Caainreiee

Sred Leene,

Wern

8 totien

4 nas agaſaat *.

an

*

n nun cl. * 4

Er ſu ermm me 4Ahmupreimh. mne utmum mu 144 Hwertum er er & u n Nra r. t Aferes en ncia erate zurrts urttet

f.

nngaru Ne a.

4

s NS.

fer bt nis†um. In Cir 4 mne irn cjjodi-. A 436 anteiic

enta.

rn trun fatc 4 icrdd. 3 4 ger. 1 erbtca 4 mcut 4 N. rerHEe,

N

bere deber, vt hoc S.& l. Iulianus. 5. penult.& fi. D. ad er- hib. Cauſſæ adpellatione contineri Impe. ait c. odh ha- piturus eſſet, ſi cùàm primùm ad exhibendum egiſſet, res exhibita fuiſſet. que verba ex Gaio accepit I. 20. D. de rei vindica. quibus adiutus putem hic legendum, Omne, non Eam Can emechtam lectionem cõfirmat hic Theophilus

resip A⁵oxalasia wärla raοa.&c. Cauſſæ verbum gene-

rale eſt& variè accipi docui lib. 3. Theſauri. Eius autem rationem tum habendam ait Imp. noſter, ſi cùm primùm egiſſet&c. Agere verbum generale eſſe hoc Marcialis te- traſticho ſignificatur. b Semper agis cauſſas,& res agis, Attale, ſemper, Eſt non eſt, quod agas, Attale, ſemper agis. Si res& cauſiæ deſint agis, Attale mulas, Attale ne quod agas, deſit agas animaun

At hic agere eum dicimus, qut iudicium accipit„hoc

eſt, litem cõteſtatur. quod vt ita accipiam multa ſunt ar-

gumento. Primum quod verſu proximo de fructibus di-

xit Imperator-& quod de cauſſæ reſtituenda ſcribit Ga- ius l. 206.D. de rei vindica. Cauſſæ etiam adpellatio ad V- ſucapionem pertinet iuſta lmper. noſtri interpretatione. Commodum enim, vtiléve eſt rem exhiberi petitam vſu non capi. Quo fit, vt,&re vſu capta, poſſeſſorem nihilomi nuscõdẽnandũ Imperator iubeat hoc loco, quod elegãter

explicat Theophilus. Tu illum videto. Porrò quæ de fru-

ctibus dicta ſunt, hic intelligenda putem. Sed addes cos atempore litis conteſtatæ ad ſententiam definitiuam vſ- b. amy-. que reſtituendos, quod& Azo,& Angelus hic obſeruant: & No in Summa. C. ad exhibé. Quod autem interlitem conteſtatam,& ſententiam interuenit, medium tempus rectè adpellat luſtinianus. Nam initium iudicij eſt ipſa litis conteſtatio Nouella. Gο. s. illud. idque latè docui lib. Forenſ:diſpoſitionis 1. Finis, ſententia d. S. illud.& I.. D. de re iudic. Vnde medium tempus adpellat VIpianus l. ſi libertinus. D. de colluſ.deteg. quod eſt inter principiũ, & finem actus. Quiad exhibendũ actione cõuenitur, ſi ne et in præſenti exhibere ſi poſſe, ei tẽpus exhibendi cauſ- Kindklgent iudex, modo caueat ſe reſtitut arum. res i ſa 10

6

&vis effectùſque actionis ad exhibendum admonent

legendum, exhibiturum: tamerſi lectionem excuſam con

ſrmet hic Theophilus. meam tamen lectionem adiuuant verba ſequentia adexhibendum in præſenti&c. Quò d ſi igitur neque caueat, neque exhibeat inid, quod intereſt,

condemnandum Imp. noſterait. Id, quod intereſt, acci-

piendum putat Angelus hic quia res non fuit exhibita, non quia nontota res: Quia, ait, in tota re nõ intereſt ſua cuius ſententia iuuaturl. Iulianus.s. fin. D. ad exhib. quod ait intereſt, tempore litis conteſtatæ accipe,& ita Theo-

Pbilus Os& ouaſaο&ε⁸α, οσεσρν οꝓe udaMiεοʃουσνι dε as-οp tge⸗

Aαιτ⁸—ναμρααο σ οuᷣſa o&d ud,avaαᷣ 7Tb π‿ά ◻ετ. Con tumax autem per in litem iuſiurandum condemnandus eſt, iudice quantitatem taxante, quod VIpianus refert J.

3.§. z. D. ad exhib. at que ita explicat hic Accurſius, cuius

ſententiam probat Angelus hic.

Si familiæ erciſcundæ actum ſit, ſingulas res ſingulis heredibus adiudicare debet,& ſi in alterius perſona prægrauare videatur ad

iudicatio, debet hunc inuicem coheredi

certa pecunia(ſicut iam dictum eſt)condem nare: eo quoque nomine coheredi quiſque ſuo condemnandus eſt, quòd ſolus fructus hereditarij fundi percepit, aut rem heredita riam corrupit, aut conſumpſit, quæ quidem ſimiliter inter plures quoque quàm duos co heredes ſubſequuntur. Eadem interueniunt & ſicommuni diuidũdo de pluribus rebus

6

DEI OEREICIOIVDICIS.

*

208 actum ſit. quòd ſi de vna re, veluti de fundo

ſi quidem ille fundus commodè regionibus

diuiſionem recipiat, partes cius ſingulis ad-

iudicare debet,& ſi VIIUS Pars Pregrauare vi

debitur, is inuicem certa pecunia alteri con . 1„*.. 7. demnandus eſt. Quòd ſicommodè diuidi non poſſit, vel ſi homo fortè, aut mulus erit quo de actum ſit, tunc totus vni adiudican- dus eſt,& is inuicẽ alteri certa pecunia con- gemnandus ceeck. 5 Scribit eleganter Papinianus l. cùm pater.§. dulciſsi- mus. D. de leg. ⁊. communionis materiâ diſcordias pro- pinquorum excitari ſolere, idque potiſsimum inter fra- tres idque his verſibus expreſsit diuinus Homerus O-

3

Ir k9ip A2u ‿† a*εανeεασ(π οw οσν ehunep.

Vt meritò dixerit ille,

Jfratrum concordia rara. Eiuſmodi diſcordiis vt viam præcluderent veteres iuris auctores, familiæ erciſcundæ iudicium induxéere, in quo iudicis officio incumbit ſingulas res ſingulis heredibus

adiudicare. adiudicatione autem prægrauatis certam pe

cuniam præſtare iudex iubeat, quod& ſuperius Impe. no- ſter dixerat.. quædam. de actio.& lulianoplacuit l. Mæ-

uius.§. 2-D. famil. erciſc. Eò verò penſitatio pertinet, vt ę-

qualitas ſeruerur quam obſeruandam docuit Xenophon

lib. z. Cyri pædiæ. Familiam inter coheredes diuidédam

iubet lex X II. Tabul.his verbis: S= PEVRIBVS HR- REDITAS IVRE DEIATA SIT, ArQyR HI à coMMv NIONR DISCHRDERR VOLENT„ EAMI- LIAE HRCISCVNDAE IVDICIOINTERREHOS RRS HEREDITARIAE DIVIDVNTVR. Hinc familiæ er- ciſcundæ actionem profectam Gaius ſcribit I.. D. famil. erciſcundæ. quã aduerſus coheredes experiundi ius eſſe di uus Antoninus conſtituit l. z. C. eo. Familiam qui hoclo- co accipere debeamus, docui ſuprà lib.. Thefauri in di- (tione Familia. Eadem obſeruandain communi diuidun do actione. Planè quod diuidi non poteſt, vni adiudican dum ſcribit Imper.ſed eo, quo, hic loquitur modo. Vtri autem adindicanda res ſit, Imperator, nõ expreſsit, quod neque Theophilus neque Accurſius, neque Angelus, ne-

queßaldus obſeruarunt. Equidem ei adiudicandum pu-

tem, cui ſors tulerit ex Imp. noſtri ſententia l. ſin. in prin. C. comm. de legat. Nam& in hereditatibus ſortiri, ſi con trouerſum eſſet, iubet lex Solonia apud Demoſthenem M Feε. Iaαᷣeεαιαασςν.KXugcl aXSOpé. quod& Homeri tefli monio iuuatur Oluar. Ei diᷣο Adess ro1 Hlen 1Aεααμ‿m2ο Hlεᷣ Vr d d AYsS KAd orfo. A F*ααφ. 1 Iudiciumn pro actione ſumtur. 2 In hoc ſingulæ res ſingulis heredibus adiudicande. 3 Adiudicationis neceſſitas incumbit. 4, Aaindicationi inæqualitas certa pecunia cempenſatur. 5 ̃stimatio igitur certa eſſe ebet. 6 Ergoaqualitas inter cohe redes eſſe debet. 7 Incqualitas nonitem. alioquin natura accuſaretur l. maximum vitium C.de lib prateritis. b— 8 Frulus corrunnpens, aut conſumens coheredibus condemnnancdus. 9 Idern,& ſi altud damnum dederit. 10 Prægrauatur cui aqua pars adiundicata non eſt. 11 Non ſoliun inter duos ſed& inter plures redditur hoc indicinm. 12 Famil. erciſ.& commani dinid. attiones eodem iure cenſentur. 13 Nontamum pluriumi ſed& vnins commumi aiuidurdo agitur-

14 Partes ſi diusduæ ſint, ſingulis quibus communis res eſt, adidi-

cantur. 15 Granatopenſitatione ſubueniendum. 16 Cos