D ze 1149
6 lauß
Cal Sal nunae 4 0. 5 8 67 8 0 4. 5 „neat, oha ſic liberiorem& neceſſarium animalium ſpirituum ſuspendit- waaignaren afflaxum. b
N denungnene XXVIII. Progredimur ulterius: palàm eſt, qvàm facilè oculo, 1 femin ez. R ut parti omnium delicatiſſimæ, malum objici poſſit. Eò faciliùs d Ula peditu præſtabit hoc Di ab olus„ demanda ndo ac res hu mores aut impe- oidiczg doai A dimenta alia ad hæc viſus organa, adeò ut exinde ſuboriantur n pro diverſa cauſarum addione& qvalitate, aut fervores, ſive dolo- kaen h res vel ſuffuſiones oculorum, donec afflictus prorlus deniq́;& bo-
*— b na fide evadat cœcus. Pariliter cum auribus eſt comparatum, q vi. n bus diverſas cauſas admovendo diverfos qvoqve affectus usqve naaaa ad ipliſſimam ſurditatem inducere poteſt. Hanc autem ſenſa- laon latelledan a um bigam denominamus præ reliqvis, qvia his ipſis præ cæteris
iinam eſt infenſiſſimus Dæmon, Sunt enim viſus& auditus inter omnes enene fenſus maximè principales& regii, diſciplinis qve ſacri, qvippe ad d Oecoaogian uat cognoſcendum aptisſimi& efficaciſſimi. ldeoqve ne mirabilia
adric
idan dirzn ginint DEI,& qvæ nobis ſalutifera ſunt, neqve oculis uſurpare, neqve den, pato latehünn a rire h per Sagas ſagaciſſimus Anguis. 1 XXIX. Cumprimis veròô ut atro colore& tenebris dele- ctatur ater Spiritus, ſic& atro corporis noſtri humore ſeu bile, qvam Melancholiam nominamus, valde lubentet, ceu adpropri- ato0 utitur inſtrumento. Notorium eſt, quam tetri& fum oſſ, gqram craſſi& turbidi vapores prodeant ab exuperante plus juſto & à naturali ſtatu declinante melancholia qvam per totam qvo-
ninfectatarqnn hin Tllle: conümihteru rlit ztri ſpititu au,. orrn, X aunerutmn doc ipfam per danes 6
odam ipd ad bx ux neha imain qve thelin volumus intellectam. Compertiſſimum eſt, qvàm fa- enpenmmg cile degenerate illa poſſit,& qvam levi occaſione exacerbari cor-
gennagne rumpiqve. Ajunt, interrogatum Scaligerum, qvid Roma eſſet, re- coc eoratut,ftitin ſpondiſſezacetum peſſimum vini optimi. Oportunius, eredo, ni- ntem Legukem, h hilad genium hujus humoris adplicari poterit: qvidenim me- dun maace lancholia, niſi humor peſſimus ſuci optimi; Cruor peſſimus ſan-- da aaue gyinis optimi. Hic ipſe humor eſt, qvi confandit, qvod ſangvis in- — fundit, qvi attinuat, dvod nutriendo ille apponir, qvi deſtruit, gvod conſtruit ille, qvi inſicit, qvod efficit ſangvineus liqvor. Qvo nn n copioſorigitur craſſioris Melancholiæ uligõ, eò effe ctus quoqy a- rociores exinde propullulant. Nihil ſane menti, rationi& judici- anmmah omagisadverſum, qvam Melancholiaznihil adeo invertit evertit- Kiaclats,ie C gyve
11
* 4 41 44* gcceiütu Sedud.
Inkes
„n Areenenn 2 4


