legneme. 33 vNun 3 2 Kuperz 39 1

1 4 Wde

04 4. 4„ 4 AMan 2 Allereſ

e luc.

x

an cnnamoe Præcpmr w. 4

* reme e 18, weeca.

AA 4 D vncere canch ers — 4*½ A 4 chun peller uns. Imto pronukor Dere, 8 „. n nmn ecorcha tern * 4**** 1 perun kctmer, 4 8 fapPuut, acecee, VvtDOLe mends wos. 4 F ö“ 9* 4 Mrget Nl, chus pec VYens ptee D

* b en* cottass utfgec 1 86 11 8 qu doc wfe poleſer

¹ 9 nehe

ccat Vepers quoqehe rote cufci; natura cresuul

9 le Deu; ne veleMn, —

a currta 79 8 100 4 ℳ nne 19 at ſue OpG c 4

O me felicem dixi, cui copia tanta

Tuta fides vſquam(memor eſto) vix reperitur,

NICOLATSTOPII- Eſt igitur cun ctis deuota mente precandum Corpore vt in ſano mens ſit& incolumis;

Vt quoque in aduerſis adſit patientia conſtands,

Sic dabitur miſero vincere poſſe mala; 1SI—* Atque reluctantes rerum feret ille procellas,

Perpetuum ſperans haud fore tale malum; Deinde per aduerſum patientius ibit& æquor, EFöortè alius(dicens) deteriora tulit; Eſt virtutis opùs dubiæ vſque reſiſtere ſorti,

Virtus fortunæ non timet æqua minas. Amplexanda igitur cunctis eſt optima Virtus,

Firma manens, vbi ſors irrequieta fugit.

IN SIMVLATAM AMICITIAM, Ad amicum Romam proficiſcentem. Expertus cum ſim mellitis credere verbis 83 Quàm miſerum fuerit, quod bene Roma docet, Præmonitum cupio præcharum, mente reuoluens Quid mihi contigerit, quæq́ue cauenda viris. Quum mea ſors nondum caderet, promiſit in horas Sponte ſua pronam creber amicus opem; Hic tibi ſi ſit opus credam( ſifrettulit) æera,— Hic libros, veſtes,& mea vaſa dabo;

Tam cito amicorum creuit in vrbe ſacra. Poſt, vbi collabens paucos mediocrè rogaſſem, Auxilium nullus qui dare vellet erat; Omnes prætextu promptè excuſantur eodem, Dicentes Bulla eſt nunc redimenda mihi; Neſciui Bullas, tamen hoc ſcio mœſtus amicos Tam cito quàm bullas interijſſe mini; Hæ ſunt illæ artes quibus impius orbis abundat, Crede mihi, experto credere ſæpe iuuat. Ne fortè ad lapides te offendas credulus illos, Fac abeas noſtro doctus amice malo.

Quam