Druckschrift 
Francisci Dvareni I. C. Celeberrimi Omnia Qvae Qvidem Hactenus Edita Fvervnt Opera, ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen

tauim us, cul- accelsione, nsque ſem- veſter, pro- atos ad co-

ililet, polt

Ac tametſi

onſuetudo

umen ſum-

lis propen- qui amore xrte veſtro eſtri de me n Stamlere ſtantilsimæ ſpectatam uoties huc

in no mo.

m excellen Georgius iamdudum tem oflicio ux vnà me⸗ nomen 1

5TO4

imorum hominum,& grauißimorum a me faclum eſt. luntatem,& conatum meum a Viris boni⸗ boni conſultu

TPIS TOLT QV A D A M

FRANCISCI DVARENI IVRISOCONs.

quas quibuſdam Commentariis ſuis Ppræ poſuit. b

D E 7 L,r XNDSodo.

Aurelianenſis Cancellario, Franc. Duarenus, S.

AMPLISS. VIRO FRANCISCO CKRISPINO, DvCIS

O RN minus verd, meo iudicio, quam ſcita ſcripſit quidam, Felices eſſe eos, quibus aut facere ſcribenda, aut ſcribere legenda fauore numinis datum eſt.

2 8 præclaris, atj eruditis literarum monumentu, cmmumem hominum ſocit- VU 5 tatem ſic iuuant, vt inde gloriã ſibi comparent immortalem. Quæ licet boni= R Siris per ſe expetenda non ſit, tamen recté factoru comes eſt, I Virtutem, anquam vmbra corpus, Vltro ſequitur. Contra, miſerã ſemper, ac miſeran-

merariaq; ambitionis ſuæ, eam mercedem qebrò ferre videmus, vt ſapientum hominum,& corda-

torum iudicio non modoò pro doctis ſed vix etiam pro ſanis habeantur. Porrò hunc animi morbuũ cum

cCa à diνσ las, atque ex nimia Juadam impudentia naſci crtißimum ſit, onus mihi graue im-

poſitum Video, mei apud te,ſummum iudicem ingeniorum, tuiq ſimiles, purgandi, quòd huius libelli editione nunc ſim auſus naſutiſpimo huius orbis theatro meipſum exponere. Non enim adedò mei amãs

aut potius amens ſum, vt non cogitam, quam multa in hoc opuſculo grauiſßimi quique noſtri ordinis

homines ſint deſideraturi: vt imperitum Vulgus,& calumniatores mittam, aduerſus quoru vene-

num(Vt Ariſtophanes ait) nullum poteſt arisoov excogitari Aacedit etiam aa confidentiæ hu- ius mea exaggerationem, quòd parum exploratis adhuc Virihus, argumentum id tractäãdum ſuſcepe-

rim, cuius obſcuritas ea eſt, vt interpretum in hoc genere diligentiſßimi, nobilißimiq deſperauerint ſeſe aliquam ei luem adferre poſſe, idque editis libris ingenud teſtatum reliquerint. Quorum diligentiam

ſuperare hocelut noitra artis tyrocinio niti, quid aliud eſt, quam du πενινmuαμaαiau αιizicu⸗, SDt eſt in Vetere Gracorum prouerbio. Neque enim atas mea, vel Vſuu, Vel eruditio ea eſt, ut re- ceptæ autoritatis ſcriptorum in iure ciuili cenſura magnopere mihi canuen iat: quam ſane qui in ſtudiis

doctrinæ atatẽ omnem exegerunt ſibi non audent arrogare. Præclarè etenim Plato, Felicem eſſe dice-

bat eum, cui Vel in ſeneclute contigerit, vt Veras opiniones aſſequi poſbit: ſiquidẽ rarum eſt, vt quiſ= quam mortalium, etiam confecto Vitæ curriculo, tam excellentis boni compos fiat Sed quando hoc no- ſtrum qualecunque opus, non inani ſtentatione ductus, neque captanda auræ popularis gratia publi- candum duxi, ſed vt iunenum ſtudia labore meo Vtcunque promouerem, 1dque de ſententia docliſ- magna mihi ſpes oſtenditur, honeſtam Vo- b m iri. DPoſleaquam enim, te autort, Legum interprerandarum cauſa in hoc Gymnaſium publid accitus ſum, memini, cium iuris Vtriuſque profeſ⸗ ſoribus Viſum eſſet, in collegium me ſuum coptare, eamq ob cauſam ſolenni inſtituto publicꝰ de Iure eſbondendi impoſita mihi eſſet neceßitas, celeberrimum illum Mart. locu, ex lib. 2 Xeg. qui ſubtit. De in litem iurando, in Pandeclis extat, eiuſcem ordinis decreto mihi propoſitum fuiſſe. In eo igitur enar rando, cum omnes ingenij neruos intenderem, cõmentariorum ſyluam quanda in manus ſumpſi, iam tum à me collectam, cum Luteti⸗ Pariſiorum Gul. Budai liberis libros Pandectavi interbretarer. In ii⸗ Paradoxa quadam erant in tratatum fudicioru bona fidei,& Arbitrarioru ſtrictim annotata, quæ ego diſfuſius explicare in animum induxi, cum dt rei ipſius nouitate,& ſubtilitate Iuris Studio- ſos ad aiſputandum elicerem, tum Vel maximR, t alieno magis, qudm meo iudicio cofiſus, pictori⸗ Apellis exv́plo, quæ in opere meo itia notarenturauſcultans, tand ea, ſicvideretur, emendarem. Quid multa? eam, me He[ercule, non ſolum attentionem, Veru etiam aſſentionẽ noſtra hæc Auuετεεεεν

mihi

98 9 4 SFic enim ſtatuo, aut nihil vſquam beatum, aut beatißimos certè eos ſſé, qui

dam eorum conditionem iudicaui, qui cum Vix mediocriter in ſtudio bonarum diſciplinaru Verſati ſint, continud ſcriptitandis libris ingenij famam occupari ſolent. Hos ſiquidem istius inconſideratæ, te-