—, 6 2

———

— ⅓⅓ ——

85. 3 8 .— —— g———— —õ——— ͦõ————

———

Petri Ant. enh in mat. crim.

6 euntes. Barlin d. tract.i in 74 par. nu.. Et fpriui- legium conceſſum biſanis continet eos, qui vel originem, veldomicilium Piſis habent, vt latè ſcripſit Dec. conl. 332. Ex quibus concludivide- tur, Cremonenſem, qui iam decem annis ela-

Pfſis contraxit domicilium in agro Placentino, Kin eoonera ſubijt, comprehendiin generali

Principis indulgentia Placentinis conceſſa,& 7 eò magis, cùm f vbi quis habet duo domicilia,

vnum ratione originis, aliud ratione incolatus, conſideretur potiùs laçus incolatus in his, in quibus perſona eſt in conſideratione. Alexan.

conſi 16 nu. z. in prin. CA SV S INX.

Violanta ſuſpecta, ꝙ mandauiſſet lulium

ſocerum occidi, fuit carcerata, corã Iudice con- feſſa eſt, cùm Socer ſuſpicaretur adulterũ fuiſſe

in ipſius Violantæ cubiculo,& aufugiſſe, valde

iratum fuiſſe contra illã, paucis dieb. pòſt cùm Violanta eſſet triſtis in domo, ſuperueniſſe Io. Antonium qui illami interrogauit, quare eſſet

triſtis, ipſamꝗq; reſpondiſſe: Sono di mala voglia per

queſto vecc hio, Io non vederò mail hora che ſi mi leui di- nænti à gli oechi, lo vorria che mi fuße leuato dinanti à

gli occhi,& che fuſſe morto. Illinc ad quatuor dies oeciſum fuiſſe noctu Iulium,& ſtatim Io. Anto-

niuam dixiſſe Violantæ ipſum fuiſſe occiſorem Julij, idq́; feciſſe vt rem gratam faceret Violan-

tœ,& ob verba quæ illa ſibi dixerat,& exinde

ipſam quandoq; dediſſe pecuniam Io. Antonio vt abiret.& in manibus iuſtitiæ non incideret. VlItra prædictam confeſsionem adſunt nonnul la indicia, ꝙ Violätæ placuerit mors ſoceri. Bis fuit torta cum proteſtatione tamen, quòd ipſa

non torquebatur ſuper confeſſatis& probatis.

In tormentis perſeuerauit,& ſe innocentem mortis Soceri aſſeruit. Pro eius defenſiõe inter alia fuit probatũ, ꝙ poſt verba prædictaverſus

Io. Anton. prolata, Violanta& Socer optimè re

conciliati fuerunt,& pręſente Ioanne Antonio

manifeſtiſsima ſigna reconciliationis demon- ſtrarunt,& ꝓ Violanta dixit præſente lo. Anto. audiente& intelligente, quòd ipſa valdè ama- bat Socerum, illiq; Iongam optabat vitam,&

qui offenderet Socerum, offenderet ipſam.

Qurritur ſtantibus prædictis, an Violanta

coudemnari Poſsit, quaſ i mandauerit Locerune occidi. S V M A R I TV M.

Mandatum quando mducatur per verbum volo,

optime exponitur.

2 Iuſſus& authoritas longè differunt.

3 Tuteleæ aghiteo inducitur ex ſolo conſenſu.

4 Mandaniſſe quis non dicitur hortando.

3 Pater vel dominus nôt enetur ad pecunta mutnua- täã filio vel ſeruo, etiäãſiillos per epiſtolas comen- darint, niſi ſpecialiter ab i⁸ fuerit Poſtzalatu, vr pecuniam creditor prsſtarer filiove! ſeruo.

6 Puniri Jnlſquam non potest ex ſolo deſiderio.

V. erbain dubio ic interpretaii debeut, vt ewite-

tur delittum. 8 Damnari nemo debet ex ſuſpicionibus. 5. L n C. e adaſter dntelectus

10 Ratihalbitio non inducitur, etiam qusd; Jeu err- M

Preſze latetur ob homicidium.

verba referuntur ad perſonam, quæ eſt factura, vt volo te gerere negotia mea. Bart. in d. L.i. nã ſi

quis dixerit, volo geri negotia mea, non expri- mendo per quem, non poteft dici contractum mandatum, ſicuti& ſi dixerit, fatisfiet tibi, nec

exprimat per quẽ, nulla contrahitur obligatio.

Auth. ſi quando. C. de conſt. pecu.& licet Car- rer in ſua practi. cri.§. circa. nu. 40. dixerit man-

datũ induci etiã per verba imperſonaliter pro-

lata, tamen tex. quem ipſe allegat inc. ex literis

de exceſſ.prælat. id non probat, tum quia in eo tex. præceſſerat interrogatio eius ad quèẽ ſecta

bat iudicare petentis conſiliũ,& multum inter⸗ eſt an præcedat interrogatio, an non. Bar.& po

ſteriores inl.) Sſquis na de verb. obl. dum de clarant tex. in l. bamphilo:. propoſitũ de leg. 3. Tuùm quia text. non vult ipſum mandauiſſe, fed

authoritaté ſuã præſtitiſſe, longè aũt † differũt

iuſſus& authoritas. l. ſi quis mihi bona.. iuſſũ, vbi tradunt Bar.& laſ. de acqu. hære.& authori-

tas propriè videtur aſſenſus alicui comperens

ratione officij publ ici, Abb. in c. 2. de pact. Præ- tereà& ſi verbũ volo inducat mandatum, ſecùs tamen videtur in verbo vellẽ, nam glo. in l. in e- mentis. C. de contr. empt. cenſuit, ſi quis dicat,

vellẽé vendere tibi hanc rem pro decem,& tu di

cas, ego vellẽ emere, non induci emptionem& venditionem comprobat Bal. ibi nu. 15. qui in-

quit, verbum vellem potiùs denotare deſideri- um, quàm actum perfectum Ideoq; Rip. in d.k

1§. ſi quis ita. nu. S. dixit, verbum vellem deſide- ratiuum futuri temporis nõ diſponit᷑ hinc Bal- in l. I. nu 10. C. de ſer. fug. dixit, ille dicitur man-

dare, qui rogando optat ſe vleiſei, ſicq́; vult ꝙ

ille, qui lolum optat,& non rogat, non dica- tur mandare. Ad hæc, ſipater admonendo f- lium, vt diligenter tutelã gerat, nõ dicitur agno uiſſe turelã quæ fagnitio inducitur ex ſolo con ſenſu. l. ſi filius. iuncta gl. in verbo monuit, de tu te. l. ſi ſerui de neg. geſt. quæ tamen monitio cõ-

4 tinet expreſſum deſi derium& hortando †quis

nõ dicitur mandauiſſe I. ob hæc de infa. nec lan dando nomen futuri debãtoris. 1.2. de proxene. neg; commendando. l. ſi verô non remuneran.

§.cùm quidã mand. multò minùs deſiderando, quis dici poteſt illud mandauiſſe, cùm magis

monſtrare defideriü, quàm mandare videatur.

d. l. 2. de proxenet.& ſi pater vel dominus non tenetur ad pecuniam mutnatã filio, vel ſeruo, etiam quòd illos epiſtolis commendarint, niſi ſpecialiter ab hijs fuerit poſtulatum, vt pecuni- am ereditor pręſtaret filio vel ſeruo. fi. C. qunòd cum eo non etiam Violanta teneri debet de ho micidio, quòd ſpecialiter fieri non mandauit;

licet

.

X verbis contentis in confeſsione 0 Violantæ, nullo Iure dici poſſe vi- 3 A detur, illam mandauiſſe Ioa. An- tonio, vt occideret Socerum, licet Kenim † mandatum per quæcunq; verba idonea.& inter alia, per verbum volo, in- ducatur l.. mand id tamen intelligitur, quãdo

BS2=·——.

———