———

———,—

326 Auia teſtis

multum abſentium quoq; profuiſſe nomina. Cum ceremus habet matrem, habet auiam, in una re iuii ces mentiti ſumus. Affirmauimus enim futuri, utma- ter agnoſceret: bona paterna filio peto. Sed ego, i quit, hæres ſum. Sed hæc prior hæres perijt, inqui,

quando apud auiam ualuerat ad mortem accerſitu.

Diutius captiui apud piratas uiuunt. Viſis, inquit pi ratis relictus, fluctibus obrutus eſt. Quid ais reli ctus? ulli metus filij memoriam tibi excutiunt? matr non agnoſco. Quædam an imalia ipſo ore in pericu- lis catulos ſuos transſerunt, nouasq́; illis indulgentia manus commenta eſt, noxios alioqui morſus huic uni officio mitigant. Nidulorii, ſi infeſtantur, crebramu tio eſt:nec quicquam uſq́; edò ferum eſt, ut non ciyro genie ſua migret, adeò illis quibus omnium rerumin tellectus eſt, hic tamen afféctus relinquitur. Romani generis auctor, diuiſis in patrem eæ filium pietati officijs, cum utrunq́; ad fugiendum anni deftcerent, alterum tulit, alterum traxit: mater diſce ſugere pu/ to non natum cur mater non recipiat, quem tam ui- lem habet, ut tanquam cadauer relinquat. Primué, in quit, hæres perijt: ni fallor, iudices in hoc controuer- ſia eſt, utrum fluctibus ſubmerſus ſit puer, and pira- tis raptus ſit. Si doceo nõ periſſe, nimirũ raptus eſtſm raptum octendo, doceo etiam uiuere: ſi uiuit, nimirum hic eſt, quem inuenit libertus, euicit aſſertor, iudex remiſit, auia recepit. Verum ut propoſitum orlinem ſequar, nego in mari periſſe: littus amœnitate notum, nunquam elato alluitur mari, ſed molliter uetun

1“ —————

—,.—

ecuii gluiepe

dttlorgphlcl gitut ond — tioresellen dunmn figr; tbbiororanaſß ſlanriin t nnqalteredl daueſſtenged ſerellhieitm enin ſuhhg Anteteneh gah tenpeſti

ralqiſs.N applianntpne

es haemayy gruuit,ſui aun cgplient

ri gey pofe& ago 1os, glücnen niCiregas ricinux unao röuwmiwrene nlu ſeien Qöilitnon liam ſang hernna