/ cto ſcĩie rõnalis/ cũ ſubiectũ illiꝰ nihil continet vir/ tualiter:qꝛ tale ẽ ens rõnis ſeu ſcðᷣa intẽtio q̃ nihil vtuakr ↄtinet/neq; in eẽ reali neq; in eſſe cognito/ neq; partialr neq; totafr:qꝛ ꝓducere eſt actꝰentis realis/qͥ nõ põt cõuenire alicui/niſi illð exiſtat:mõ nulla ſcðᷣa intẽtio exiſtitj cũ ſcða intẽtio nõ habeat veriꝰ eſſe qᷓ; illud cut attribuit᷑.ſ.ſuo fundamento/ ð habet tm̃ eſſe cognitũ:datur;̊ iſta diffinitio de Biecto ſcĩie realis/cuvꝰſßiectũ ẽ ſpẽs ſpecialiſſima. Quarto ſciẽcũ auate.cens rie/ qs ſbᷣiectũ pꝛĩo

cõtinet ðᷣtualr ſunt ꝓpõnes ↄſtitute ex ipſo ſubie cto ⁊ ſua diffinitione:⁊ ꝓpõnes ↄſtitute ex diffini tione ⁊ ꝓpꝛia paſſiõe:⁊ poſtea ꝓpõnes ↄſtitute ex ſubiecto ⁊ ꝓpꝛia paſſione. Et aduerte ꝙ non ſolũ ſubiectũ cõtinet vᷣtuałr pᷣaicatũ.i.ſuã diffinitionẽ vt genꝰvl dꝛñam/ſʒ etiã eſſentialr. Aduerte etiã ꝙ ꝓpõ ↄſtituta ex ſhᷣiecto ⁊ ꝓpꝛia paſſione ↄtinet in pᷣmiſſis ↄſtitutꝭ ex ſᷣtecto ⁊ diffinitiõe/⁊ ex diffini tione ⁊ ꝓpꝛia paſſiõe:aliter tñ qᷓ; in ſᷣiecto:qꝛ ſub/ iectũ cõtinet talẽ cõcluſionẽ pꝛĩo.i.adeãte in rõne Wiecti:ſʒ tales pᷣmiſſe cõtinẽt pꝛimo.i.ĩmediatiꝰ ⁊ nõ ſicut ſᷣiectũ.cõtinet ctiã ſBiectũ ꝓpõnes conſti tutas ex ſua ꝓpᷣa paſſione/⁊ ex aliqͥ ſuoꝝ inferioꝝ: vt hõ cõtinet ᷣtuałr iſtã/petrꝰ ẽ riſibilis:ſʒ poten/ tialiter ↄtinet ꝓpõnes ↄſtitutas ex ſuis diffinitio nibꝰ ⁊ paſſionibꝰ ꝓpꝛijs earũ:vt aial potẽtiałr cõ/ tinet iſtã/ hõ eſt riſibił/⁊ aĩal rõnale ẽ riſibile.Et ſi q̊s dicat:nõne ſhᷣiectũ ↄtinet etiã ꝓpõnes cõtingẽ tes que tractant᷑ in illa ſcĩia? ARñdet᷑ ꝙ nõ:qꝛ vᷣitas ꝓpõnis cõtingẽtis nõ bf̃̊ cõiter niſi ex intuitione termĩoꝝ:i ðo tales ðᷣtuafr nõ ↄtinent᷑ in ſiecto:lʒ bñ reducant᷑ ad ſBiectũ /vł ꝑ ſe vł ꝑaccidẽs.Añ ad h̊ ꝙ aliã vᷣitas ꝑ ſe ꝑtineat ad aliquã ſcĩam /oꝑtet ꝙ tal vitas ſit de ſbiecto pꝛĩo/vl de eiꝰ ꝑte ſbiecti/ ua/vl de pte integrali vf᷑ eſſentiali/ vl de aliqᷓ eſſen/ tialiter attributo ad ſßᷣiectũ illiꝰſcie:vñ eſſentiał at tributio nõ ẽ niſi ad eẽntiafr pꝛiꝰ. ¶ Et ſi qͥs/ iſtã arguat:ſh iectũ nõ ↄtinet vᷣtuałr ſuã paſſionẽ: qꝛ ſi ſic/ ſeq̃ret᷑ ꝙ ſhᷣiectũ ⁊ ꝓpꝛia paſſio diſtinguerent᷑ reafr:qꝛ ſiectũ tũc cauſaret ſuã paſſionẽ/ cũ talis cõtinentia ſit cauſalis ⁊ effectiua. ¶ Scðo ſic:oĩs noticia cõtinẽs pꝛĩo aᷣtuałr aiiã/ cõtinet etiã oẽm noticiã ſine ãᷓ illa alta noticia nõ poteſt haberi. Sʒ noticia ſBiecti adeãti ſcĩe nõ ſemꝑ cõtinet oẽm no ticiã/ſine ã noticia paſſionis nõ põt hr̃i: ⁊c.Wi/ noꝛ ptz de ilis paſſionibꝰ ꝗ̃ᷓ cõnotãt res diſtinctaſ a Giectꝭ:vt eſt btĩficabile reſpectu creature intelle. ctualis:⁊ infoꝛmabile/reſpectu materie:connotat eih infoꝛmabile foꝛmã/ qᷓ ẽ alia res a materia:igit᷑ nõ poterit eius noticia haberi ſine noticia foꝛme. ¶ Tertio ſic:qͥcd ex ſe ⁊ foꝛmałr cõuenit medio vt diſtin guik a blecto/nõ ẽ rõ foꝛmalis ſbiecti: ſʒ pᷣtualis ↄtinẽtia cõclonis demõſtrate cõuenit me dio vt diſtinguit᷑ a ſhiecto:&ͥ non cõuenit ipſi ſᷣie/ cto.¶ Ad pꝛimã ðꝛ ꝙ rõ bñ ꝓbat ꝙ ſubiectũ nõ ↄtinet paſſionẽ in eſſe reali:qð etiã nõ vult dicere Sco.ſʒ nõ ꝓbat quin nõ cõtineat in eſſe cognito. ¶ d ſcðam ðᷣꝛ:ꝙ bñ ꝓbat ꝙ ſubiectũ nõ cõtinet paſſionẽ ᷣm cõem rõnẽ cõtinètie:ſʒ nõ ꝓbat ꝙ ſ/ iectũ nõ cõtineat in rõne ſBiecti. Añ noticia paſſio nis vtualiter cõtinet᷑ in ãttuoꝛ: pꝛio ab intellectu tanqᷓ; a cã:⁊ etiã a termĩo/⁊ a ſbᷣtecto/⁊ etiã a deo:

III

qꝛ ab oĩbꝰ illis cauſat᷑. ¶ Ad tertid ðꝛ: ꝙ pᷣtualis cõtinẽtia medij nõ excedit ðᷣtualẽ cõtinẽtiã ſubie/ cti: qꝛ mediũ ĩ demõſtratiõe potiſſima ẽ diffinitio ſtᷣiecti:⁊ iðo eſt idẽ dicere ꝙ mediũ cõtinet vᷣtualr pꝛimo /⁊ ꝙ ſubiectũ cõtineat Vitüaſifer in,

1 1 qͥd ſit dicẽdũ de D ubitat pꝛimo ſubiecto logice. Rñdet᷑ ꝓbabilr ꝙ modus ſciẽdi ẽ ſᷣiectũ totiꝰ lo/ gice.Añ modus ſciẽdi/ ẽ rõ faciẽs deuenire de no ticia noti ad noticiã ignoti.œt tunc ſic ꝓbat᷑ ꝙmo dus ſciẽdi pᷣncipalioꝛi mõ ↄſiderat᷑ in logica qᷓ; ſyl logiſmꝰ: qꝛ paſſio ſyllogiſmi vel argumẽtatiõis/qᷓ eſt diſcernere verũ a falſo non põt hri neq; coᷣ ſci niſi ꝑ rõnẽ modi ſciẽdi:qͥ eſt facere deuenire de no ticia noti ad noticiã ignoti: nullus em̃ diſcerneret verũ a falſo niſi pꝛiꝰ ſciret diſcernere notũ ab igno to:qð fit ꝑ modũ ſciẽdi adeãte/⁊ nõ ꝑ ſyllogiſmũ. ¶ Itẽ oĩa alia q̃ tractant᷑ in logica /ꝑfectioꝛi mõ ⁊ ðioꝛi reducunt᷑ ad modũ ſciẽdi q́ʒ ad ſyllogiſmũ: qꝛ inductio/enthymema /⁊ exẽplũ /ꝗq̃ etiã ꝑ ſe cõſi/ derant᷑ in logica/nõ reducunt᷑ ad ſcĩaʒ ſyllogiſmi: cũ nõ ſint neq; ꝑtes ſᷣiectiue/ neq; ĩtegrales/neq; habeãt attributionẽ eſſentialẽ:qꝛ eſſentialis attri/ butio nõ ẽ niſi ad eſſentiałr pꝛiꝰ:mõ ſyllogiſmꝰ nõ eſt eẽntialr pꝛioꝛ inductiõe/ exẽplo/⁊ enthymema te:ſʒ iſta bñ reducunt᷑ ad modũ ſciendi /ſicut ꝑtes ſubiectiue:q cõtinent᷑ ſ argumẽtatione /q̃ ẽ ſpẽs modi ſciẽdi.Añ ipſiꝰ modi ſciẽdi tres ſunt ſpẽs.ſ. diffinitio/ diuiſio/⁊ argumẽtatio: de qͥbꝰ oĩbꝰ de/ terminat᷑ in logica:qꝛ logica docet diffintre/ diui⸗ dere/ arguere /⁊ verũ a falſo diſcernere:⁊ Bᷣ non eſt niſi mediante mõ ſciẽdt ad quẽ iſta ĩmediate redu cunt᷑ tanqᷓ; partes ſubiectiue:igit᷑. Itẽ ſyllogiſmꝰ eſt ſubiectũ ſciẽtie libꝛi pꝛioꝛũ:& nõ totiꝰ logices. Rñ deret aliqͥs ꝙ ſyllogiſmꝰ ſimplr ẽ ſtᷣiectũ ſcĩe li bꝛi pꝛioꝛũ:ſʒ ſyllogiſmꝰẽ ſubiectũ totiꝰ logice. Cõ/ tra:ſyllogiſmꝰ ſim płr et ſyllogiſmꝰ cõuertunt᷑ ad/ inuicẽ:qꝛ de quocunqʒ pꝛedicat᷑ vnũ /⁊ reliquũ:nã ſyllogiſmꝰ ſimpłr pꝛedicatur de ſyllogiſmo diale/ ctico/demõſtratiuo /⁊ ſophiſtico: qꝛ de ipſis pꝛedi catur diffinitio ſyllogiſmi ſimptr/ que dat᷑ in libꝛo pꝛioꝝ:igit̃ ſi vnũ eſt ſᷣiectũ totiꝰ logice/⁊ reliquũ. Dices q; ſvllogiſmꝰ ſimpłr põt capi duptr. Anoo vt idem eſt ꝙ vniuerſaltter:puta qᷓᷓtũ ad oẽs par/ tes eiꝰ tã integrales qᷓ; ſubiectiuas:et qᷓᷓtũ ad oĩa ſua pꝛincipia:⁊ ſic eſt ſubiectũ totius logice. Alio mõ capit᷑ ſimpfr/ vt idẽ eſt ꝙ incõtracte.i.non de/ terminatus ad aliquã materiam:ꝛet ſic eſt ſubiectũ ſciẽtie libꝛi pꝛioꝛũ. Contra:ſyllogiſmꝰ incontracte cõſideratꝰ.i.ſine determinatione cõuertit᷑ cũ ſyllo giſmo: igit. Itẽ ſyllogiſmꝰ ſimplr.i.vniuerſałr:et ſyllogiſmꝰ ſimplr.i.incõtracte habent eaſdem paſ ſiones ⁊ eadem pꝛincipia: qꝛ habent eandem difſi nitionẽ:igit᷑ de ipſis erit eadẽ ſciẽtia: ⁊ ꝑↄſequẽs ſi vnũ ſit er totiꝰ logice /⁊ reliquũ.Etiã mirũ eſt quõ illioᷣponunt ſyllogiſmũ eſſe ſubiectũ totiꝰ logice/non ponunt ipſam argumentationẽ: cũ ad ipſam verioꝛi modo reducatur inductio/enthyme maſet exem plũ.Relinquit᷑ ᷣ ꝓ magis ꝓbabiłr mo dus ſciẽdi ðꝛ eẽ ſubiectũ tole jotefec oaiſen

1 vtrũ logica ſit de ſe⸗ Dubitat ſcðo cundis in tẽtionibꝰ/ et qͥd ſit ſcðᷣa intẽtioet qͥd pꝛima. Pꝛo cuius ſolu tione eſt aduertẽ dũ ꝙ de iſto dubio ſunt due opoꝰ niones famoſe. Pꝛima/ eſt opinio noĩaliũ dicẽtiũ ꝙ ſecunda intentio eſt terminꝰmentalis naturali/ ter ſignificans terminos ea rõne qua ſunt ſigna/ ſeu ea ratione qua ſunt ſignificatiui alioꝛũ termi⸗

Fo. 6

LC