27

bus Franciae JCtis tribunalibusque uno ore repropata est¹); et Uia recepta doctrina, qua absens usque ad centisimum ex quo natus est annum, neque vivus, neque mortuus praesumitur; cui con- venienter ab eo, qui absentis nomine aliquam durante absentia delatam hereditatem petebat, probatio postulabatur, absentem delationis tempore vixisse; qua probatione non praestita, he- reditas, absentis nulla ratione habita, iis, qui eo non vivente illam cepissent, addicebatur, cum eo, quod existebant, jus suum probassent, et quidem neque inventarii confectio neque cautionis praestatio requirebatur ²).

Duplicibus certe haec doctrina in regionibus juris consue- tudinarii(pays du droit contumier) nitebatur rationibus, his:

1) quod hic tantum legitima cognatorum successio vera hereditas erat, quae, ut heredes defuncti personam reprae- sentarent, efficiebat, testamento institutis fideicommissariis juris Romani heredibus aequiparandis.

2) Quod cognatorum jus hereditarium fundamentum suum in aliquo condominio universae familiae in bonis defuncti in- solidum competente, habebat, cui convenienter omnibus cog- natis eo modo in solidum hereditas deferebatur, ut jus remo- tiorum heredum solo propiorum jure coerceretur et infirma- retur ³).

Codex civilis, cujus de jure successionum dispositiones praedictis consuetudinum rationibus nituntur, doctrinam de

¹1) MeRLIN Rep. t. l. verbo: absent§. 4. tom. V. verbo:„vie.“

²) Hinc apparet, hanc doctrinam eo minime uiti, quasi praesumtum esset, absentem eo, quo discesserit, momento obiisse. Hujusmodi praesumtio vel fictio minime generaliter in Frautia recepta erat, sed potius usque ad centesimum absente nato aannum conditio plenae incertitudinis agunoscebatur; licet ab intestato in absentis bona suc- cessio, et haec quidem sola, ex tempore, quo postremum de eo nuntiatum est, regularetur. Conf. MEarix. Questione de droit. t. 1. verbo: absent— praesertim loco, qui verbis incipit:„Mais une fois sa centiéme année revolue...“

3) ZAcHARIAE. Lehrbuch des franz. Civ. Rechts.§. 589.