Druckschrift 
Morbos Ab Incantatione Et Veneficiis / Oriundos Permissu & Authoritate Amplissimae Facultatis Medicae in Academiâ Lipsiensi celeberrimâ, Sub Clypeo Viri Amplißimi, Excellentissimi & Expertissimi, Dn. Johannis Michaelis, Phil. & Med. Doct. Therapeut. Prof. P. Facultatis suæ Decani Spectatissimi, Acad. Decem-Viri, Collegiorum Principum Collegiati & Archiatri Altenburgici &c. Domini Præceptoris, Avunculi & Susceptioris sui parentis instare æterno cultu proseqvendi ; Publice examinandos proponit, Propositosque pro virili defendendos suscipit Anton Marquart, Susatensis, ad d. 27. Jun. horis locoq[ue] statis
Entstehung
Einzelbild herunterladen

tcaſoc Ad, un dantan wn

etimouan an

Pdotni cndihan dn kemam cantbuſge

tellasfloruit enunn Aurpata repenanu un 21 verda laa edin(ua

la(anie pollun aa.

Ti nlum istanalam

Trid rera K ncmana diai infauſio ungunt

13. Geur. inncht

das K aon innolia eth rerda nos minc nemn cArrärients Kha 1 Mazilterio qyemta atut reneiciun, dicm venasculi lagni uem

oder Bezaudem lezd

wiae adorieſcunt uirse

caocrtores exercent,Ii

mutuntut, qramfien aat, Kſus palim maumn-

autem adre. cotuuat

ut unumqvrodq; unum, vel plura& cunda unumqvodqve ſignifi- care videantur, id notante Viro egregiè de Caſtris Spollinaribus me-

rito Daniele Sennerto mn. 1. 6 pract. Ated parr. 9. c. 2. Non tamen,

animi mens eſt, ſingulas eas hic attingere voces, qvæ pasſim ab autioribus circa hanc materiam adducuntur. Sed eas ſaltim con- templabimur häc vice, qvæ cum Ac rioNIBuS MAGILCIS& INCAͤNTATIONIBuS aut idem plans indigitant, aut innuere- Fidentur.

IV. QA Græcam: Qaçguaulas vocula familiaris admo- dum fuitantiqvis, apud qvos pro omani genere Veneficii, qvo vel

hominibus, vel jumentis, vel frugibus, ſeu carmine, ſeu alio qvo- Slbus

vis incantaàdi ritu inferri poteſt noxa, accipitur, ſicuti manifeſiè id patet ex blatone lib. 10. de Legeb. Et ex Ariſtorel. 6. hiſtor. animal. cap. 25. cui Saguanldse nominantur. Accedit& ſautta pagina ubi Apo- talypſ os cap. 15. Haguaula pro præſtigiis& impoſtura ſumitur-.

Cyanqvam vongç ptæſtigiatorem propriè ſignificet,& qvemcunq; dendtet impoſtorem.,(Delrio lib. 1.74p. 2. Aiſviſ. Magic.) Dieuntur

etiam&ο⁵ν incantatores, Kaurésg arioli ſeu divinatores alio- V. DLatinam. Magiæ vocabulo tritius ferme nihil au-

dias. Ita Magia incantatio eſt& incantatio Magia. Qvod qvidem

nomen, à Barbaris ad Græcos, Latinosdve traductum, initiò apud

Perſas& Chaldæos in ſummà honoris amplitudine habitum eſt: Nihilenim aliud per Magum notabant qvam ſapientem(Elian.I.

2. Variar. hiſtor.)Seu juxta Iidorum, de Sideribus philoſophantem, qvi titulus ceu peculiaris gloria arrogabatur etià Regibus, ſi Cice- roni& Peucéro de Di vinat. aliumg, fides non deroganda. Nunc ſecu- li autem ſecretionem qvandam 3fferre amant& proinde Magiam dividunt in Artificialem& Diabolicam, Bonam& Pravam, Lici-

tam& illicitam, Tandem in Albam, qvam ſine ulla conſcientiæ

labe à qvovis tutò exerceri poſſe tradunt;& Nigram, qvam minus

licitam, imò planiſſimè prohibitam aſſeverant. Verum ipſe Cor-

nel. Agripp. Magorum qvondam Coriphæus dAe vanitat ſcient. da- mnat, etiam illam ſic vocatam albam atqve ſub tanqvam ſalu- bri herbà inſignem latere anguem& peſtilentisſimum virus inge- nus confitetur. Dum enim per illam nomina Dei& ſanctorum-

præ-