quorundam,& in iure peritorum operam adhibere, quibus Duareni memoria& nomine nihil eſſet antiquius, eorum fidei& iudicio, omnem hanc poſthumam Dua reni ſobolem credidi. In iiſdem autem literis ſpem mihi fecit Kouillius, horum in- quſtria ſe eodem cultu atque habitu hanc, quo priorem illam prolem curaturũ ag ornarurum. Ad vos verò loannes Matthæe Stamlere,& Conrade Pie Peutingere quod attinet, cum eodem tempore vos vnà mecum cum aliis præſtantiſsimis Do- ctoribus, tum Franeiſco Duareno lus ciuile interpretanti in Biurigum auditorio gpeenn dederiris, nec modò magni eorum in docendo viam& rationem feceritis,

plurimümque Duareni lectionibus incubueritis: ſed ſub iis quoque magnos in luris cognitione progreſſus feceritis, in veſtro nomine hæc quæ antehac excuſa n0 fue- runt apparere volui, tum vt non fſecus atque mex, ſic veſtræ quoque erga illum ſit animi inductionis,& ſtudij documentum, tum vt mei erga vos amoris argumentu. Quæx enim tum inter nos contracta eſt amicitia, cum ſtudiorum cauſa Biturig. vixi-

mus, licet poſtea locorum& regionum diſtantia diſiungeremur, non tamẽè idcirco

elanguit: ſed cum ego peutingere, à te Lutetiam diſceſsiſſem, deinde ad Andes pro- fectus eſſem, literis inter nos quibus de variis iuris quæſtionibus diſputauimus, cul-

3„

ta fuit, nec veſtro in patriam reditu honorum incrementis& dignitatis acceſsione,

1

quæ inter nos fuit animorum coniunctio imminuta eſt, ſed firma cõſtans que ſem-

per permanſit. Itaque cum vos ampliſsimus prudentiſsimis que ſenatus veſter, pro-

4.-⸗ 2

pter inſignes ingenij dotes,& prættantes animi yi rtutes nomine ſuo legatos ad co-

mitia à Cæſare& Imperij ordinibus abhinc quinquennium hic habita, miſiſſet, poſt

„*

alij quoque clari& excellentes viri, quibus cum mihi in Gallia vſus& conſuetudo

tot annorum interuallum humaniſsime me amiciſsiméque çõplexi eſtis. Ac tametſi

fuit, legationis munere functi, veteris amicitiæ non fuerũt immemores, tamen ſum- ma veltra erga me fuit beneuolentia. Quare hæc egregia in me voluntatis propen-

ſio tantum ad illum priſtinum meum in vos animu affectionis adiecit, vt qui amore

me erga vos vincat, nulli ſim cõceſſurus. Neque enim ſatis vobis fuit me in ære veſtro eſſe, ſed magnis& præſtantihus viris ita me commendaſtis, vt ob iudicij veſtri de me

teſtimonium, omnem mihi ſuam beneuolentiam detulerint. Ac tu quidem Stamlere hæc tua in me beneficia nouis ſubinde meritis cumulaſti. Cum enim præſtantiſsimæ

reipublicæ tuæ cauſa, propter perſpicuam ſidem, exploratam prudentiam, ſpectatam

virtutem, multiplicem rerum vſum, excellentem autoritatem, interea aliquoties huc miſſus fueris, in ſummis occupationibus tuis nunquam prætermiſiſti, quin nõ mo- dò amantiſsime me compellares, ſed aditum quoque ad aliorum virorum excellen tium amicitiam pro ſingulari tua humanitate patefeceris, in quibus eſt Georgjus Tradelius vir& luriſprudentiæ& eloquentiæ laude celebris. Itaque iamdudum

conſtitui, oblata aliquando ocçaſione, grati animi erga vos mei voluntatem officio

aliquo teſtificari. Hanc mihi nunc opportunitatem dari exiſtimaui, ſi quæ vnà meę- cum e⸗ Duaxeni lectionibus excepiſtis, eal typis excuſa)veſtrum nomen ircumferrent. Quod ſi ggirur hac opers conſecutus fuero, vt qu mea erga vos affectio, qui amor ſit intelligatur, aliquam 1.1 me vobis gratiam ſi non retribuiſſe, at habuiſſe

*

arbitrabor. V alete. Spiræ Calen. Aprilis, M. D. LXXVIII

—

—

—————

— 2———-—-

———