——

——

Non pro te ſoli ſtatuunt Idola, coluntq́;,

PSALMVS Qui tamen hoc faciunt, actant tua dogmata, gratam Et tibi rem fieri me pereunte putant.

At iactant falſo, necenim tua ꝛuſſa uerentur,

Sed flbi, neſcio quæ, ſomnia fict a colunt. Hiq; tuum abijciunt Verbum, defendere Verbum Te, quorum mumss, præcipiente, futt. Hos facit huc etenim dominos tua gratia rerum, Participes q́; ſinis nominis eſſe tui: V Te Deus agnoſcantq́;, tui ſpargantq́; timorem, Aq tua flectant ne pietate pedenꝛ. At nimis ingratos, uerus quibus eſſe negaris b b Tu Deus(ah longum quod potes iſta pati) Neſcio quos pro te ſacra uenerantur in æde, pro uero falſos conſtituuntq; Deos. Quin ueluti gentes, ſic penè animalia adorant, O pietas pietas quàm procul exul abes. Attamen hæc forſan poſſent leuiora uideri, Hactenus impietas ſi ſatiata foret. Ceu peocent leuiter, grauius iuuat eſſe nocentes, Mensq́ nouum praui conſcia pondus habet.

At paßim populos in ſua iuſſa trahunt. Namq́; ubicunq; uides habitatæ clymata terræ, Dic mihi ubi eſt pietas, quam Deus eſſe iubes? Tu tibi mortales iußiſti fidere ſoli, A At cultum, ſolus quem petis, alter habet- Tu das cœleſtis credenti gaudia uitæ, Hi meritis iuſtum quemlibet eſſe putant. Hæc mald pro uero ſacra dominantur in æde, d Pluraq;. ſed grauis et, quæ memorare, dolor- V Quæ tibi iuſte Deus pridem peperere dolorem, Qui neget?& ſi quis:qua ratione neget? b