EPITMALAMISI Eiix uocat affinẽ᷑, quid enim uetet? ille propinquã, Ric ſocer, hic blanda uoce ſodalis adegt. Applaudunt tædæ, placido ſermone precantur, ULt dextro felix omine cedat Hymen. Sic templo excedunt,& tecla parata ſubintrant, Qiliber& digno uadit, ut ante, loco. Turba ſtat, et tacito mtratur murmure ſponſam, Aap ait, bæc hæc eſt, quæ noua ſerta gerit. Inclyta, ſed dempto, fiunt conuiuia, luxu, Commendar dulces gratia multa cibos. Ahustunt lætæ C barites, menſisqp; miniſtrant, Etſpargunt croceis atria pulchra roſis. Bacchus habet tumidis⸗ ſpumantia pocula palmi, Et fundit larga uina meraca manu. Triticeis miſcet redolentia fzrra medullis Ipſa Ceres, lautas& dat amica dapes. Dieride⸗ longa modulantur arundine carmen, Alternanti ſuis dulcia uer ba modis. b A⁴pplaudunt omnes,& Bacchi munera libant: Dorandi tamen esſt, debet ut eßee, modus. amſp ubi defuucli dapibus, ſaturic recedunt, Clem entem laudant bro bonitate Deum. At uos õ iuuenes, uos innuptæ; puellæ, Dau ceſſanta lij, quod ſacictis opus:? b Duce/

—