17 in0! Au e elo, ing m „erg Ane 10 u nn h ad ad Ain elle weg

N, t qu 1 U 90 0

denn:ng 28. lit plersqug Wong ante on Wulüh rs u e Abürttuf N zu l contenpf W nm aum, eiu Wmf u K conch Wu zinum unt Sc Kd uli 40 l dona Nun tem ac. rl. 0 n lem c Fun u Aim Went“

weadine d Ei

. e Aciuuf&

I Sold 0

aut!

1* elle 11 15

O doline umu 1

*

r

mum& perfectissimum sacrificium, quod Dxo ab homine exhiberi polsit. Qudd si vir bonus ab improbo se muneribus affici nolit: quid de DE o cogitandum? In quo animi proposito vt quisque constan- ter perseueret, semper ante oculos sibi proponere debere diem vitæ extremum: quo die facinorum præteritorùm memoria& conscien-

tia semetipsum excrucians ac corquens animus, facta ea nolit, ac de-

testari maximopere soleat; sæ pꝭ᷑ etiam ad odium immane sui ipsius & omnium adeò rerum(quam nos desperationem voca mus) adiga- tur. Quòd si quis animo sit ad scelera propenso ac procliui, ei malo duplex esse remedium, vt& templa& aras ac delubra Deorum fre- quentets sacrisque vacet, assiduis vtens ad D· vn votis, rogationi- bus ac supplicijs,& bonis viris sese adiungat, quorum consuetudine & sermonibus de virtute, de honestate, de officio, à prauis cogitatio- nibus ac libidinib.auocatus, melior reddatur: Idque tamdiu esse fa- ciendum, quoad virtutis amor in naturam cujusque vertatur. O viros præclaros& diuinos! qui eam animis giuium inserere volue- int opinionem, à qua omnia laudabilia& honesta instituta& facta prtoficiscuntur: eam contrà, à qua vna, quidquid vsquã turpitudinis ac scelerum perpetratur, tamquamęè fonte ebullit, ex ij dem ęnellerg atque extirpare. Quàm verò metuendum est, ne hi Ethnici in ex- tremo iudicio contra multos nomine Christianos consurgant, eos- que impietatis condemnent quemadmodum de regina Austri& alijs Saluator noster ait. Scribit Plato in 12. De R epub. Periutia trium fer causarum committi ex aliqua: vel quòd homines Deos nullos esse credant: vel si int, negligere ipsos rerum humanarum curàam, nec. gratia tangi, nec ira, nec sibi exhibere ne gatium, hec alijs, vt Epicurus dicebat: xelAenique, f& sint Dij,& rerum hu- manarum curam gerant,& eleribus irascantur; posse tamen eos vel exigua placariwictima, vt iram remittant,& pœnæ gratiam fa- ciant. Quod ille vir grauiss.& sapientissimus ait de periurio, ne pu- temus id periurij solius esse proprium. Omnia flagitia, omnia sce- Jera ex hoc fonte promanant, quod fatuus& impius in corde suo dicit, Non est DEN: Non videt nos Altissimus: Quandoad mewe- niet? vt seriptura passimdoquitur,& Iuuenal is quoq; Sat ya. Rectè igitur atque ordine Legislatores nostri fundamentùm hoc Reip.& Legum suarum posuerunt, vt qui scirent, non tam humanis imperijs ac legibus Rempuh. contineri, quàm diuinæ ltionisanetu. Et hæc de Proœmijs eorum breuiter referre visum est, eum qui- dem multò plura possem. Nunc ad ipsa legum capita venio:& pri-

mum Charondæ. Ex quib. cum nonnulla sint cum alijs legislatorib.

3 Comm