AA&.D 8 PONSLV M.

Riibas eximijs dum præſſtas, docte Magiſter

Aonidumq́; frequens picta roſeta petis. Propagas vigili cœleſtia dogmatanixuux, Eſt tua laus magno carmine digna cani.

Præcipuẽè nubit tibi dum pulcherrima Nympbe,

Cut tecum Lacheſis ſtamina longa trahat. Hoc opus incumbat reliquis pergrande Poẽtis, Quorum venavado fertiliore fluit. Debilis vt tentem tenuiſsima prælia veles, Suadet in æternum non moriturus amor. Quare ſuſcipias propenſo pectore carmen, Concinui ſubitò quo tua feſta thori. Claudicat Aethnęi mea fabri more Thalia, Dum via Pruſsiaco littore longa patet. 1 Ad tua ſed vacuus thalami nc ſacra verirem,

2

Muſa peruſta genas Phœbo, non poſsidet aurum, Id mihi Sarmatiæ triſte vorauit iter. Tu potius noſtrum tempſabere pronus amorem, Quo conuiua licet munere, promptus eram-

Carmina non longo tempore ſcripta fero.