2

Petri Ant. Ang. in mat. crim. b

ALLEGATIONES Pro Carcerato.

H Allauicinus in caſu manifeſto li- berationis exiſtit, Nam lurecon. in I. aut facta.§.j.de pœn. dixit, de- licta ſeptem modis conſideräda,

8 cauſa, perſona, loco, tẽpore, qua- litate, quantitate& euentu, quorum quodcun- que conſideremus, ſemper oriuntur præſum- tiones, nullum in præſenti caſu animum delibe ratum occidendi adfuiſſe Et primò, cauſa vide- tur fuiſſe controuerſia de eundo loco ſuperio- ri viæ, vt plures teſtes deponunt, aſſerentes fra- trem Pallauicini dixiſſe in rixa, Tu mi voleui tu- ore la ſtrada,& ex verbis cognoſcitur ani- mus. j.labeo.§. Id Tubero. de ſuppell. leg.& nul-

—

lum eſt maius mentis teſtimonium, quàm qua

litas expreſſa verborum, Bald. inl. generaliter in prin. C. de non nu. pecu.& cum f ea quæ in- continenti fiunt, videantur ineſſe. I. lecta. ff. ſi cer. pet.& priùs actum videatur, quod inconti-

4

8

cordia, vbi dictũ partis& teſtis contrariantur. Bart. inl. 2..creditũ. nu. 8. ſi cert. pet. Abb. in c.

7 cum Tu. nu. 4. ver. aduerte tamen de teſt. †.& pri

mus loquitur per verbum mihi viſum fuit, quo

caſu teſtis non probat, latè per laſ. in rub. de iu-

reiur. nu. 5. Item eſt ſibi ipſi contrarius, quia pri mò loquutus eſt in plurali numero, deinde in-

3 terrogatus dixit, che non'accorſe ſe non d vno, † Te-

ſtis autem varius, vel ſibimet contrarius, non probat. l. eos de fal.& licet deponãt de viſu quò ad toruum aſpectum, tamẽ quòd hi fuerint fra- tres, deponunt de auditu à Bellingerio,& ſicuti Bellingerio non creditur l.omnibus C. de teſti. ita nec teſtib. de auditu à Bellingerio deponen- tibus,& precipuè in præſenti caſu, quo Bellin- gerius contrariũ dicit, Primus quoq; dicit incõ

patibilia ſcilicet quòd non cognoſcit d. fratres, X deinde quòd d, fratres nõ ſalutabant Bellin

geriũ, quod nemo poteſtatteſtari, qui perſonas non cognoſcat,& licet Tertius dicat, quòd illi non ſalutabant Bellingerium, cùm tamẽ dicat,

qꝙ nec ante vulneratum patrem ſoliti erant ſa-

nenti poſteà ſubſequutum eſt.c.officij ibi not. 9 lutare, † nulla oritur inimicitiæ, vel mali animi

Bald. nu. 2. de Elect. nulla videtur eſſe differen-

tia, an eiusmodi verba probent præceſsiſſe ri-

xam, an verò in ipſa rixa vel incontinenti pòſt

fuiſſe prolata,& eò magis cùm nulla alia ſuffi-

ſuſpicio. Abb. in c. repellantur de accuſat. nu. 2.

in fi. Idem ſuadetur ſi perſonam Pallauicini cõ-

ſideremus, quem ex teſtib. apparet fuiſſe& eſſe iuuenem morigeratum,& non ſolitum rixari,

ciens probetur fuĩſſe cauſa,& nemo præſuma- 10 nec quenquam offendere. † Nam qui probatur

tur velle quenquam abſq; cauſa offendere. Ideò T in re dubia quis præſumitur adfuiſſe homici- dio cauſaliter. Feli. in c. ſicut dignũ nu. 6. in fin. de homici. Nec obſtat allegata inimicitia inter fratres& Bellingeriũ, ex eo quòd Bellingerius vulnerauerat patré fratrum, nam Bellingerius

fatetur nullam amplius fuiſſe inimicitiam,& ex

actis conſtat, quòd per decem annos ante facta fuerat pax. Ité quòd tempore vulneris Pallaui- cinus erat ætatis annorum octo vel circa, Hiero nymus verò annorum tredecim vel circa, adeò

olim fuiſſe bonus, præſumitur& hodie bonus. l. non 06s.§. à barbaris de re mil. Gand. in tract.

malef. in ritu. de præſumpt nu. 4. Quod confir-

matur ex numero perſonarum Pallauicini& ſo ciorum, qui erant quatuor ſolum,& ex nume- ro ſociorũ Bellingerij, cum quo aderãt quinq; viri ſtrenui,& præſumendũ non eſt quatuor fe- ciſſe inſultũ animo occidendi in ſex viros ſtre- nuos. Idem& multò magis præſumitur ex loco & tempore, nempe in eccleſia, in die feſto, hora miſſarum, qua maxima gentiũ multitudo ſolet

quòd non potuerunt reuocare tunc ad animũ, ui adeſſe, f nam ſicuti locus& tempus ſuſpectum,

imò nec recordari iniuriam factam patri,& eò magis cùm vulnus illatũ patri eſſet leue,& cùm ſi reuocaſſent ad animũ, nõ permiſiſſent facere pacem, qua non facta Bellingerius ad triremes

4 fuiſſet tranſmiſſus,& licet † reconciliatio non

tollat præſumtionem mali animi, id tamen pro cedit in reconciliatione ſolùm de recẽti facta. Bal. in Margar. in ver. teſtis inimicus. Non etiã obſtant dicta teſtium poſt conſtitutũ Pallauici num examinatorũ, licet enim conentur proba re fratres aſpexiſſe quandoq; toruis oculis Bel- lingerium, nihil tamen probant; nam quilibet eſt ſingularis, deponunt enim de diuerſo loco,

& plures †teſtes ſingulares minus ꝓbant quam

quo quis fuit viſus, vel delictum commiſſum fu

it, faciunt præſumtionem mali animi, Gand. in

tract. malef. in tit. de præſum,& ind. indub. nu.

I1. Ita& locus& tempus quib. quis vulnerauit,

non aptũ occidendo homini, inducere debeat præſumtionem boni animi,& ꝙ vulneratus nõ fecerit animo occidendi,& eò magis vrgere de bent prædicta, cùm ex proceſſu appareat, quòd Pallauicinus& ſocij potuiſſent inuenire,& quã doq; inuenerunt Bellingerium pauciorib. per- ſonis aſſociatũ,& loco& tempore-magis aptis ad occidendum:& licet accuſantes conati fue- rint probare ꝙ Bellingerius iret aſſociatus trib. vel quatuor, probatio tamen eorum nihilrele-

vnus, Bald. in l. iuſiurandi. nu. 4. C. de teſt.& nõ 12 uat: Nam illa aſſertio ꝙ Bellingerius ibat aſſo

recordantur de tempore,& ideò probationem aliquam non faciunt ſecundum conſtitutiones huius dominij in tit. de probat.O.fi.& ſunt con- trarij dicto Bellingerij, qui dicit, ꝙ milliens ha- buit obuiam dictos fratres,& mai mi hanna fatto vna cattiua chira ne atto alcuno de offendermi. Teſtis Tautem contrarius aſſertioni partis producen- tis non probat, imò non admittitur aliquacon

ciatus, habet incluſam negatiuam. ſ. quòd non

ibat ſolus,& ideò teſtis ſuper ea deponens ad

hoc vt probet, debet dicere, ꝙ non potuiſſet ire ſolus vel abſq; ſocietate, quin ipſe vidiſſet& ſci- uiſſet. Inno. in c. cum eccleſ. nu. 6. ver. negantẽ. Abb. nu. 20. verſi. ex quo ero. Imo nu. 12. de cau- ſa poſſeſsionis. Bald. in l. cum hi nihil de tran- ſact.& alij relati per Dec. in c. tertio loco nuep

b 4

2* 3

1

16

—