DE OEEFEICIO IVDICIS.

tetur prædo eſt, quem malæ fidei poſſeſſorem Theophilus hic adpellat. quo in genere fructus quos ſuà culpà non perceperit reſtituere iubendus eſt. quod& veteribus pla- cuit. Idem iuris eſt in eo, qui fructus dolo non percepit, idque Paulus ait l.33. D. de rei vindica. Sed enim mala fi- de poſſeſſorem, fructibus extantibus, rei vindicatione, conſumptis, condictione conuentum reſtitutioni parere compelli debere Diocletianus,& Maximianus reſcripſe runt l.3. C. de condict. ex lege. quod Vlpiano antè placuit J. ſi pignore. ⁊2. D. de pigno. actio. Quid, ſi ſine culpa non percepit? Prædo ſemper in culpa eſt: Prædones(quod ad inſtitutumn noſtrum adtinet) adpellat VIpianus l. 25.§. 1⸗ D. de hered. petit. eos, qui cùm ſcirẽét bona ad ſe non per- tinere, inuaſerunt: idque ex§ C. ſententia. Prędo etiam rectè dicetur, qui nullam cauſſam poſſeſsionis dicere po teſt, eodem VIpiano auctore I.13. iuncta I. pen. D. de petit. hered. Iniuſtus igitur& mala fide poſfeſſor, prædo cen- ſendus eſt ex eiuſdem Vlpiani ſententia 1l. 22.§.. D. de pi gno- actio. Planè ſi bona fide poſſeſſor ſit, neque cõſum ptorum, neque non perceptorum habendã rationem pla- cuit Imp. noſtro hic. Condici tamen ab eo poſſe(quia ſi- ne cauſſa apud eum ſint)ſcribit Accurſias hoc loco. Cui rei argumento eſt, quod Ceiſus ſcribit l. 32. D. ſi cert. pet. hoc enim æquitas fuadet: Aſolo ſeparatos fructus eius eſſe Bartolus putat in l. antepen. D. de rei vindi. ſuo enim nomine percepit. Perceptionem accipere debemus, non ſi perfectè collecti fructus ſint, ſed etiam cæœpti ita perci- i, vt terra contineri deſierint. Diuerſum ius eſt, ſiex his locupletior factus ſit bona fide poſſeſſor l.. C. de hered. pe tit. Poſt cœptam autem petitionem, hoc eſt, poſt litis conteſtat ionem(vt rectè exponit T heophilus. tum enim petimus, cùm litem conteſtamur l. ampliùũs. D. rem rat. hab.·)illorum habendam rationem putat Imp: noſter, qui cu Pe poſſeſſoris percepti non ſunt. Eos igitur bona fide poſſeſſor reſtituere iubendus eſt. quæ ſententia diui An- tonini reſcripto iuuatur I. 1. C. de hered. petit. Diuerſum ius eſſe in infante, vel furioſo Pomponius ait I. quod in- fans. D. de rei vindica. Diximus fructus quoſdam eſſe na- turales, quoſdam induſtriales: induſtriales eos eſſe re- ſpondit F. Aretinus conſi. 1τ9. nu.z. cuius initiũ eſt, longa ch iſta. Fructus naturales ſunt, induſtrialéſve nécne hoc in arbitrio ius dicentis ſitum ſeribit Cinus l. certum. de rei vindic. C. vt eos naturales æſtimet in quibus natura, induſtriales in quibus induſtria hominis præualet. cui rei argumento eſt l. quæritur. D. de ſtatu homin. Bartol. inl. & ex diuerſo P. de rei vindic.

Si ad exhibendum actum fuerit, non ſuf ficit, ſi exhibeat rem is cum quo actum eſt: ſed opus eſt, vt etiam rei cauſsam debeat ex-

hibere, id eſt, vt cam cauſsam habeat actor,

quam habiturus eſset, ſi cùm primum ad ex hibendum egiſset, exhibita res fuiſsct. ideõ- que ſi inter moras vſu capta res ſit à poſseſ- ſore, nihilominus condemnabitur. Præte- reâ fructuum medij temporis, id eſt, cius, quod poſt acceptũ ad exhibendũ iudicium ante tem iudicatam interceſserit, rationem habere debet iudex. Quod ſi neget is, cum

uo actum eſt ad exhibendum in præſenti ſe exhibere poſse,& tem pus exhibendi cauſ

ſa petat, idque ſinc frultratione poſtulare vi

deatur:dari ei debeat, vt tamen caueat ſe re ſtirururum. Quòd ſi neque ſtarim iuſsu iu-

dicis rem exhibeat, neque poſtea exhibitu-

rum ſe caueat: condem nãdus eſt in id, quod

actoris intererat, ſiab initio exhibita eſset. Quumad exhibendum actio rei vindicationis ſit za-

heun,&(vr aiunt interpretes)præparatoria I. 1. C. ad ex

aiben. quod& VIpianus ſignificat l.1. D. eo. mirum videri

poteſt, cu r ſingularum rerum petitioni(quam vindica-

tionem Adpellan Jnenn prætexuit Imp. noſter. Nam qui

rem vendicaturus eſt, ad exhibendum primùòm agit d. l.1.

quod quotidiano forenſi vſu obſeruari paſsim vidi ‚potiſ

ſimuͤm in auditorio luridici Au guſtobuconiatum dum

illic cauſſas agebam. Pragmatici Lugdunenſes hoc mini

mè obſeruant, quid itaelibelios illic conficiunt& edũt

pragmaticuli, inconſultis iuriſperitis. Porrò inactione

ad exhibendum iudicis officio incumbit, reum ad rem

cum ſua cauſſa ſtatim exhibendam condemnare. Sed&

fructuum medij temporis rationem habebit iudex, dila-

tionem non fruſtratoriam poſtulanti,& cauenti fideiuſ=

ſoribus(ſic enim interpretor ex 5§. ſuperioribus) dila-

tionem daturus, alioquin in id, quod intereſt, reum con-

demnabit. Rem autem cum ſua cauſſa exhiberi iubent e-

dictum Prætoris(quod deſideratur)& luriſprudentum

reſponſa.& Imppp. conſtitutiones toto titu. D.& C. ad ex-

kibend. Rem excutiamus Aiενααμιννs.

1 EFaxhibenda res cum ſua cauſa

2 Illum tantinn exhibere ſatis non eſt-

3 Ergo ſententia non paret, qui ſententiam non exlubet.

4 Hac à tempore motæ altionis præstanda.

S Agenti prastandum omne commodum, quod habiturus eſet a- ckor, ſi cum primum ad exbibendum ægit, res exhubita fuiſſet

6 O captum exlubeat, qui in mora fuit.

7 Quod mora exhibere debentis periit,præſtandum.

8 Frultus acceſſiones atem pore litis contestatæ prærtari debent ad ſententiam vſque.

92 Ergofructus meditemnporis præſtandi.

10eAlnud cauſanaliud frustus

11 Fruclus nonnſi alite contestata, praætandi.

12 Quid in caußa:

13 Medium tem pus, inter lit. conteſt.& ſententiam.

14 Ergo fructus amte luem conteſtatam non praſtandi. tu ſuper! axiomate, exattius rem omnem expendas.

15 fudiciari atus initium qucunt alite contestata.

16 Exhabita re danda dilatio petita.

17 Nonigitur dandannuſi peteiur.

18 Eucui ſtatim exlubere non poteſt, danda.

19 Si poſſit, non item.

20 Frustratori zonconcedenda.

21 Si deſit frustratioindulgetur.

2 2 Dilatio ea hibendi temporarid.

23 Dilationis conceſſio eſt exhibendi diſfi cultas.

24 Dilationem petens caucat-

25 Exhibere iubeatux reus.

26 Ker ſtatim exhibenda. 27 em ſi prafinito tempore, non exlibeat, id, quod intereſt præſta- tor. 28 In eadem cauſſa eſt, qui non cauit. 29 Interelſe ab initio actionis prastandum. 30 Intereſſè ob nen factum præftatur. 31 eAknud cauſſa,aliud ffuctus aliud id, quod intereſt. Werbis aptanda eſt interpretatio. Exhibere is dicitur qui facit in publicopoteſtaté, vt ei ‚qui agat, ſit experiũdi

copia: quod& Theophilo probatur his verbis: Aadexhi-

d 7„ 2 7ä 8 ¹ 5 ben dũ innt ins ox ape: be cos ⁊6 εapvd uiſaolulo kap as tt*%ο ꝙ Aeνν ο νεπωναπακ Exhibere(inquit VIpian. I. 3.§.7. D. de lib.hom. exhib.)eſt in publicũ producere,& videndi, tangendique hominis poteſtatem præbere. Exhibere au- tem proprieè, eſt extra ſecretum habere. Porrò exhibere iuſſus non liberatur, ſi mortuum exhibeat l. fi. D. deverb. ſignifi. Rem autem exhibere iuſſus cum ſua cauſſa exhi-

bere