0 den: 10 quam
Aung Fun
ro docet! abu Alm Nu 40 1 0 mucte, i enn Fnenus eg quentius E m0 Halca Well. dutius, gf Leah 0 modo d Rü
15 Io el i 53 * I ee abe
Reale 0 ds di, vii Ark
Oiphanio O deck guandom Fre bon
mom Aud
1 1. ibm: Unt 1 a g urc obig Putten 0cttinr l 88 mant eleckases J K bull 80 Atisque,] Moba mounfe; 5 0 ö
1„ 1
uis etotn e
8 MN
ent el
im vide WLan
f A
41* 5. 10
f ru
er 4
„ 1 0
14 Oe
gel p. el
—.
um fad Wefen
cum, fall 1
4984 0 14 7
eln* 1 9 1
4 F MIM
Aristotele It he
fog coidp agemus. Ad Zaleucum propero. Hunc igitur Locris Epi- zephyrijs leges tulisse auctores vno ore testantur. In Locris enim Epizephyrijs(qui sunt populi Magnæ Græciæ, diuersià Locris O- puntijs,& qui fuerunt tertij? nobili ortus est prosapia, si Diodoro Siculo credimus. nam Suidas nescio ex quo auctore annotauit, seruum& pastorem initio fuisse: postea verò libertate donatum, li- beraliter& accuratè institutum, in tantum virum suæque princi- pem ciuitatis euasisse. Ex qua discrepantia de Zaleuco occasionem fortalse arripuit Timæus(historicus, qui quod omnia abalijs tra- dita morbo quodam animi carperet, eναο dictus est) vt nul- lum vmquam fuisse Zaleucum scriberet. Verùm Timæi iam olim explosa est opinio, vt videre est apud Ciceronem 2. De Legibus,& Epist. 1. lib. 6. ad Attic. Eum quidam vnà cum Lycurgo Spartanq, Thaleti(qui sapientissimus inter vii. habitus fuit) operam dedisse voluerunt. Sed horum νσοον,, d Aristoteles d. lib. 2. Polit. prope finem, ex temporis ratione malè ipsis subducta natam refellit. Ly-
curgum enim ante Romam conditam vixisse, Cicero quoqʒ testis est
Tuscul.. Zaleucus verò rege Tullo Hostilio floruit,(vt auctor est B. Hierony. in Chron. Eusebij:) Charondas paulo pòst: Thales de- niqʒ rege Seruio. Vnde perspicuum fit, temporum valdè imperitos fuille, qui Zaleucum Thaletis fecerunt discipulũ. At Diodorus Si- culus, bonus in primis auctor, lib. 12. discipulum eum Pythagoræa fuisse scribit: Idemque Suida confirmat. Cum autem gratia& au- ctoritate plurimum apud suos populares valeret, electus ab ipsis legiflator, nouam prorsus& alijs inusitatam Legum descriptionem instituit, initio à Pijs immortalibus facto: quam tamen rationem postea multi magniq; auctores secuti sunt, vt Plato, vt Numa Pom- pilius, vt Cicero. Sed hic illud memorabile est, quod ex Aristotelis Repub. Locrorum refert Clemens Alexandrinus, eum Locris suis dicere solitum, à Minerua se leges, quas ipsis ferret, accepisse: quod & alios, vt Lycurgum, qui Lacedæmonijs; Minoëm, qui Cretensi- bus; Numam, qui Rom. leges constitugrunt, factitasse legimus, ni- mirum vt Leges suæ ad pEOS auctores relatæ, facilius ad animos hominum descenderent(vt loquitur Liuius) maioremꝗ ue apud ci- ues auctoritatem haberent. Et sunt reuera leges HH αννπ A, dligop, vt ex Demosthene contra Aristogitonem Marcianus IC. refert l. 2. D. de Legibus. 8 8. Ad Zaleucum& Charondam communiter pertinet, quod
0
leges præscripsilse. De morte eius infra commodiore loco post vo-


