Aenclrt en ml eain dn,

3 La* hnie , A ea

* 4 84 8 n n

dnt Coaden kwatl 3 9 das kel Mten en .. 4— 1 Im cum fmcdu n 48½4 Aunn 444 Aa r ee 8* *E). 4 alo mſto nn mala 4 44α 1re, Ktruchmnencnr * A A Imerlt odlern 3 1S in Janm iach. adici faciemhm gxi 22 te wimur. Dorvnl.

** 4 8 dodieccnpoumm 4 2 2 1 4 nentiduserylican pol 8 8½ 5 4

8 8 ““ 2 „.

rrerit, rdiquis ten i

4

„* 3

8

3 1 4 4 m Hatinfaciécackt a Ddat! at. 00 M*

nncit. Ailtas 9§. woncn, ll 9

l. 3 4 8*

1

aus reſtirutionentri

8

amemot e, Itqpeces

a. Imperatornfe!

.. .AAe htisk 1 ſedde! 0.

e „. ais eius rerdi 4 4

— — —

—

—

— —

uerſum eſt, pretium J. f. D. de condi-tritic.& l. centum Ca puæ. D. de eo, quod cert.loc.

— —————— 3

ſolu- matrimo. Spectalius autem deſiniunt iuris auctores eos, qu ex terra na ſcuntur. Vtraque definitio pro re feren da eſt, vt lib. 6. Jhelauri 1.v.docuimus. Quod autem de fructtibus conſtituit Imperator, ad penſiones,& merce- des, omnémque cauſſam,& acceſsiones pertinere Iiquet. 1. 9. D. de leg. 1.& I. 7.§. 1-D.de Iei vindica. idque iuſta in terpretatione. Tamerſi rem ſtarim reſtituendam ſupe- riùs dixerimus, diuerſum tamen in eo, qui in præſenti re- ſtituere ſe poſſe negat,& tempus reſtituendi cauſſa& ſine fruſtratione petit, vt ait Imperator. nam hoc ei indulgen- dum eſſe iubet ex cauſſa, modò de litis æſtimatione ca- ueat cum fideiuſſoribus. Ait, SsrNE ERVSTRATIONE

rectè, fruſtratorias enim dilationes reitci debere prodi-

tum eſt. Fruſtrari autem is intelligendus eſt, qui in reſti- tuenda re moram fecerit l. penul. D. de vi,& vi arma. l. 7. C. de execut. rei iud. Fruſtratoria igitur dilatio indulgen da non eſt. I NDVLGENDI verbo aptiſsimè vſus eſt Im- pera. lus enim exigit rem ſtatim reſtitui: Verùm ex iuſta

cauſſa tempus dare iudex debet. Eodem verbo in eandem

rem vſus eſt Vlpianus l. ſi debitori. D. de iudic. Vſi ſunt&

pontiſices c. z. de dilat. idque in dilationibus. Porroillud tempus in iudicis arbitrio ſitum eſſe Theophilus his ver- bis oſtendit hoc loco in hæc verba, àòν,ι mμςσ xαφνν τ Op, Sns Nags⸗ Tametſi verd tempus illud ex ar- bitrio iudicis pendeat, modicum tamen dandum eſt ex VlIpiani ſententia d. l. ſi debitori. Modicum autem tem- pus intelligendum ait, quod poſt condemnationem reis indultum eſt. Condemnatis quatuor menſes præſtituerat Iuſlinianus l. 2. C. de vſur. rei iudi. Modicum tamen tem- us(quo de agimus)videtur. Paulusdecem dies l.promiſ Tor.B.de Conſtit peen. Lex X II. Tabul.zo.dies confeſ ſis, iudicatiſve dabat, referente Gellio lib. z20. ca.i. quam legem explicui lib. 4. veteris Iuriſpru. l. 60. Quo iure vte- tur iudex?regionis cõſuetudinem ſequi eum oportere pu tem. Sed ita demum tempus dabit, ſi petitum ſit, idque Impe.noſter hoc loco expreſsit: alioquin non indulgebit ſdque VIpiani ſententià ſigniſicatur. l. 4. S. hoc autem. D. de damn. infect. Quæri aptiſsimè hic poſſet, an officium non poſtulatum impertiri iudex debeat: hanc quæſtio- nem Bartolo,& aliis excutiendam relinquo in d. S. hoc au

tem. Sed eò, vnde abij, redeo. Reſtituendi dilatio indul-

genda non eſt, niſi reus fideiuſſoribus cauerit. Cautio- nem autem de litis æſtimatione præſtandam ait Impera- Litis æſtimationem accipere debemus rei, qua de contro

Dvop adfructuum reſtitutionem adtinet, rei vindi- catio,& hereditatis petitio in eadẽé cauſſa ſunt, quod his verbis Imp. noſter expreſsit, ipſum audiamus. b

Et ſi hereditas petita ſit, eadem circa fru- ctus interueniunt, quæ diximus de ſingula-

rum rerum petitione. IIlorum autem fru-

ctuum quos culpâ ſuà poſſeſſor non perce-

pit, ſiue quos percepit, in vtraque actione

eadem ratio penè habetur, ſi prædo fuecrit. Si verò bona fide poſſeſſor fuerit, non habe- tur ratio conſumptorum, neque non per- ceptorum. Poſt inchoatam autem peritio- nem etiam illorum ratio habetur, qui cul- pà poſſeſſoris percepti non ſunt, vel perce- pti conſumpti ſunt.. superiorethematio expreſsit Imper. qualénam ſit iu-

dicis officium in vindicatione rerum ſingularum: quid,

ſi hereditas petetur, iudex facere debeat, hic oſtendit. Rei vindicationem,& hereditatis petionem eodem äure cen

DFE OETICIO HIVDICIS.„»H,

ſeri in fructuum ratione ſcribit, quod non ſolum in fructi bus verum eſt, ſed& in corporibus hereditariis, quæ re- ſtituenda Paulus docuit I. 19. D. de petit. hered. idque£- lius Antoninus reſcripſit l.. C. eodem. quod& Sênatuſ= conſulto(quod recitat. l.20.§.6. D de perit. heredit.) cau tum eſt, cuius verba ſingula explicat Vlpianus. Sed enim Imp. noſtri verba dilucidius explicabimus, ſi àεριμαάτa. ex s.eliciamus. 1 Hereditatis petitio inrem&ſi. b

2 Rei vindicationi in fruæiuum reititutione comparatur.

3 Fru-ius culpa poſeſſoris nen percepti restitucndi.

4 Quid ſi ſine culpa?

S Quod diltunn eſt, de malæ fidei poſſeſſore accipi debet.

6 Is prædoni comparatur.

7 Bonc ſidei poſeſſor nullot reſtituit. b

8 Ludicio capto ſua culpa, Pererftes,coen,pue⸗ restituit.

HEREDITATEM de finit lIulianus 1.6 2. D. de diuerſ.

reg. iur. ſucceſsionem invniuerſum ius, quod defunctus

habuerit, quam Juliani definitionem probat Gaius l. ni-

hil. 24. D. de verborum ſigni. Hæc definitio vera eſt. Nam

(vt Papinianus ſcribit l. hereditas. D. de petit: hered.)he

reditas ſine vllo corpore iuris intellectum habet. RKeii- cienda eſt igitur M. Ciceronis definitio hereditatem in

hæc verba definientis in Topicis. Hereditas eſt pecunia

quæ morte alicuius ad quempiã peruenit iure, nec ea aut

legata teſtamento, aut poſſefsione retenta. Heredita-

tem autem ad nos pertinere aut vetere iure, aut nouo..t. D. de hered petit. Vetere(ait)ex lege XII. Iabula. vel ex teſtamento, quod iure factum eſt. Nouo, ex Senatuſcon- fultis, aut conſtitutionibus. Eius autem petitionem in rem eſſe variis reſponſis,& conſtitutionibus exprimitur. & Accurſius hic refert ex S. quædam. ſuprà de actio. Eius enim vindicationem non prohiberi Paulus ſcribit l. 8. D. de hered. petit. Non immeritò igitur quæ in ſingularum rerum vindicatione dicta ſunt, eadem intelligenda in he reditatis petitione Impe. noſter hoc loco ſcribit. quod de iis, quæ circa fructus interueniunt, accipidebet. Iuſta ta men interpretatione adrerum etiam reſtitutionem pro- duci poſſe ex ſuperioribus fit manifeſtiſsimum. Heredita- tem autem petenti reſtitui iubet lex Solonis. Quam in XII. Tabulas tranſtuliſſe Decemuiros ex VlIpiano con- ſtat. Hereditatis itaque petitio ſingularum rerum petitio ni comparatur. Planè in quibuſdam caſihus diuerſas

eas eſſe dubitandum non eſt, idque Theophilus ſigniſica-

re viſus eſt, qui adiec it aαε⁵ρν hoc eſt, penè. Nam heredi- tatis petitio ad vniuerſitatem, rei vindicatio ad ſingulas res pertinet. Sunt& aliæ differentiæ inter hæc iudicia quas ſilentio ceteris excutiendas tranſmitto. Quod au- tem ad fructus adt inet, eadem invtroque iudicio intelli enda funt. Fructus ſuperius definitos in genera duo di- lribuiffe videtur Accurſius 4 cm iopen probat Angelus ad hunc locum. Aut enim ſunt naturales, aut in- duſtriales,& hanc diuiſionem probare videtur V. Zaſius lib. z2. ſing. reſponſ. cap.ſ.nume. 6. quorum ſententia iuua- tur l. 48. D. de aq. rer. do.& l. 45. D. devſuris. vtrique enim ex terra naſcuntur ſiue ſuapte natura, ſiue operis,& dili- gentià. Sanè quod ad penſiones,& mercedes domuũ adti- net, hæ fructus non ſunt. Tametſi contrà quidam exiſti- mauerint, ſed fal ſõ. Baldus in I.vbi. C. de iure dot. penſio nes edificiorum fructibus comparat Bartolus in d. l.& ex diuerſo. D. de rei vindic. ciuiles fructus adpellat. Baldus, excogitato verbo, induſtrioſos. Sat mihi quidem eſt ver- bis luriſcoſs. vti. noua fingere non auſim. Hæc enim non ſine periculo quodam fingi ſcribit M. Fabius libro 1. Ora- to. Inſti. cap. ſ. Attamen(vt Horatiusin Arte ait) Et noua fictaque nuper habebumt verba fidern, ſi Grco fonie cadent parcè detorta. Fructuum autem rationem habiturus mudex ſequatur Imperatoris noſtri diſtinctionem quam ab VIpiano,&

Paulo accepiſſe viſus eſt l. 39. D. de leg. i. I.3z. D. derei vin

dic. Aut enim is, à quo vel res ſingulæ, vel hereditas pe- b tetur