mius uumene

GEORGII ZIG6LII.

Rumidus incumbet pennis crepitantibus Auster,

Dulſabit magno uela fragore MNothus. Ipſe Satan etenim, S tygij rex impius antri, Odit legitimi uincula iusta thori. Sæpe hæc innumeris tentat dißooluere technis, Quæq́; potesi udria fraude parare, parat. In ſidias ponit, uarias decurrit adartes, Ne uerẽ duret conſociatus amor. At Deus, ætherei Reclor uenerandus Olympi, Curabit, uestræ dux erit ipſe uiæ. In tituit tædas, tæ dasq́; tuebitur idem: Huinus in auſpicio ſit ſita ue ſtra ſalus. Sic nibil ærumnæ nil uis,& ſæua tyrannis, Eſſficient, Srygij nil erit ira lupi. RHis dictis, dextram dextræ( poſt cætera) iungit: Etclaré, Tu uir, tuq́;(ait)uxor eris. Alme Deus, uenerande Deus, rex inclyte miidi, Qui regis arbitrio ſidera cuncta tuo:

Adſis coniuuio, tædas moderare iugales,

Euge pater natis quxiliare tuis. Da pater unanimi maneat constantia lecto,

Et duo perpetuus peclora iungat amor. RHis ita ſacrata reuerenter in æde peraclis,

Vicinus ſponſo quilibet eſſe ene