aiciumna e

nter Etm get

m, niJardma ar proinde talnng radam fea rulgars ie dlauun rmulti. Alomnues

1; KA

na, A Rac mier im inücete hoc fn,

K elepduntiiifän

circo cum eſosnoihn, dmmanem uanenae

* —

lcet tidishiſcedecun aocete mardunmim risat ſententis coxni- u geſtute i ocuib inn anten durrulnin

adun adhuc tegrase httidite ſtatim iuhu- aat; 3eigaasbune ot. Giiitagfeindat igris ntar, iieut

gx, Htenter tclemnt el n

ein tern n linisse

malitioſas vetulas tenollos inficere infantes: Et ita a qwidem lo- qvitur Virgiti ius: b Ilul L. Noſcio 7vis teneros aruli auzss hakinaeuus. Dicunt autem Philoſophorum antiqvi, animam perimagina- tionem peſſimam facilè immutare oculum poſſes qvippe qvod membrum ſit tenerrimum ac perqvam ſpirituales Oculum igitur

ſic infetum immutare aërem proximè ambientem, atremqve-

infetum tenerum immurare corpus infantis: Inde& verbum. Hacvaiveuy arbitrantur dickum ες‿ τ eor, al'er, qvod fa- ſeinantis oculis& per oculos noccant. Nos huic autorum de- ciſioni addere calculum poſſumus, ſed in qvantum, qvatenus ſeilicet in hoc negocio faſcinationis non feriatur Diabolus, ſed

jaxta oculis maleficarum aſſiſtir,& venenatis atomis aërem in-

qvinat. Nec errant hicpariter, qvi adjungunt adſpectui immun- diſſimum oris halitum, qvem emittunt maleficæ,& tenellis in-

fantium corporibus contagiosè immittunt. Deniq; puerorum

puſillanimitas& pavor accedit, cujus ratione à truculento ad-

ſpectu facilè poteſt inferri morbus. Nam qvi vetulam pertime-

ſeit, dum peſſimè compoſitum vultum& diabolum qvaſi iplum pupillam incolentem intueretur, vel ſua ſibi imaginatione& ex- inconcepto horrore malum conflat. Neqve enim leves ſunt-

commotiones ſpirituum&e humotum, qvæ intensa imagenatione

excitantur. Sæpe qvi cibum faſtidioſum ab alio comeſtum vi- det, etiamſi olfa ctu& guſtu non attingat, ſola imaginatione tùm ad vomendum adigitur. Pueri, baculo percuſſi ſævoq́ve vultu

à vetula territi in morbum ocyſſimè incidunt, qvi vulgo tamen.

effaſcinati creduntur. Hine& intellectu jam non diffilè evadert qvod Plinius lib. 7. N. A. c. 2. Gellius 1. 9. N. A. c. 4. de Tribalis G& Ibyriis qvibusdam, diutius intuendo effaſcinentibus tradiderunt. In iis autem naturam peculiarem abdidiſſe diritatem fertur, dum oculum geminis cognobilem pupillis habuerunt,& exinde ma-

jorem conſternationem& metum adſpicienti impreſſerunt eum⸗ qve oppreſſerunt.

LX. Incantationem igituräaſcinatione cauſa effieiente forma& mediis evidenter di fferre cuivis facilè clareſcet ex præ- monitis. Dari rutem faſcinationem naturale m, hiſtoriis paſſim.