Orrn

Caſta Venus gaudet,

TINHONORE ARVM PIETATE ET ti ßum Viri Domini Ma

g

P

84 odeſtißß imæ puellæ Magdalenæ Hennin- gis, Vc. Elegia. b

MNESPT-⸗ VIRTVTE ORNA- iſtri lacobi Braunsbergijſ,;

erunt Nymphæ lepidis decerpta roſetis,

ulchra decorus Hymem lumina, ſerta gerit.

Nee ſinit illicita pectora fraude træhii. Scilicet accelerat lux exoptata lacobo,

Tendat vt in thalamu Phœbusadeft

Munera Pierides intemerata ferunt. Digni laude viri coniungunt gaudia rebus,

Vrbs quibus ad Viadrum ſacra Lycea dedtt. Non minus aſpicimus nuptam Libanotide cinctam,

Nanibus hine nigris apta Cupreſſus eat.

onij præſtans gloria ſponſe chori?

Pignore quàm tali quòd te facit eſſe beatum,

Qui tribuit iuſtis præmia iuſta, Deus. Alme Deus, rerum cui paret lucidus ordo. Arbitrio peragunt ſydera cuius, iter.

Mente preces placida noſtras propenſius audt,

Et mihil auerſa cernere fronte velis. Hoc da eoniugium felici pergere curſu, Autor& à primo tempore, cuius eras.

Nec d ubium, promis mumuſ cula Iarga rogatus, Te nihilin cœli mitius orbe ſedet.

A 2

ſtabilem quæ ſancit amorem,

m candida ſpon ſa ſuum. charum lauro præcingit alummnum,

Quid tibi nunc poſsit contingere gratius vnquame

Vt