uafwetn. Nſdu gentu zoe. — aür, 4uſ dn. ematert, aun Dau eſi uüa, e 1n, era, urr bodl. 414,

Oer qſe neur numr neu. — r

lraſcarẽ licet, nec nequis eſſe Deus. St genus humanum fiudeat reſipiſcere forſan. Cuncta ſaci, patri quæ facienda putas. Huc ge peccati rea pignora, dicis, adleſte, Eſt aliquid quod uos cura paterna uelit. Impia cur mentes ſeducit opinio ueſtras? Diſcitis ac hommum ſomnia uana ſequi? En uo bis de me teſtantia do gmata miſi, Scire mei cultum qui cupit, iſta legat. Mittite iuſticiam propriam, non Ulla beatos Efficit, at iuſtus, qui mihi credit, erit. Non alij patior, iubeo mihi fidere ſoli, Sum Deus,& præter me nequit eſſe Deus. Sic ais,& paßimſunt uerba audita monentis, Quie mihi cum multis qum quoq; dicta puto: Te Deus agnoſco, tibi ſoli credo, nec ullus 3 Te præter, Deus eſt, cui mea fixa ſalus. In templis per me, cultus tibi nuper ademptus Reditur, ac audit, tu niſi, nemo preces, Lanitor æther eam, niſt tu, non ullus ad aulam O bene, per populos creditur eſſe meos. ge patior meritis alios iact arebeatos, Me ſaluat fidei iuſtificantis amor.

Dum tamen hanc foueo, Deus oͦ lentißime rerum Te quid non pateris corda profeſſa pati? Hec quia mille modis prauorum turba trucidat, Nergit aqua, ferro ſoncopat, igne cremat. Quin etiam Mars peruaſit ſceleratus in orbem,

Vt Verbi extinguat lumina ſacra tui. Rititur in ſanctum miles ſæuire cruo rem, Vt timor in toto concidat orbe tui.

Vt tauen es clemens, pœnam tua dextera differt,

²: mi

3““. 2—— 1 8———— 8 23 8 35 1— 3—. 4 —— reKeeE, 3 ere 3.—*——————— —— 3 AREer ea ree 1 eEeee Mrhehereemenee se epe gen eerreereuee 23.