erſonaliter pro. 3atinc. er liters „tüm quiainco us ad queſpeca Kmultumiinter. n non. Bar.&po ferd. obl. dumdt opoſitũ delegz manqdauife,&d gs aürfiferüt hi bonaß iſ, here.&autho8i- licui compertns 2. de pad. Dr. nandatum ſecis a glo. inline ſuit, ſi quis dica decem,&tudi iemptionem& di nu. 15. quiin-

notare defideri-

leoq; Rip. ind

nvellem deſide.

ponit hine hak lle dicitur man- ſci, ſicq́; vult; gat, non dica- admonendof- nõ dicitur aguo tur exſolo con S0 monnit, de tu nen monitio cô-

hortando fquis

cde infa. nec ſan 1. deproxene. nonremuneran,

(onſium II. 4

& licet illud optaſſet, præcipuè cum ex ſolo de-

ſiderio puniri quiſquam non poſsit. l. cogitatio nis de pœ. Accedat ꝙ verba illa, Io voria che'l mi

fuſſe leuato dinanzi da gl' occhi,& che fuſſe morto, non

important neceſſariò deſideriũ homicidij, cùm pPoſsint denotare deſiderium mortis non vio- lentæ,& ꝙ mediante naturali morte ſocer tol-

7 leretur, X ita in dubio ſunt interpretanda. l. meritò pro ſo. quod deſideriũ nullo modo in-

ferre põt mandatũ occidẽdi,& cùm verba poſ-

lenta, ſtari debet interpretationi ipſius, Bald. in I.l. nu. 13. vbi Iaſ. nu. 24. C. de ſer. fug.& ex prædi- ctis apparet non obſtare id, quod ſcripſit Bar. in

1. ſi quis mihi bona.§. pater filio de acqu. hæred.

Tuùm quia in caſu Bart. verba erant imperatiua,

& relata ad eum qui erat facturus, Tùm quia in rep̃ſenti verba poſſunt aliud importare quam

mortem violẽtam. Iaſ. in l.. nu. 31. C. de ſer. fug. Et dato ꝙ ex propoſita confeſsione oriri poſ- ſent præſumptiones mandati, hæ tamen non ſufficerent ad condemnationem, cùm nemo

8 ex ſuſpicionib. damnari debeat. l. abſentem.

§. I. de pœ. maximè in re præſenti attenta quali- tate perſonæ, ſed ad plus facerent indiciũ ad tor turã, ſi verum eſt id, quod in fortiorib. terminis tradidit Caſtr. in l. i. nu. 4. C. de hijs quib. vt in- dig. quod indiciũ eſſet per torturã purgatum. Sed& vbi mandatum aliquod fuiſſet inductũ, illud tacitè& expreſsè reuocatum videtur, nam conſtat poſt verba, de quib. in confeſsione Vio

lantam& ſocerũ optimè reconciliatos,& Vio-

lantam dixiſſe Iloanni Antonio præſenti, quòd valdè amabat ſocerum,& illi optabat longam

vitam,& qui offenderet ſocerum, offenderet ipſam. Inno. autem in c. ad audientiam. nu. 3. de

homic.ſcripſit in eo, qui mandat fieri homici- dium, pro ſe videtur ſufficere, ſi contrariũ man dauit, vel ſi pacem iniret cum occidendo, vel a-

liam amicitiam contraheret, ſciẽte eo, cui mã-

datum erat de occidẽdo,& aſsignat rationem, quia quando mandato alterius,& pro alio tan- t˙m fighat homicidium videtur ꝙ contrario mandato, vel contraria voluntate oſtenſa debe

at ab homicidio abſtinere, comprobat Bart. in J. non ſolùm.§. ſi mandato de iniur. nu.:12. Neq; Violanta dam nari poſſe videtur ex eo, quòd de dir pecunias Ioanni Ant. vt abiret,& in manib. officialium non incideret, nam id videtur fe-

ciſſe cauſa redimendæ ſuæ vexationis. Bal. in§.

iniuria. nu. 15. de pa. iur. fir. Etenim facilè potu-

iſſet vexari, vbi Ioan. Anto. detentus dixiſſet oc-

cidiſſe Iulium, vt rem gratam faceret Violantę.

Et ſi qua ſuſpicio vel indicium traditione pecu- niarum reſuitauit, illud fuit per torturam pur-

gatum. Neq; obſtat id, quod per illũ tex. dixit

Bal. in †l. ſerui. C. de adult. eum ſ. qui vult pro- bare, ꝙ redemit ſuam vexationem, teneri pro- bare dico ſ.aduerſarij potentiam,& innocen-

tiam ſuam, nam tex. in d. l. ſerui,& Bald. loqui-

tur, vbi is qui dedit pecuniam, repetit, quaſi il-

lam dederit cauſa redimendi vexationem, vbi autem non agitur de repetitione pecuniarum,

16 Aetus quiſe⸗

ſed de puniendo eo, qui dedit, non præſumitur tex. pecuniam traditam ob captandam impu- nitatem, imò requirit⸗vt id conſtet aliter, dum dicit, ſiverò conſtiterit corrupti matrimonij, &c. Ideoq́; non requiritur probatio innocen- tiæ& potentiæ aduerſarij, ſaltem alio non appa rente, quam traditione pecuniarum,& ſiex a-

liquibus dictis vel factis pôſt præſumi poſſet,;

Violantæ placuiſſet mors ſoceri, non tamen in-

10 ducta fuiſſet ratihabitio, quæ non inducitur, ſint interpretari de morte violenta& non vio-

etiam quòd quis expreſsè lætetur ob homici- dium, Glofl.& Bart. in l. prima.§. ſed& ſi cum

quis. de vi& vi armat. SA V R. A, AA V ENEA. 1 Animus cognoſcitur ex verbirs. 2 Ea qua incontinenti fiunt, videntur ineſſe. 3 Homicidioin re dubia quis preæſumitur adfuiſſe casnalittttrtrter. 4 Reconciliatio licet non tollat praſamtionem mali animi, id tamén procedit in reconciliatione ſo- lum de recenti facta.9*

8

Taeſtes plures Jingulares en probane qudm

Vins. 6 Teſtis contrarius aſſertioni partis producentis no probat, imo non admittitur aliqua concordia, vbi dictum partis& teſtis contrariantur. 7 Taeſtus deponens per verbum, mihi viſum fuit, non

robat. 8 Teſtis varins velſhibimet contrarius non probat. 9 Salutare qui non ſunt ſoliti ſinon ſalutant, inden; oritur inimicitiæ, vel mali anami ſuſpicio. 10 Snei⸗ qui probatur olim fniſſe, praſumitur& Hodté. 3 3

Terurenpeoeiks en Da feu vihu,v6

nem mali animi..

„

12 Teßtis deponens quòd aliquis non ibat ſolus, habes

incluſam negatiuam,& ideò vt probet, deber aicere quod non potuiſſet ire ſolus, quin ipſe vi- Aſes G fäuu⸗shhtht. 13 Teſtib. deponenttb, ſuper mera afirmatiua ma- gis creditur, ꝗ deponentibus, ſuper negatiun. 14 Propoſitum ab initio præſumitur tale fuiſſe ſicuti poſtea fecerunt. 3

15 Euentus conſideratio inducit manifeſtißimam

probationcm. duitur, declarat, quali⸗ fuerit ani- mus præcedens. 4 17 Occidéedi animum non praſumitur habuiſſe, nes renetur de occiſo, qui habens roncam in mani- bus peroutit cum caloe& ocoidit.

18 Indicia multa cum ſunt pro aliquo, contra illuns indicia debent eſſe multum vrgentia, vt ſupe- rent ea, quæ faciunt pro eo.

19 Teſtis Jui continuam conuerſationem cum ac- cuſatoribus habet, repellitur à teſtimonio.

20 Teßtis vnus d eponens ſuper indicio, nullam pro-

Latiouem indicij facit, niſi adhnt quo teſtes. 21 Teſtis vnus deponensſuper facto facit indicium, hi ſir omni exceptione maior. 3

22 Teſtis Aicens aliqué fuiſſe preæſentem, hilleneger

praſentiã corporalem primu teſtis non probat.

Bö 2 ALLE-