præclaro in- us Commen endi genus, . Fuit autem la lus ciuile ollegam na- em iurando, erio ac iuriſ- ilsima regni ognitionem ceret, quàm 41. verò trien- ceſsiſſet, am eiuſdem ci- 1s profitere- & tum odio ſuis ad Al- ꝛus vitæ du-

rincipe ac-

bellorũ of- rſus Biturf- leſi minl- nine diuub-

curarunt. Etſi verò Treherius narrat Duarenum Hugoni Donello collegæ ſuo, tan-

tum illum de iureiurando Cõmentarium à ſe emendatum edendum commendaſſe: tamen nõ idcirco noluit reliq ua à ſe ſcripta non exire in manus hominum, ſed iudi-

cium adhiberi: vt quæ nomine ſuo digna non ſint,& autoritatem minuere poſs int,

corum editio omittatur. Noui enim ipſimet Duareno animum fuiſſe, ex his quædam uæ nunc demum prælo ſubiecta ſunt, in lucem proferre, ſi reuidere ac recogno-

ſers potuiſſet. Ac cum hi, qui poſt Duareni obitum, præter illum de iureiurando

alios quos fuprà commemoraui Commentarios excudi curarunt, gratiam à iuris ſtudioſis inierunt, in bonam quoque partem eos accepturos ſpero, quæ illis nõ ſunt inferiora, nec vtilitate cedunt. Eiuſmodi eſſe cenſeo Commentarios ad ff. ib. 4. 28.29. 30. Ad tit. i.lib. z21. de rebus credit. ad tit. z. libri 41. de acquir. poſſeſ. ad tit. lib. 42. dle re iudic.& ad lib. 4. Cod. Quare licet tractatus hi poſthumi ſint, nec tantum virium ac- ceperint, ac qui æditi ſunt ſuperſtite parente, tamen cum repræſentent,& forma,&

animo parentem, lucis eis vſuram concedendam, dignoſque eſſe qui educentur&

curentur, exiſtimaui: ac cum& præceptori bene de me merito, grati diſcipuli offi-

cium præſtare,& iuri operam dantium ſtudia adiuuare voluerim, etiamſi iis, qui&

maiori iuris cognitione inſtructi ſunt,& de interpretationibus huiuſmodi luriſcon ſultorum rectius iudicare poſſunt, aliud de his Duareni libris emittendis, quàm

mihi viſum fuerit, non tamen idcirco mihi vitio daturos ſpero, quòd bono animo hæc eius opera diuulgarim. Nam mihi perſuaſum habeo, me ex ſcholis& præle- ctionibus Duareni, ex quibus ab eo magnam horum Commentariorum part emex- cepi, multum in hoc ſtudiorum genere profeciſſe. Quare ita mihi cùm Duareni

prælectiones, tùm in his antinomiarum diſſolutiones placuerunt, vt non modò eas,

quibus interfui diligenter exceptas cuſtodiuerim, ſed& alias quas vel ante meum

aduentũ, vel poſt diſceſſum noſtrates auditores annotatas,& in volumina redactas

habebant, diligenter conquiſiuerim,& nulla ſumptuum ratione habita, deſcribenda

curarim. Ac cum quædam ex iis nonnullis amicis cõmunicaſſem,& ad Typogra- phorum notitiam perueniſſet, mihi& plura& emendatiora quam aliis eſſe, multos

iam annos à me cõtenderunt, vt ſibi ea typis imprimenda darem. Quibus hactenus negaui, propterea quòd hanc operam& laborem eos ſuſce pturos ſperarem, quibus

à Duareno id commiſſum audiueram. Quod enim ſcirem id illos omniũ optime

præſtare poſſe, turpe viſum fuit, eos hac in re anteuertere, Poſtquam verò ab iis mul

tos iam annos nihil editum eſt,& quidam in viginia, qui vix dimidiam partem eo- rum, quæ iam retuli, habebat, eaque ipſa vitioſa& manca de iis ipſis imprimengis cum typographo quodam egiſſet, cui& ante tradiderat, remiſsiones quaſdam im- primendas, quæ in lucem ſunt diuulgatæ, ſatius eſſe& exiſtimationi Duaxeni,& ſtu-

dioſis melius conſultum ſum arbitratus, ſi potiora& integriora exirent, maximè quod alioquin in manibus multorum verſarentur. Itaque cum præter alios etiam Rouillius me, vt quæ mihi eſſent ex Duareni operibus ſibi cõmunicarem rogaſſet,

& multa ſe ante conquiſiuiſſe mihi ſignificaſſet, eius que opera ipſemet Duarenus in excudendis ſuis præ ęæteris vſus eſſet eãque omnia ferè, quæ QDuarenus ipſe à ſe

perpolita edidit ab ipſomet accepta, accurate, emendatè,& eleganter impreſſerit, vt

omnibus iis, qui ea habent, notum eſt, nemini potius quæ habui, quàm huic com- mittere debui. Etſi verò, quæ ex Duareni ſcriptis luce digna nõ putarem, eidem Ro- uillio in Indice quem miſi, notaui, idque ex ſuperiorum expoſitione intelligi poſ-

ſit:tamen cùm quæcunque in indicem illum retuleram,& à me ex Duareni ore ex-

cepta,& à librario quodam Bituricenſi Iuris ſtudioſo deſcripta, vt ſibi mitterem, à

me petiiſſet: voluntati eius deeſſe nolui. Ita que omnia omnino, imo nonnullorum

quorundam etiam Cõmentariorum bina aut plura exempla ad eum perferri curaui.

Et cum ex literis eius animaduerterem, eum in his operibus publicandis doctorum † 3