4
& rationibus kaud inſolidis uberrimè confirmatur à Fmtaſlor.16 de ſympath& antipath I alleſil. 4 οꝑt. ‧. ul.& in lib. de ſacra Phiuphia in com. c. 69. Hucher. l.a.de ſerilit. c.: Mercurial.¹.i. o morb ueror.&.;.
qvi ex mente Varronis id confirmat Ealleriol.1. z. ob trv. 4.&7. Feu⸗ ditiſſimisqve argumentis probatur ab Antonio Cartbagineng uids
faſtinat Thomaà al eigæ l.i. de dif febic. 4. aulo Zaccbildea.qveßt. miis. ſegal. tract. 2. qræſt. 6. Con trarium autem defendunt Fermha hb. 2. de abdit. cap. 16. Chriftophorus à l'eiga lib. 2. àt arte meten di ſec. 6. cap. ult. Cantorellus lib. 2. antiprax. cap. a. Eertunatus Plempiu lib de Opbtbalmogmpbia problem.:7. qvorum rationes velutin faler. culum collectas proponunt, Rode ricus à Caſiro lib. de mt dic polit ea de faſcin. Sennertus ¹. 6. Puix. part. i. cap: I.& eontra rias ex aliorum mente perſolvunt. Qvæ opinatio tamen Philoſophis advetſatur penè omnibus nam faſcinationis naturalis auctotes prætercita- tos habemus inſuper qvoq́; Ariſt. z0. ſec. ꝑrobl- 2. Alexand.2,1 Probge. Albert. Magnum lib. 22 de auimal..;.& præ reliqvis locupletiſlims hic de re agentes Alfonſum Toftatum pamadox. lib par. a.(&lium Rbud in antiqvit lect. plurimis in locis, præſerrtim l. z0. c.16. Si tamen ad. verſæ fationis folutiones legere concupiſcis, accetſe Aiarſfe, E. in com. onvivii Paton. orat.7.c. 21. Apud prænominatos autem hoſce autores diſcrepantia vocabulorum annotatorum aceuratiſſimè
extat, qvam ibi qværendam hic qvoq́; relinqvimus.
LxXl. Sed ad curationem ſeu ſcopum, qvem Medicusibi ſemper habere debet pręfixum, nos jam convertimus: Eumautem
cum vix optato contingere effeau poſſimus, niſt prius debitis
notis pernoſcamus morbi præſeatiam, ideoq;& nunc adjicere operæ pretium erit, qvibus indiciis morbi à veneficiis oriundi ſe cognoſcendos præbeant. Inter hæc ergò diagnoſtica primum ſe fſſtunt eontemplanda. Difficillimæ autem hi ſunt cognitionis, (To. BRoptiſta Slpatitus, de iis qvi morbum ſimulans dprebendendi Heum Diabolusnaturalibus cauſis ſeſe ſępius immiſceat, iisqadeo uta- tur, ut non facile ſit diſcernere, qvidà cauſis naturalibus, qvidab ipſo dæmone profectum ſit. Exempli cauſa ſi Epilepßa fa da àDæ- nmone, non habeat manifeſtè aliqvid diverſum ab ea, qvæ absqys daæmonis inſultu ortum alioqvin habet, vix licet reperitiindicia, qvæ Dæmanis concurſum exactius indicant, niſi qvod vehemen-
tiot
1 tem
“
nci nunc
fot⸗
vad
ica os rtit
ar tas,i chin 1 beat liter tetca
foba
lgra
Idus cſe nnot aate ſmn
nam righ imo nui