——

—

—„— 8* —.— ——————

—y——

multe adhuc de eo diſſerrere, cùm Medicus tum praſons vid a. gendum häc inparte: qvidve omittendum, ac fugiendum 4 com modiusq;conſulere poterit- Breviſſimisergò nos expecane

&x atrem eligendum eſſe purum, temperatum, nec vaporibusf

toribusq; inqvinatum ſuademus; Panem benè fermentatumà

abſq; immixto lolio confectum commendamus, hoc enim 2 ptomata aliàs magna adducit, ve luti Gal. 6. de ſimpl. med fat&e n, alim. ac Wier. de preſligiius 1,3. c. 5. recenſent. Ebrietatem iplilms ge.

ſte pejas fugiendum ſubmonemus,&occaſiones animi patbema ta incurrendiomnibus modis& viribus fugiendas præcipimus

Vidimus enim ſupra, qvid melancholia excedens valeat, Kan

cito incantationum acceſſiones Promovefte qveat. Non abſone perturbationes animi, morbos mortalium nuncuparunt Svici, eum iis ipſis hominum mentes gravius, qvàm aſtu febriqzaflid-

tur corpora: nec vulgo ineptè ferri pronunciamus animumu- num corpora conſumere multa. Sunt nempsè triſtes hi mentisat. f⸗Aus horridæ illæ nubes, ac procellæ illæ, qvę fragilem vitæ eyn- bam iu ſcopulos& ad incitas trahunt. Sed dices nullus ſegislatgt animi poteſt affe dus prohibere, cur Medici tentant? Reveraſe tentant,& idex jure officii ſui: verum ſæpè numero incaſſum. non ſuo, ſed illorum, qvibus fræna affe dibus hisce immittereſia- detur, magno cum malo. Commoda enim ſuggerunt Medici,qye ſiaà clientibus non accipiantur, incommoda qvoq; ferant. Homi-

nante autem affectũ triſtitià, Dæmon facilius aſſeqvi poteſſ qrad ambit& ceuleo rugiens qværit, ut jam ſuprà haàe de re clatius.

C. Sed non ultra, neq́ plura de Dæmonis ejus complicumdi-

Aiciis nunc addere lubet, grandius ne fiat, qvod decreveram bre- vibus paucis pro familiari mihi penurià delineare: præſertim-

qvum hæc mihi mens, ut me duntaxat velle oſtenderem, alios poſſe. Adoramus autem ſupplici voto ſanctiſſi mum ſupremumq; Numen, uta Diabolo, qvi vel duobus bolis(ur eleganter ludit in etymo nefandi hujus nominis Hugo)animas& eorpora nolts diſcerpere geſtit, nos clementiſſime cuſtodiat,& ab omnibus eſus incantationibus præſtigiisq; cunctis nos ſalvos ſervare almà pto- tectione ſuã dignetur. Sic ſalus nos ſervet!.

F E N T 4.

—